“Gusto Ko nga Mahisama Nimo,” Liahona, Sept. 2025.
Mga Tingog sa mga Santos sa Ulahing mga Adlaw
Gusto Ko nga Mahisama Nimo
Mibati ko og hilabihan nga kahasol gumikan sa kahadlok sa pagkadili angayan—hangtod nga nag-ampo ko.
Paghulagway pinaagi ni David Malan
Human sa taas, lisod nga adlaw nga napuno sa panglimbasog gumikan sa pag-atiman sa tulo ka gagmayng bata, ang gusto lang nakong buhaton mao ang pagkaligo ug matulog.
Miginhawa ko og lawom ug miadto sa akong kwarto aron morelaks. Unya ang akong singko anyos nga anak nga babaye misulod kay iyaha nang turno sa binulan nga personal nga mga interbiyo nga gisugdan sa akong bana ug nako uban niya ug sa among tres anyos nga anak nga lalaki. Pangutan-on namo sila mahitungod sa ilang paborito nga mga butang ug kon unsay ilang nagustohan sa kindergarten o sa simbahan. Dayon kami mopahinumdom nila nga sila mga anak sa Dios ug kami nahigugma nila.
Malingaw ko niini nga panag-istoryahanay, apan dili maayo ang akong gibati sa pisikal ug sa mental nga paagi. Misugod ko sa pagsulti sa akong anak nga babaye nga ugma na lang sa gabii kami mag-istorya, apan akong naamgohan kon unsa ka importante ang among panag-istoryahanay ngadto niya.
“Sige,” miingon ko nga gikapoy, “paarion nato si Papa.”
Kaming tulo nanglingkod sa higdaanan ug gisugdan ang among panag-istoryahanay. Human mibiya og kadali ang akong bana sa kwarto, nangutana ko sa among anak nga babaye, “Unsay gusto nimo nga mamahimo inigdako nimo?”
Dili ko andam sa iyang tubag: “Sama nimo.”
Milugmaw ang mga luha sa akong mga mata, ug ang akong kasingkasing napuno sa emosyon. Natandog ko sa paagi sa pagtan-aw sa akong anak nga babaye ngari nako, apan mibati ko og hilabihan nga kahasol gumikan sa kahadlok sa pagkadili angayan. Naghunahuna ko sa tanang rason nga wala ko mahimong maayong sulundon sa akong mga anak, ug nahibalo gyod ko sa akong mga kahuyang.
Unya nianang gabhiona samtang nag-ampo ko, kinasingkasing ko nga nangayo sa Langitnong Amahan nga tabangan ko nga mahimong mas maayo nga ehemplo alang sa akong anak nga babaye ug mas takos sa iyang pagdayeg. Sa kalit lang, usa ka hilabihan ka kusog nga pagbati sa kahupayan, paglaom, ug gugma mipuno kanako. Nabatyagan nako ang pasalamat sa akong Amahan sa Langit ug sa Manluluwas alang nako sa yanong paagi sa pagka-inahan nga naningkamot nga mahimong mas maayo. Giila Nila ang akong mga paningkamot ug anaa aron sa pagtabang nako nga mahimong inahan ug anak nga Ilang nakita nako.
Nasayod ko sa tibuok nakong kasingkasing nga ang Dios nakaila ug nahigugma nato ug pinaagi “sa makaabag nga gahom sa Pag-ula sa Manluluwas ,” kita mamahimong si kinsa nga gilaoman nga kita mamahimo.