Blessa allar ættkvíslir jarðarinnar

Öldungur Bruce C. Hafen, einn af hinum Sjötíu sem látið hefur af störfum, fékk eitt sinn símtal frá ritstjóra landsþekkts fréttatímarits. Ritstjórinn vildi ræða um nýlega bók sem kannaði sögu trúar um himnaríki í hinum ýmsu trúarbrögðum.

„Höfundarnir komust að því að almenningur upplifir víðtæka löngun eftir himnum – og fjölskyldum á himnum,“ skrifaði öldungur Hafen. Þótt flestir tryðu enn á líf eftir dauðann, eilífa ást og himneskt ættarmót, þá „bjóða flestar kristnar kirkjur upp á fá svör við þessari innri löngun“ – með einni undantekningu: Kirkja Jesú Krists hinna Síðari daga heilögu.

Í hinni endurreistu kirkju frelsarans höfum við helg musteri. Við höfum eilíf hjónabönd, með innsiglunarvaldi sem blessar út fyrir líffræðilegan dauða. Við höfum loforð um eilífa framtíð með ástvinum í návist föðurins og sonarins. Með hliðsjón af öllu þessu, komust höfundar að þeirri niðurstöðu að hugmyndin um himnaríki Síðari daga heilagra væri sú fullkomnasta – og ég bæti við, sú hamingjusamasta.

„Hvílík uppgötvun!“ sagði öldungur Hafen. „Flestir í dag þrá eilífar fjölskyldur og [hið endurreista fagnaðarerindi Jesú Krists] uppfyllir þá þrá betur en nokkur önnur þekkt hugmynd [eða trúarjátning]. Ég vildi að allur heimurinn gæti heyrt börn [okkar] syngja þessi gleðitíðindi: ‚Fjölskyldur geta víst verið saman.‘“

Fjölskyldur eru ekki bara þægilegt félagslegt fyrirkomulag. Þær eru hin eilífa fyrirmynd himins. Þær eru „kjarninn í áætlun skaparans um eilíf örlög barna hans“. Eins og Russell M. Nelson forseti hefur kennt okkur: „[Drottinn] skapaði jörðina [svo] að við gætum öðlast efnislíkama og myndað fjölskyldur. Hann stofnaði kirkju sína til að upphefja fjölskyldur. Hann sér okkur fyrir musterum, svo fjölskyldur geti verið saman að eilífu.“

Áhugi okkar á sterkum fjölskyldum snýst þó ekki bara um eilíf örlög. Fjölskyldan er líka mikilvægur þáttur í jarðneskri hamingju okkar. Himneskur faðir okkar, sem veit nákvæmlega hvað færir hamingju nú og að eilífu, sendir börn sín til fjölskyldna – hversu ófullkomnar sem þær geta verið – og býður okkur að byggja og næra sterkar fjölskyldur. Að sjálfsögðu geta „sjúkdómar, andlát eða aðrar aðstæður … gert persónulega aðlögun nauðsynlega“. Ekkert getur þó komið í stað nauðsynlegra, guðlega tilnefndra ábyrgðarskyldna eiginmanns og eiginkonu, föður og móður.

Rannsóknir á „líffræðilegum, tengdum, tveggja foreldra fjölskyldum“ sýna fram á að fjölskyldan er ómissandi í að varðveita „djúp tengsl ástar og alúðar“. Hún er „megin mótunarvettvangurinn fyrir stöðuga, andlega heilbrigða og félagslega meðvitaða einstaklinga.“

Auðvitað ætti það ekki að koma okkur á óvart að nokkuð svo mikilvægt fyrir áætlun Guðs mætir andstöðu. Satan hefur aldrei verið fjölskylduvænn og viðleitni hans er einungis að verða brýnni, „því að hann veit að hann hefur nauman tíma“ (Opinberunarbókin 12:12). Eins og M. Russell Ballard forseti (1928–2023), starfandi forseti Tólfpostulasveitarinnar, sagði: „Satan veit að öruggasta og áhrifaríkasta leiðin til að sundra verki Drottins er að gera lítið úr áhrifum fjölskyldunnar og helgi heimilisins.“

Vitandi það sem við vitum um eilífa fjölskyldu Guðs, áætlun hans fyrir börn hans og eilíft mikilvægi fjölskyldusambanda, ættum við að vera meðal heimsins kostgæfnustu verndara fjölskyldunnar.

Hvernig gerum við það?

