„Guðlegt auðkenni: Sannleikur fagnaðarerindisins sem breytti lífi mínu,“ Líahóna, mars 2026.
Frá Vikulegu efni UFF
Guðlegt auðkenni: Sannleikur fagnaðarerindisins sem breytti lífi mínu
Guð þekkir ykkur fullkomlega og veit hvað er ykkur fyrir bestu.
Ég baðst fyrir af örvæntingu til að fá skilið aðstæður mínar. Trúboðsköllun mín hafði borist eftir miklar tafir og ég var miður mín: þýskumælandi trúboðið í Alpafjöllunum.
Heimili mitt.
Hvað?
Ég vildi ekki þjóna heima! Ég bjóst við að fara eitthvað annað eins og margir vina minna. Mér fannst eins og himneskur faðir sæi mig ekki færa um að þjóna sér.
Þegar ég hins vegar fór með þessa örvæntingarfullu bæn og spurði hvort hann léti sér annt um mig og hvort þessi trúboðsköllun væri mistök, fann ég hvernig bókstaflegri þyngd væri létt af herðum mér. Ég fann að andinn fullvissaði mig um að Guð þekkir mig fullkomlega og veit hvað er mér fyrir bestu.
Á því augnabliki staðfesti andinn fyrir mér að ég er barn Guðs.
Þetta var eitt af fyrstu skiptunum sem ég virkilega fann fyrir krafti guðlegs auðkennis mín.
Mikilvægasti sannleikurinn
Sannleikur fagnaðarerindis Jesú Krists sem breytir lífi okkar er að við erum börn himneskra foreldra.
Öldungur Patrick Kearon í Tólfpostulasveitinni kenndi um hina „alltumlykjandi gjöf eilífs sannleika, sem gerir okkur mögulegt að meðtaka allar aðrar, sem faðir okkar þráir að gefa okkur – hina nauðsynlegu gjöf þekkingar, sem setur gleði og erfiðleika lífsins í samhengi, sem og okkar ósvöruðu spurningar, sé hún þegin af öllu hjarta og meðtekin djúpt í sál: Hún er sú að við erum raunverulega börn Guðs“.
Síðan ég fékk þessa trúboðsköllun mína, hef ég skynjað sannleiksgildi þessara orða. Ég hef aldrei gleymt því hversu örugg og kröftug mér fannst ég vera þegar mér varð ljóst að Guð þekkir mig og elskar mig.
Einblína á auðkenni mitt
Þrátt fyrir þennan sannleika, gerir heimurinn umhverfis mig lítið til að minna mig á mínar guðlegu rætur. Ég hef áttað mig á því að ég verð meðvitað að muna eftir mínu guðlega auðkenni og kraftinum sem kemur frá því.
Fyrir mig felur þetta í sér hluti eins og að ígrunda kraftaverk líkama míns og hvað hann gerir mér kleift að gera og upplifa á hverjum degi.
Mér finnst ég líka tengd skapara mínum þegar ég er í kyrrð náttúrunnar. Að sjá fegurð fjallanna eða sólsetrið minnir mig á að Guð þurfti ekki að fegra jörðina. Hann og Jesús Kristur gerðu það samt fyrir okkur, því þeir vilja að við njótum undra þessa heims og séum minnt á elsku þeirra (sjá HDP Móse 6:63).
Að biðja til himnesks föður á hverjum degi – að láta hann vita hvernig mér líður og að gera mér grein fyrir því að hann vill hlusta á mig og tala við mig – hjálpar mér að dýpka mitt guðlega samband við hann. Bænin minnir mig á að ég er ekki ein og að hann leiðir mig, jafnvel þótt að það sem ég vil sé ekki að gerast núna. Ég treysti því að hann, kærleiksríkur faðir, viti hvenær rétti tíminn er fyrir ákveðnar blessanir að koma í líf mitt.
Gjöf jarðlífs
Trúboð mitt var ekki eins og ég átti von á, en ég upplifði reynslu sem hjálpaði mér að skilja hvers vegna himneskur faðir vildi að ég væri í heimahéraði mínu. Að deila sannleika guðlegs auðkennis með þeim sem aldrei höfðu þekkt það áður, fyllti mig gleði.
Ég get ekki ímyndað mér lífið án þess að vita hver ég í raun er – mér myndi finnast ég vera tóm og týnd.
Þegar ég íhuga tilgang lífs míns, vekur það mér svo mikla von að vita að jarðlífið er aðeins lítill hluti af áætlun himnesks föður fyrir mig. Ég fæ að gera, læra og verða meira en ég er í dag, vegna þeirrar guðlegu gjafar lífsins sem hann hefur gefið mér sem barni sínu. Ég er svo þakklát fyrir að hann bauð fram sinn ástkæra son sem frelsara minn og að hann leyfði mér að velja að fara í jarðlífið til að líkjast honum og snúa aftur heim.
Ég vona að þið munið alltaf hver þið raunverulega eruð, sama hverju heimurinn skellir á ykkur. Sá sannleikur mun veita ykkur kraft til að takast á við allt sem á vegi ykkar verður.
Rétt eins og Guð heyrði til mín á örvæntingarstundu minni, þá veit ég að hann heyrir alltaf og elskar ykkur líka.
Höfundur býr í Liestal, Sviss.