របៀបនៃ ការទំនាក់ទំនងដ៏ទេវភាព

អែលឌើរ គ្រីស្តូហ្វី ជី ជីរ៉ត-ខារៀល

នៃពួកចិតសិបនាក់

ព្រះមានបន្ទូលមកកាន់យើងតាមរបៀបផ្សេងៗគ្នា ។ ហើយមានរឿងជាច្រើនដែលយើងអាចធ្វើបាន ដើម្បីធ្វើឲ្យប្រាកដថាការទំនាក់ទំនងនេះនៅតែបន្តមាន ។

នៅពេលខ្ញុំចាប់ផ្តើមរៀបចំសុន្ទរកថាសន្និសីទទូទៅដំបូងរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំបានដឹងថាវាជាកិច្ចការដ៏គួរឲ្យភ័យខ្លាច ! អ្នកឡើងនិយាយនៅក្នុងសន្និសីទទូទៅមិនត្រូវបានចាត់តាំងឲ្យនូវប្រធានបទនោះទេ ដូច្នេះខ្ញុំត្រូវស្រាវជ្រាវដោយខ្លួនឯងនូវអ្វីដែលព្រះអម្ចាស់នឹងសព្វព្រះទ័យឲ្យខ្ញុំនិយាយ ។

ខ្ញុំបានអធិស្ឋាន និងរង់ចាំនូវការដឹកនាំ ។ មួយរយៈក្រោយមក ភរិយារបស់ខ្ញុំ អ៊ីសាប៊ែល ដែលជាមនុស្សដ៏ឈ្លាសវៃ ហើយស្គាល់ខ្ញុំច្បាស់ បានឃើញថាខ្ញុំកំពុងពុះពារដើម្បីចាប់ផ្តើមសុន្ទរកថា ។

គាត់បាននិយាយថា « មើលទៅ បងត្រូវតែធ្វើអ្វីមួយហើយ ។ « បងចាប់ផ្តើមសរសេរពីអ្វីមួយទៅ ! »

នោះគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំបានធ្វើ ។ នៅក្នុងដំណើរការនេះ ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមមានសុន្ទរកថាប្រាំមួយ ឬប្រាំពីរ ។ នៅពេលដែលខ្ញុំពិចារណាអំពីលទ្ធភាពផ្សេងៗ នោះខ្ញុំបានមានអារម្មណ៍ល្អនឹងសុន្ទរកថាមួយក្នុងចំណោមសុន្ទរកថាទាំងនោះ ជាសុន្ទរកថាដែលខ្ញុំគួរថ្លែង ។ ព្រះវិញ្ញាណបានដោះស្រាយគំនិតរបស់ខ្ញុំ ហើយសុន្ទរកថាទាំងមូលដំណើរការទៅយ៉ាងរលូន ។

នៅក្នុងសន្និសីទទូទៅ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៣ ខ្ញុំបានចែកចាយថា យើងទាំងអស់គ្នាជាបុត្រាបុត្រីរបស់ព្រះ ។ ទ្រង់ស្រឡាញ់យើង ស្គាល់យើងយ៉ាងជិតស្និទ្ធ និងគង់នៅក្នុងគ្រប់ស្ថានភាពនៃជីវិតរបស់យើង ។ ទ្រង់ឮយើងនៅពេលយើងអធិស្ឋាន ហើយមានបំណងប្រាថ្នាចង់មានព្រះបន្ទូលមកកាន់យើង ។

ការរៀនពីរបៀបដែលព្រះមានបន្ទូលមកកាន់យើងម្នាក់ៗ គឺជាបទពិសោធន៍របស់បុគ្គលម្នាក់ៗ ។ ប៉ុន្តែទាំងនេះគឺជាវិធីមួយចំនួនដើម្បីជួយសម្រួលដល់ការទំនាក់ទំនងដែលព្រះវរបិតាសួគ៌សព្វព្រះទ័យ ចង់ផ្តល់ឲ្យយើងដើម្បីប្រទានពរដល់ជីវិតរបស់យើង ។

ធ្វើសកម្មភាពដោយសេចក្តីជំនឿ និងការជឿទុកចិត្ត

ការដឹងថាតើពេលណាព្រះមានព្រះបន្ទូល តម្រូវឲ្យមានសេចក្តីជំនឿ និងការជឿទុកចិត្ត ។ សេចក្តីជំនឿត្រូវបានចងភ្ជាប់នៅលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ យើងក៏ត្រូវជឿជាក់លើទ្រង់ផងដែរ ។ ទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូល ៖

« មើលចុះ យើងនឹងប្រាប់អ្នកនៅក្នុងគំនិតរបស់អ្នក និងនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក ដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែលនឹងសណ្ឋិតមកលើអ្នក ហើយដែលនឹងគង់នៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក ។

