Gleðitíðindin

Myndskreyting: Briana Kranz

Sem nágrannar, kynntumst við Maritza þegar við vorum ungar. Þótt hún væri nokkrum árum eldri urðum við miklar vinkonur og vorum mjög nánar.

Þegar ég var 19 ára og í mikilli þörf fyrir leiðsögn, kynnti hún mér hið endurreista fagnaðarerindi Jesú Krists í gegnum fastatrúboðana. Ég vissi þegar nokkuð um Kirkju Jesú Krists hinna Síðari daga heilögu í gegnum frænda minn og ömmu. Þau voru brautryðjendameðlimir fjölskyldu minnar í kirkjunni.

Maritza var með mér í gegnum trúskipti mín, hjálpaði mér að þroska vitnisburð minn um frelsarann og fagnaðarerindi hans og leiddi mig í hvert sinn sem ég þarfnaðist hennar.

Af henni lærði ég gleðina sem fylgir því að lifa eftir fagnaðarerindinu af einfaldleika og ákveðni. Ég dáðist að félagslyndi hennar, hvernig hún sameinaði fjölskyldu og vini og þrautseigju hennar við að ná stundlegum og andlegum markmiðum. Ég lærði af henni að þegar við komumst í návígi við sannleikann verðum við að iðka það sem við lærum, halda boðorðin og tileinka okkur kenningar fagnaðarerindisins í lífi okkar og fjölskyldu. Til að vera trúföst, verðum við að vera hugrökk í vitnisburði okkar og reyna að halda fast í trú okkar, þrátt fyrir mótlæti.

Árið 2010 lést Maritza í bílslysi. Þetta var sorgarstund fyrir mig, en ég veit að fyrir sáluhjálparáætlunina og friðþægingu Jesú Krists, mun ég sjá hana aftur. Ég veit að hún heldur áfram þar sem hún er nú, með sömu glaðværð og sama drifkrafti og einkenndi hana hér á jörðu.

Ég veit að þessi „reynslutími“ (Alma 12:24) er ekki allt. Ég veit að við sjáum fjölskyldu okkar og vini aftur hinum megin hulunnar. Við munum sjá þau, heilsa þeim og sameinast á ný. Við munum upplifa sömu kærleikstilfinningar og við bárum hvert til annars á jörðu (sjá Kenning og sáttmálar 130:2). Fjölskyldumeðlimir mínir eru þarna. Ég veit að Maritza er þarna líka.

Maritza talaði glaðlega við alla um fagnaðarerindið hér á jörðu. Ég er viss um að hún er að gera það sama í andaheiminum (sjá Kenning og sáttmálar 138:57). Hún er að kenna um altæka friðþægingu frelsarans og þau gleðitíðindi að sökum hans og fyrir helgiathafnir musterisins, getum við snúið aftur í návist hans og föðurins, til að lifa saman sem fjölskyldur um eilífð.