Dallin H. Oaks forseti veitti þessa leiðsögn: „Fjölskylduyfirlýsingin … er enn frekari áhersla Drottins á sannleika fagnaðarerindisins, sem við þörfnumst okkur til stuðnings í núverandi áskorunum gagnvart fjölskyldunni.“

Í lífi okkar getum við gert „hið smáa og einfalda“ (Alma 37:6) sem styrkir fjölskylduböndin. Það felur einnig í sér að fylgja reglunum um farsælar fjölskyldur og hjónaband sem útskýrðar eru í fjölskylduyfirlýsingunni: „reglum trúar, bænar, iðrunar, fyrirgefningar, virðingar, kærleika, umhyggju, vinnu og heilbrigðrar dægrastyttingar.“ Óháð núverandi fjölskylduaðstæðum okkar, getum við sýnt með verkum okkar að fjölskyldusambönd eru okkur eilíflega mikilvæg.

Sem „ábyrgir þegnar“ í samfélagi okkar getum við „eflt þá þætti sem ætlaðir eru til að varðveita og styrkja fjölskylduna“.

Við erum síðari daga sáttmálslýður Drottins. Við erum erfingjar fyrirheitanna sem gefin voru Abraham, Ísak og Jakobi – fyrirheita sem hafa allt að gera með fjölskyldur. Þessi loforð koma með þeirri helgu köllun að blessa „allar ættkvíslir jarðarinnar“. Ein mikilvæg leið til að gera það er með því að lifa, verja og miðla hinum eilífa sannleika að „fjölskyldan er vígð af Guði“ og að „helgiathafnir og sáttmálar í heilögum musterum gera mönnum mögulegt að komast aftur í návist Guðs og fjölskyldum að sameinast að eilífu“.

Þegar ég og systir Uchtdorf horfum á fjölskyldumeðlimi okkar gera helga sáttmála við ástkæran, eilífan himneskan föður, fyllast hjörtu okkar gleði og þakklæti. Við gleðjumst ekki einungis yfir börnum okkar og börnum þeirra, heldur einnig yfir foreldrum okkar og foreldrum þeirra. Við íhugum af djúpri elsku hvernig sáttmálar fagnaðarerindisins sameina okkur í gegnum kynslóðir. Það er upplifun sem ekki er ólík því að sjá „stiga standa á jörðu …, ná til himins og engla Guðs fara upp og ofan eftir stiganum“ (1. Mósebók 28:12).

Þær blessanir sem Drottinn lofaði Jakobi í draumi hans, ná til allra sáttmálsbarna hans – þar á meðal þín og mín. Eins og Drottinn gerði fyrir Jakob, mun hann svara okkur „á neyðarstundu [okkar]“ (1. Mósebók 35:3) ef við veljum hann.

„Og sjá,“ sagði Drottinn, „ég er með þér og gæti þín hvar sem þú ferð … því að ég yfirgef þig ekki“ (1. Mósebók 28:15).

Rétt eins og Jakob, þá þurfum við öll að fara yfir óbyggðir. Stundum virðast hinar fyrirheitnu blessanir langt í burtu. Þegar alvarleg vandamál eða erfiðleikar steðja að, kunnum við efast um elsku Drottins. Okkur gæti jafnvel fundist sem Guð hafi yfirgefið okkur. Þrátt fyrir okkar bestu viðleitni sem lærisveinar, gæti okkur fundist við ekki vera að hljóta þær blessanir sem við vonuðumst eftir.

Bræður og systur, kæru vinir, sáttmálsvegurinn er gleðivegur, þótt hann sé stundum útataður tárum. Ef ykkur finnst hluti sæluáætlunarinnar ekki hafa uppfyllst í lífi ykkar nú, treystið því þá að Drottinn er minnugur ykkar og mun blessa ykkur á sínum tíma, samkvæmt visku sinni.

Trú á Jesú Krist og loforð hans, hvetja okkur til að horfa fram á við, ekki aftur á bak. Vegna hans, þá þarf framtíð okkar ekki að vera í ánauð af neinu sem hefur gerst í fortíðinni eða byrgir okkur sýn núna. Já, við erum öll særð, eða verðum það, á einn eða annan hátt. En við trúum á hinn mikla lækni. Við treystum honum – svo mikið að í raun tökum við á móti fyrirheitum hans, „fögnum þeim“, jafnvel þegar þau eru enn „álengdar“ (Hebreabréfið 11:13).

„Minnumst þess öll, að á Drottins eigin hátt og tíma, verður engum blessunum haldið frá hinum trúföstu heilögu,“ sagði Nelson forseti. „Drottinn mun dæma og launa hverjum og einum bæði í samræmi við hjartans þrá þeirra og gerðir.“

Ég lofa að þegar við fylgjum og miðlum áætlun himnesks föður okkar fyrir fjölskyldur, mun hann vera með okkur, styðja okkur og vera með okkur á leið okkar. Hann mun aldrei skilja okkur ein eftir, sérstaklega ekki þegar raunir verða á vegi okkar eða ástvina okkar. Hann mun bera okkur, lyfta okkur upp og leiða okkur til fyrirheitins lands fyllingar gleðinnar með sér, með syni sínum, Jesú Kristi, og fjölskyldum okkar – að eilífu.