ឥឡូវនេះ មើលចុះ នេះជាវិញ្ញាណនៃវិវរណៈ » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៨:២–៣ ) ។

ប៉ុន្តែ វិវរណៈ និងការដឹកនាំដ៏ទេវភាព មិនមែនបានមកពីការរង់ចាំការបង្ហាញខាងវិញ្ញាណនោះទេ ។ យើងត្រូវតែ ធ្វើសកម្មភាព ។ ដូចដែលភរិយារបស់ខ្ញុំបានប្រាប់ខ្ញុំឲ្យធ្វើដែរ ពេលខ្លះយើងត្រូវការគ្រាន់តែ « ការចាប់ផ្តើម » ប៉ុណ្ណោះ ។

នៅពេលដែលអ៊ីសាប៊ែល និងខ្ញុំបម្រើជាអ្នកដឹកនាំបេសកកម្មនៅក្នុងបេសកកម្មនៅទីក្រុង លីយ៉ុង ប្រទេសបារាំង ខ្ញុំត្រូវកំណត់ទីកន្លែងដែលអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាម្នាក់ៗគួរទៅ និងពេលណាត្រូវធ្វើការចាត់តាំងនោះនៅក្នុងបេសកកម្ម ។ ខ្ញុំបានរកឃើញថា ព្រះវិញ្ញាណនឹងដឹកនាំខ្ញុំ ប្រសិនបើខ្ញុំអធិស្ឋានសូមជំនួយ ហើយបន្ទាប់មកប្រើការវិនិច្ឆ័យដ៏ល្អបំផុតរបស់ខ្ញុំ ។ ការបញ្ជាក់នឹងមកដល់នៅពេលដែលអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងបានរៀបចំរួចរាល់ ។

នៅក្នុងការហៅនាពេលបច្ចុប្បន្នរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំត្រូវបានបញ្ជូនទៅមើលការខុសត្រូវលើស្តេកនៅទូទាំងសាសនាចក្រ ដើម្បីរៀបចំគណៈប្រធានស្តេកឡើងវិញ ។ ពេលដៃគូរបស់ខ្ញុំ និងខ្ញុំសម្ភាសន៍បុគ្គលម្នាក់ៗ យើងមានគំនិត អារម្មណ៍ និងការបំផុសគំនិតមកកាន់យើង ។ បន្ទាប់មកយើងប្រឹក្សា និងអធិស្ឋានជាមួយគ្នា ។ នៅទីបំផុត វិវរណៈមកដល់ ហើយព្រះអម្ចាស់បញ្ជាក់ដល់យើងនូវបុគ្គលដែលទ្រង់បានហៅឲ្យបម្រើ ។

វាគឺជាដំណើរការមួយដើម្បីដឹងនៅពេលដែលព្រះមានព្រះបន្ទូល និងដើម្បីរកឃើញនូវព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់ ។ យើងត្រូវបង្ហាញថា យើងមានឆន្ទៈដើម្បីធ្វើតាមដោយសេចក្តីជំនឿ និងការជឿទុកចិត្ត ។

ធ្វើតាមព្យាការី

របៀបដ៏សំខាន់មួយដែលព្រះមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់បុត្រាបុត្រីរបស់ទ្រង់ គឺតាមរយៈព្យាការី ។ ការមានព្យាការីនៅលើផែនដីសព្វថ្ងៃនេះគឺជាដំណឹងដ៏អស្ចារ្យ ! លោកទទួលបានវិវរណៈមកពីព្រះ ដើម្បីណែនាំ និងដឹកនាំសាសនាចក្រ ( សូមមើល អេម៉ុស ៣:៧ ) ។ យើងក៏អាចទទួលបានការណែនាំ និងការការពារដោយការធ្វើតាមការបង្រៀនទាំងឡាយរបស់លោកផងដែរ ។ ការណ៍នេះមិនមែនជារឿងងាយស្រួលជានិច្ចនោះទេ ប៉ុន្តែព្រះអម្ចាស់បានណែនាំយើងឲ្យធ្វើតាមព្យាការី « ដោយសេចក្ដីអត់ធន់ និងសេចក្ដីជំនឿគ្រប់យ៉ាង » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ២១:៥ ) ។

