Réttlátir ráðsmenn – lærisveinar Jesú Krists

Matteus 25 hefur að geyma þrjár lýsandi dæmisögur. Fyrst er dæmisagan um meyjarnar tíu (sjá vers 1–13). Fimm voru vitrar og fimm fávísar. Allar tíu voru á réttum stað, biðu brúðgumans og hver þeirra kom með lampa.

Þegar brúðguminn – sem táknar frelsarann – kom óvænt á miðnætti, höfðu fimm þeirra ekki næga olíu fyrir lampana sína. Kannski héldu þær að það væri óþarfi að hafa auka olíu. Eða þær voru ekki hyggnir ráðsmenn olíunnar sem þær voru með. Þær voru ef til vill annars hugar og undirbjuggu sig ekki nægilega vel fyrir að halda lömpunum logandi.

Sem svar við bæn þeirra um að taka þátt í brúðkaupskvöldverðinum, svaraði því brúðguminn: „Þér þekkið mig ekki“ (Þýðing Josephs Smith, Matteus 25:11 [í Matteus 25:12, neðanmálstilvísun a]). Á hinn bóginn gefur það í skyn að með undirbúningi sínum og viturri ráðsmennsku hafi vitru meyjarnar þekkt hann.

Líta mætti á hina dýrmætu olíu sem persónulega trúarumbreytingu þeirra. Hún gerði vitru meyjunum kleift að kveikja á lömpum sínum og ganga inn til brúðkaupsins með brúðgumanum. Ekki var hægt að deila olíunni með vinkonum þeirra, því persónuleg trúarumbreyting er einmitt það – persónuleg. Við getum og ættum að halda ljósi lampa okkar hátt á loft til að lyfta og styrkja og kalla aðra til Jesú Krists, en sérhvert okkar er ráðsmaður okkar eigin trúarumbreytingar.

Eins og frelsarinn orðaði það: „Verið þess vegna staðfastir og biðjið án afláts, látið loga á hreinum lömpum yðar og hafið olíu með yður, svo að þér séuð reiðubúnir við komu brúðgumans“ (Kenning og sáttmálar 33:17; skáletrað hér).

Önnur dæmisagan sem sögð er í Matteusi 25 er um talenturnar (sjá vers 14–30). Í þeirri sögu gaf húsbóndinn, sem fór í langt ferðalag, þremur þjónum sínum talentur. „Talenta“ táknaði peninga. Við getum líka hugsað um þetta sem gjafir, hæfileika og blessanir frá himneskum föður. Einum þjóni fékk húsbóndinn fimm talentur, öðrum tvær talentur og þeim gaf hann þriðja eina talentu. Síðan lagði húsbóndinn af stað í ferðalagið.

Þegar hann kom til baka, uppgötvaði hann að þjónarnir sem hann hafði gefið fimm talentur og tvær talentur, höfðu verið trúir og árangursríkir ráðsmenn og nýtt talenturnar vel og tvöfölduðu verðgildi þeirra. Og þar sem þeir höfðu verið trúir yfir litlu, gaf húsbóndinn þeim meira og sagði: „Gott, þú góði og trúi þjónn. Yfir litlu varstu trúr, yfir mikið mun ég setja þig. Gakk inn í fögnuð herra þíns“ (vers 21).

Þjónninn sem hafði eina talentu gróf hana aftur á móti – ef til vill vegna þess að hann var annars hugar og setti hana á bið. Eða ef til vill var hann ergilegur yfir því að vita hvernig hann ætti að byrja eða hræddur um að honum myndi mistakast. Mögulega bar hann sig saman við hina þjónana og efasemdir hans komu í veg fyrir að hann reyndi. Hann hafði ekki búið sig undir endurkomu húsbóndans, hann upplifði ekki gleði trúfastrar ráðsmennsku og hann missti talentuna sína.

Dæmisagan um meyjarnar tíu og dæmisagan um talenturnar eru hliðstæðar. Báðar leggja áherslu á að við berum persónulega ábyrgð á eigin trúarumbreytingu og verðum að búa okkur sjálf undir að taka á móti upphafningargjöf Drottins – og að við höfum ráðsmennsku og persónulega ábyrgð á þeim talentum og gjöfum sem við höfum verið blessuð með.

Að lokum segir Matteus 25 frá þeim sem eiga „traust frammi fyrir Guði“, sem lýst er sem sauðum góða hirðisins og eru honum til hægri handar, njóta brúðkaupsveislunnar með honum og eru blessaðir til að ríkja yfir mörgu (sjá vers 31–40). Drottinn mun segja við þá:

„Hungraður var ég og þér gáfuð mér að eta, þyrstur var ég og þér gáfuð mér að drekka, gestur var ég og þér hýstuð mig,

nakinn og þér klædduð mig, sjúkur og þér vitjuðuð mín, í fangelsi var ég og þér komuð til mín“ (Matteus 25:35–36).

Sem lærisveinar hans, búum við okkur undir síðari komu hans og iðkum ráðsmennsku yfir því sem við höfum verið blessuð með, af trúmennsku og farsæld. Samúð, kærleikur, dyggð og trúföst ráðsmennska gera okkur ekki bara hæf til að dvelja hjá honum síðar, heldur einnig til að hafa traust frammi fyrir Guði núna. Eins og Mormón kenndi: Þeim „farnast vel“ á efsta degi sem fylltir eru kærleika – hinni hreinu ást Krists. Þeir verða eins og frelsarinn, sjá hann eins og hann er, fylltir von og verða hreinsaðir, já, eins og hann er hreinn. (Sjá Moróní 7:47–48). Nelson forseti hefur sagt: „Kærleikur og dyggð [opna] leið til að hafa traust frammi fyrir Guði!“

Hirðir – Tilbrigði IV, eftir Jorge Cocco

Allar þessar þrjár dæmisögur kenna ráðsmennsku um okkar eigin trúarumbreytingu; fyrir gjafir, hæfileika og eignir sem við höfum verið blessuð með; og fyrir náunga okkar sem eru hungraðir, heimilislausir, sárir og þreyttir.

Þær kenna hvernig lærisveinar Krists skuli búa sig undir örðugar tíðir sem verða undanfari síðari komu frelsarans. Það eru tímarnir sem við lifum á! Við eigum að halda lömpum trúarumbreytingar okkar logandi skærum, láta ljós okkar skína, nota og auka hæfileika okkar og annast hina þurfandi. Þetta er að vera gæddur kærleika, hinni hreinu ást Krists.