Napanalanginan pinaagi sa Awtoridad ug Gahom sa Pagkapari

Si Jesukristo ang pangulo sa Simbahan. Ang Simbahan mao ang instrumento nga Iyang gimugna aron matuman ang mahinungdanong buhat sa pagtubos sa katawhan niining ulahing dispensasyon sa ebanghelyo sama sa dispensasyon sa dihang Siya mipuyo sa yuta. Pinaagi sa Simbahan:

• Siya makasangyaw sa Iyang ebanghelyo sa tibuok kalibotan.

• Siya makatanyag sa bunyag ug uban pang mga pakigsaad—gani ang dalan sa pakigsaad ngadto sa Iyang celestial nga gingharian.

• Siya makahiusa sa mga pamilya alang sa kahangtoran.

• Siya makatanyag sa mga gasa sa kaluwasan, bisan niadtong mga namatay nga wala niini.

• Siya makapangalagad sa pisikal nga mga panginahanglan sa mga anak sa Dios sa pagkakaron.

Aron matuman kining dagkong mga katuyoan, ug aron maandam alang sa pagbalik sa Manluluwas, ang Simbahan nagkinahanglan og nagpadayon nga direksyon, awtoridad, ug gahom. Ang Simbahan mao ang “tinuod ug buhi nga simbahan” (Doktrina ug mga Pakigsaad 1:30) tungod kay si Kristo mipahimutang dinhi sa Iyang pagpangulo ug gahom pinaagi sa Iyang pagkapari, “ang Balaang Pagkapari, sunod sa Kapunongan sa Anak sa Dios” (Doktrina ug mga Pakigsaad 107:3).

Apan alang niining balaang pagkapari, ang Simbahan kinahanglan nga mahimong sekular nga organisasyon, maghimo og maayo sa kalibotan apan walay gahom sa pagkab-ot sa labing mahinungdanong katuyoan sa pag-andam sa mga anak nga lalaki ug mga anak nga babaye sa Dios alang sa kalipay sa kinabuhing dayon diha sa Iyang presensya. Pinaagi niini nga pagkapari, ug sa mga yawe sa pagdumala sa buhat niini nga pagkapari, anaa ang awtoridad ug kapunongan diha sa Simbahan.

“Sa Simbahan, ang tanang awtoridad sa pagkapari gigamit ubos sa direksyon niadtong naghupot sa mga yawe sa pagkapari.

“Ang takos nga mga miyembro sa Simbahan modawat sa awtoridad sa pagkapari pinaagi sa pagtugyan sa pagkapari ug ordinasyon ngadto sa mga katungdanan sa pagkapari. Ang tanang miyembro sa Simbahan makagamit sa gidelegar nga awtoridad samtang sila i-set apart o sangonan sa pag-abag sa paghimo sa buhat sa Dios.”

Pinaagi sa mga yawe sa pagkapari, ang mga prayoridad sa Ginoo mopatigbabaw kanunay. Walay tawo nga makalahutay sa personal nga katuyoan nga wala mahisubay sa Iyang direksyon. Walay tawo nga molampos sa pagpanapi, pagtinguha og personal nga kaayohan ug personal nga pagdayeg.

Ang pagkapari adunay mahinungdanong tahas usab diha sa mga panimalay sa mga miyembro sa Simbahan. Si Presidente Dallin H. Oaks, Unang Magtatambag sa Unang Kapangulohan, mitudlo, “Ang baroganan nga ang katungod sa pagkapari magamit lamang ubos sa direksyon sa tawo nga naghupot sa mga yawe alang niana nga buluhaton importante diha sa Simbahan, apan dili kini mahimo diha sa pamilya.” Ang mga amahan modumala ug mogamit sa pagkapari diha sa ilang pamilya—sa pagtambag, pagpahigayon og mga miting sa pamilya, paghatag sa pagkapari o mga panalangin sa pag-ayo sa mga sakop sa pamilya o sa uban, ug uban pa—nga walay direksyon o pagtugot sa usa ka tawo nga naghupot sa mga yawe sa pagkapari.