ឧទាហរណ៍ « ក្រុមគ្រួសារ ៖ ការប្រកាសដល់ពិភពលោក » បានបង្ហាញឲ្យឃើញពីការព្យាករចាប់តាំងពីវាត្រូវបានណែនាំកាលពី ៣០ឆ្នាំមុនមកម្ល៉េះ ។ វាដោះស្រាយការព្រួយបារម្ភជាច្រើនដែលយើងមិនដឹងថាយើងនឹងមាន និងផ្តល់ការណែនាំដែលយើងមិនចាំបាច់ដឹងថាយើងនឹងត្រូវការ ប៉ុន្តែយើងធ្វើឥឡូវនេះ ។ ការណែនាំរបស់ព្យាការីប្រហែលមិនជាអ្វីដែលយើងចង់ស្តាប់ជានិច្ចនោះទេ ។ វាប្រហែលជាមិនស្របនឹងតម្លៃបច្ចុប្បន្នរបស់សង្គមទេ ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ យើងនឹងត្រូវបានណែនាំ និងការពារ នៅពេលយើងធ្វើតាមព្យាការី ។

សួរសំណួរ និងស្វែងរកចម្លើយ

នៅក្នុងថ្ងៃដំបូងនៃការស្តារឡើងវិញ ជាញឹកញាប់ព្រះបានមានព្រះបន្ទូលដែលឆ្លើយទៅនឹងសំណួរដ៏ស្មោះត្រង់ដែលព្យាការី យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ និងអ្នកដទៃទៀតមាន ។ នៅខណៈពេលដែល យ៉ូសែប និង អូលីវើរ ខៅឌើរី បានធ្វើការបកប្រែព្រះគម្ពីរមរមន ពួកលោកបានអានការបង្រៀនរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះស្តីពីគោលលទ្ធិនៃពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក ( សូមមើល នីហ្វៃទី៣ ១១:២៣–៣៣ ) ។ ពួកលោកចង់រៀនបន្ថែម ហើយបានចូលទៅក្នុងព្រៃដើម្បីអធិស្ឋាន ។ មិនយូរប៉ុន្មាន យ៉ូហាន បាទីស្ទ បានបង្ហាញខ្លួន និងស្តារសិទ្ធិអំណាចដើម្បីធ្វើបុណ្យជ្រមុជទឹកដោយការពន្លិចសម្រាប់ការផ្ដាច់បាប ។

មានពេលមួយទៀត អិមម៉ាដែលជាភរិយារបស់យ៉ូសែប បានសម្តែងការព្រួយបារម្ភអំពីភាពរញ៉េរញ៉ៃដែលបន្សល់ទុកដោយពួកបុរសដែលជក់បារី និងទំពាថ្នាំជក់ក្នុងអំឡុងពេលប្រជុំ ។ យ៉ូសែបបានយកបញ្ហានេះទៅទូលព្រះអម្ចាស់ ហើយបានទទួលវិវរណៈ—« ពាក្យសម្ដីនៃប្រាជ្ញាវាងវៃ » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៨៩:១ )—ស្តីពីការអនុវត្តដែលមានសុខភាពល្អដល់រាងកាយ និងផលប្រយោជន៍ខាងវិញ្ញាណរបស់បុត្រាបុត្រីរបស់ព្រះ ។

ករណីទាំងនេះ—និងករណីជាច្រើនទៀត—រំឭកយើងថា វាមិនអីទេក្នុងការសួរសំណួរដរាបណាយើងស្វែងរកចម្លើយក្នុងទិសដៅត្រឹមត្រូវ ។ ប្រសិនបើយើងយកសំណួររបស់យើងទៅទូលព្រះអម្ចាស់ នោះយើងនឹងទទួលបានចម្លើយ ។ ពេលខ្លះ ចម្លើយនឹងមកក្នុងពេលតែមួយ ។ ប៉ុន្តែ ជាញឹកញាប់ចម្លើយមក «មួយបន្ទាត់ម្ដងៗ មួយសិក្ខាបទម្តងៗ ឯណេះបន្តិច ឯណោះបន្តិច » ( នីហ្វៃទី២ ២៨:៣០ ) ។ យើងប្រហែលជាត្រូវរង់ចាំចម្លើយដើម្បីជួយយើងរៀន និងរីកចម្រើន ប៉ុន្តែព្រះ នឹង ឆ្លើយតបយើងតាមព្រះហឫទ័យ របៀប និងពេលវេលារបស់ទ្រង់ផ្ទាល់ ។

ចងចាំបទពិសោធន៍ពីអតីតកាល

នៅពេលដែលយើងត្រូវរង់ចាំព្រះមានបន្ទូលមកកាន់យើង វាជារឿងសំខាន់ណាស់ដែលយើងត្រូវពឹងផ្អែកលើអ្វីដែលយើងដឹង និងបទពិសោធន៍ដែលយើងមាន ។ បើមិនដូច្នេះទេយើងអាចបាត់បង់បទពិសោធន៍ទាំងនោះ ។ យើងមិនចង់សង្ស័យលើបទពិសោធន៍ពីអតីតកាលជាមួយនឹងព្រះវិញ្ញាណទេ ព្រោះតែដោយសារយើងអាចនឹងកំពុងពុះពារនៅពេលឥឡូវនេះ ។ នៅក្នុងគ្រានោះ យើងគួរត្រឡប់ទៅក្នុងគំនិតរបស់យើងវិញ ហើយចងចាំពីអារម្មណ៍របស់យើងដែលយើងមាននៅពេលយើងមានអារម្មណ៍ជិតស្និទ្ធទៅនឹងព្រះ ។

