Lokal nga mga panid
Usa ka Lakang sa Pagtuo sa matag Higayon
“Salig sa Ginoo sa bug-os mong kasingkasing; ug ayaw pagsalig sa imong kaugalingong salabotan.” —Mga Panultihon 3:5
Kanunay natong madunggan ang hugpong sa mga pulong nga “Salig sa Ginoo,” apan unsa man gayod ang kahulogan niana kon ang kinabuhi mahimong komplikado? Para nako, gisulayan kini atol sa akong unang tuig sa pag-eskuwela og nursing didto sa St. Paul University Dumaguete.
Gidapit ko sa pagserbisyo isip sakop sa health team alang sa FSY 2022 didto sa Bacolod. Bisan tuod estudyante pa lang ko, gibati nako ang pasidungog ug madasigon nga motabang. Apan duha ka semana sa wala pa ang kalihokan, nahibaloan nako nga ang opening day sa FSY natumong sa adlaw sa akong final nga mga eksam. Nabahin ang akong hunahuna. Ganahan ko nga moserbisyo, apan kinahanglan usab nga akong tumanon ang akong mga responsibilidad sa pag-eskuwela.
Mao nga nag-ampo ko, mihangyo sa Ginoo nga tabangan ko nga makakita og paagi. Ang tubag miabot sa hilom ug klaro nga paagi: Adto. Mihangyo ko sa mga koordinitor sa FSY kon mahimo ba kong mobiyahe nga ako ra ngadto sa Bacolod human sa akong mga eksam. Sa akong kahingangha, misugot sila. Kadto ang unang milagro.
Sa adlaw sa akong eksam, gihatod ko sa akong papa ngadto sa eskuwelahan. Samtang milabay mi sa mga bus sa FSY, nagkomedya ko nga, “Sana all!” Mitubag siya, “Buhata lang ang imong bahin, ug ang Dios mobuhat sa unsay angayan pa nga buhaton.” Kasagaran, ako ang kataposan nga makahuman sa mga test, pero niadtong adlawa nahuman ko mga alas 10 sa buntag—ikaduhang milagro.
Dayon miabot ang wala damha: ang pahibalo mahitungod sa dugang nga face-to-face nga mga eksam inig ka hapon. Nawad-an ko og paglaom. Apan human sa laing pag-ampo, adunay ikaduhang pahibalo nga misunod—ang mga eksam himoon na lang sa online. Ikatulong milagro.
Nagdalidali ko padulong sa gate, nag-ampo nga adunay kasakyan. Dihadiha dayon, ang walay sulod nga bus padulong sa Bacolod mihunong. Ikaupat nga milagro.
Samtang nagbiyahe latas sa kabukiran sa Mabinay, nakadawat ko og mensahe: ang online nga eksam magsugod inig ka 30 minutos. Walay signal ang maong dapit. Nag-ampo ko og usab. Sa kalit lang, mitungha ang full nga 5G nga signal sa akong phone. Miapil ko sa tawag, mikompleto sa eksam, ug misumiter niini. Pagkahuman dayon nako og log off, nahanaw ang signal. Ikalimang milagro.
Miabot ko sa Bacolod nga luwas sa peligro ug tukma sa oras. Ikaunom nga milagro.
Panahon sa FSY, pito ka batan-on ang gihilantan og taas. Ang health team ug ako nagtukaw sa tibuok gabii sa pag-atiman nila— nagsusi sa mga mahinungdanong mga timailhan [vitals], mitrapo nila og basa nga panapton diha sa higdaanan, ug nag-ampo. Pagkabuntag, naayo silang tanan. Ikapito nga milagro.
Sa pagbiyahe padulong uli sa balay, akong gisusi ang signal sa mao nga dapit sa bungtod. Walay signal. Mipamatuod si Brother Romil, “Kanang dapita walay signal sukad pa sa una.” Kana nga takna mipamatuod sa tanang butang. Ang Ginoo tinuod nga mitabang.
Kini nga kasinatian nagtudlo nako nga ang pagsalig sa Ginoo nagpasabot nga magpadayon bisan kon dili klaro ang agianan. Mao kini ang pagpili sa pagtuo kay sa kahadlok, serbisyo kaysa sa kaharuhay, ug pag-ampo kay sa kalisang. Kon atong buhaton ang atong bahin, ang Ginoo kanunay nga mobuhat sa Iyang bahin.
Dios Siya sa mga milagro. Ug usahay, ang gikinahanglan lamang mao ang usa ka lakang nga inubanan sa pagtuo aron makita ang Iyang kamot nga naglihok.