“Ang samang baroganan magamit kon wala ang amahan ug ang inahan mao ang lider sa pamilya. Siya ang mangulo diha sa iyang panimalay ug maoy himan nga madala ang gahom ug mga panalangin sa pagkapari nganha sa iyang pamilya pinaagi sa iyang tuga ug pagselyo diha sa templo.”

Pagkapari: Ang Gahom sa Pagpanalangin

Sa usa ka pulong, ang katuyoan sa awtoridad ug gahom sa pagkapari nga gipahiuli ni Jesukristo mao ang pagpanalangin. Makapahimo kini sa mga miyembro sa Simbahan sa paggamit sa gahom sa Dios sa pagserbisyo ug sa pagpanalangin sa uban diha sa Simbahan, sa panimalay, ug sa tibuok kalibotan. Ang mga miyembro miapil sa Manluluwas sa pagtuman sa Iyang buhat sa kaluwasan ug kahimayaan, naggamit sa balaanong mga gasa ug gahom nga lapas pa sa ilang kaugalingong mahimo aron sa pagtabang nga ang gingharian sa Dios motubo aron molukop sa yuta (tan-awa sa Doktrina ug mga Pakigsaad 65:2, 5–6).

Ang Ginoo mipasabot nga “kining labaw [Melchizedek] nga pagkapari nangalagad sa ebanghelyo ug naghupot sa yawe sa mga misteryo sa gingharian, gani ang yawe sa kahibalo sa Dios.

“Busa, diha sa mga ordinansa niana, ang gahom sa pagka-diosnon gipakita.

“Ug kon walay mga ordinansa niana, ug ang awtoridad sa pagkapari, ang gahom sa pagka-diosnon dili mapakita ngadto sa mga tawo diha sa unod” (Doktrina ug mga Pakigsaad 84:19–21).

Ang mga ordinansa, siyempre, mao ang mga seremonya o mga sakramento nga gipangalagaran sa pagkapari diin kita naghimo og mga pakigsaad ngadto sa Dios, nagsugod sa bunyag ug nagpadayon pinaagi sa mga pakigsaad nga atong nadawat diha sa balay sa Ginoo. Pinaagi kini sa pagtuman niini nga mga pakigsaad nga kita mausab gikan sa “kinaiyanhon” nga mga lalaki ug mga babaye ngadto sa pagka-santos (tan-awa Mosiah 3:19) pinaagi sa grasya sa pag-ula ni Kristo ug mamahimong gipakatarong ug gibalaan—walay sala ug walay lama—sa atubangan sa Dios (tan-awa sa Doktrina ug mga Pakigsaad 20:29–31; 3 Nephi 27:16–20).

Kini nga kinutlo gikan sa “Ang Pagpahiuli sa Kahingpitan sa Ebanghelyo ni Jesukristo: Usa ka Pamahayag ngadto sa Kalibotan sa Ikaduhang Siglo nga Kasaulogan,” sa Unang Kapangulohan ug sa konseho sa Napulog Duha ka Apostoles, nagpahayag og haom nga pagsumada:

“Kami modeklarar nga Ang Simbahan ni Jesukristo sa mga Santos sa Ulahing mga Adlaw, nga giorganisar niadtong Abril 6, 1830, mao ang Simbahan ni Kristo sa Bag-ong Tugon nga gipahiuli. Kini nga Simbahan nakaangkla sa hingpit nga kinabuhi sa ulohang bato sa pamag-ang niini, si Jesukristo, ug diha sa Iyang walay kinutoban nga Pag-ula ug literal nga Pagkabanhaw. Si Jesukristo mitawag na usab og mga Apostol ug mihatag kanila og awtoridad sa pagkapari. Nagdapit Siya kanatong tanan sa pagduol ngadto Kaniya ug sa Iyang Simbahan, sa pagdawat sa Espiritu Santo, sa mga ordinansa sa kaluwasan, ug sa pag-angkon og malungtarong kalipay.”