នៅពេលមួយ អាលម៉ាធ្លាប់បានសួរសំណួរដែលពិចារណាដោយខ្លួនឯងទាំងនេះទៅកាន់ប្រជាជននៅក្នុងសារ៉ាហិមឡា ៖

« តើអ្នករាល់គ្នាបានកើតមកពីព្រះនៅក្នុងវិញ្ញាណហើយឬនៅ ? តើអ្នករាល់គ្នាបានទទួលព្រះភក្ត្ររបស់ទ្រង់នៅក្នុងទឹកមុខរបស់អ្នកហើយឬនៅ ? តើអ្នករាល់គ្នាបានស្គាល់ការផ្លាស់ប្ដូរដ៏ធំនេះ នៅក្នុងដួងចិត្តអ្នកហើយឬនៅ ? …

« ហើយឥឡូវនេះ មើលចុះ ខ្ញុំសូមប្រាប់អ្នកថា … បើសិនជាអ្នករាល់គ្នាបានស្គាល់ការផ្លាស់ប្ដូរនៅក្នុងដួងចិត្តអ្នក ហើយបើសិនជាអ្នករាល់គ្នាបានចាប់អារម្មណ៍ចង់ច្រៀងនូវចម្រៀងនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលប្រោសលោះ ខ្ញុំសូមសួរថា តើអ្នករាល់គ្នាអាចចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងនេះឥឡូវនេះទេ ? » ( អាលម៉ា ៥:១៤, ២៦ ) ។

យើងគួរធ្វើឲ្យប្រាកដថាយើងចងចាំបទពិសោធន៍ខាងវិញ្ញាណ ហើយមិនរុញច្រានវាចោលឡើយ ។ យើងគួរតែសួរខ្លួនឯងជាប្រចាំថា « តើ ខ្ញុំ មានអារម្មណ៍ដូច្នេះឥឡូវនេះទេ ? » បទពិសោធន៍ខាងវិញ្ញាណនេះ ពង្រឹងយើងគ្រាដែលព្រះហាក់ដូចជាមិនឆ្លើយតប ។ យើងក៏អាចស្គាល់ពេលវេលាដែលទ្រង់មានព្រះបន្ទូលមកកាន់យើងកាន់តែប្រសើរឡើងផងដែរ ។

រក្សាទំនាក់ទំនង

ការទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើងគឺជារឿងដែលមានជីវិត ។ យើងធ្វើចំណែករបស់យើងដើម្បីរក្សាវាឲ្យនៅរស់រវើក ដោយការស្វែងរក និងការបង្កើតឱកាសដ៏សកម្មសម្រាប់ការប្រាស្រ័យទាក់ទងដ៏ទេវភាពនោះ ។ យើងអាចអធិស្ឋានជាទៀងទាត់ និងយ៉ាងក្លៀវក្លាទៅដល់ព្រះសម្រាប់ភាពសុខសាន្ត ការលួងលោម និងការណែនាំ ។ យើងអាចសិក្សាព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ ហើយទទួលអារម្មណ៍ពីឥទ្ធិពលនៃព្រះវិញ្ញាណ ។ យើងក៏អាចធ្វើតាមការណែនាំរបស់ព្យាការីផងដែរ ។

នៅពេលដែលយើងរក្សាទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងព្រះវរបិតាសួគ៌ដ៏ពេញដោយក្តីស្រឡាញ់របស់យើង នោះយើងអាចធ្វើជាឧបករណ៍នៅក្នុងព្រហស្ដរបស់ទ្រង់ ដើម្បីជួយទ្រង់ក្នុងការងារដ៏អស្ចារ្យរបស់ទ្រង់ ។ តាមរយៈការធ្វើតាមការយល់ដឹង និងការបំផុសគំនិតដែលយើងទទួលបាន យើងអាចជួយអ្នកដទៃឲ្យមានអារម្មណ៍ថា ព្រះស្គាល់ និងស្រឡាញ់ពួកគេ ហើយចង់មានបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេ ។

ការធានាដែលថាព្រះឮ និងមានបន្ទូលទៅកាន់បុត្រាបុត្រីរបស់ទ្រង់គឺជាពរជ័យដ៏អស្ចារ្យ ។ ការទំនាក់ទំនងដ៏ទេវភាពជាទៀងទាត់ជាមួយនឹងទ្រង់ផ្តល់នូវទិសដៅដែលយើងត្រូវការដើម្បីរុករកដំណើរជីវិត ។