Радост преку заветно учеништво

Еден ден во 2023 година, Ујанга Алтансух беше на работа во северниот монголски град Даркан кога претседателот на мисијата во Монголија влезе на нејзиното работно место. Според нејзините зборови:

‘Го видов и помислив дека има светла светлина во неговото лице. Беше многу љубезен и забавен со оние околу него, и почувствував топлина. Пред да замине, му поставив неколку прашања. Неколку дена подоцна, тој повторно влезе во мојата работа и ме праша дали можам да присуствувам на неговата црква. Помислив дека можеби ќе биде корисно. Се грижев за иднината на моите деца, бидејќи општеството изгледаше полно со стрес и темнина. Сакав моите деца да бидат како овој човек со светлина во неговото лице, ширејќи радост на оние околу нив.

„Еден ден мисионерите нè научија на законот за десетокот. Моите деца рекоа со возбуда: „Мораме да го платиме нашиот десеток, мамо“. Можев да ја видам верата на моите деца во тој момент. Пред да се приклучам на Црквата, ја гледав генералната конференција и го слушав како зборува претседателот Расел М. Нелсон. Тој најави нови храмови ширум светот и рече дека ќе биде изграден нов храм во Улан Батор, Монголија. Се радував и роев солзи, иако не ми беше јасно зошто. Со оваа радост, можев да кажам дека мојата вера и сведоштво растеа“.

Ујанга, како и милиони други, е дел од големиот собир на Израел во подготовка за Второто доаѓање на Исус Христос. Таа го започна своето патување по патот на заветот и стана Христова ученичка. Што значи да се биде Христов ученик? Го ценам јапонскиот збор за ученик-deshi—de што значи помлад брат и shi што значи дете.

Исус Христос изјавил: „Јас бев во почетокот со Отецот, и сум Првородениот.“ Поради тоа кој е Тој, и што направил, ние Му се поклонуваме, Го почитуваме, Му оддаваме слава и Го следиме. Христос нè откупи, и ние сме засекогаш благодарни за Неговата бесконечна и искупителна жртва.

Имаме Небесен Отец кој нè сака како Свои деца. Неговата љубов кон нас е совршена. Исус Христос и Неговата мисија ја илустрираат Божјата љубов кон нас. Како што напиша Јован: „Зашто Бог толку го возљуби светот, што Го даде Својот Единороден Син, та секој што верува во Него да не загине, туку да има вечен живот.“

Во нашата потрага да го разбереме она што не го знаеме, понекогаш може да се потпреме на нашите познати смртни искуства или работи што ги знаеме. На пример, можеме да научиме нешто за Бог Отецот преку сопственото родителство и смртните семејни односи. Меѓутоа, треба да бидеме внимателни при примената на овие споредби предалеку во нашиот обид да го разбереме нашиот Небесен Отец. Карактеристиките на Бог Отецот ги надминуваат сите помалку од совршени својства на паднатиот човек. Бог Отецот е совршен Отец. Тој е совршено љубовен, љубезен, трпелив, разбирлив и совршено славен. Можеме да Му веруваме совршено. Христовата љубов ја одразува љубовта кон Бога Отецот и е претстава на таа љубов.

Исус Христос е и пример и средство. Во Христос, можеме подобро да ги разбереме совршените својства на Отецот и Неговиот план. Преку Христос ни е дадена оспособувачката моќ да ги надминеме тенденциите на природните мажи и жени за да станеме повеќе како Отецот.

Исто како и нашиот Небесен Отец, Исус Христос е совршено милостив и праведен. Овие божествени атрибути на правда и милост не се во опозиција. Тие се комплементарни. И правдата и милоста ја илустрираат совршената Божја љубов кон Неговите деца. Можеме да му веруваме на Бог Отецот и на Исус Христос затоа што тие се праведни кон сите нас.

Бог Отецот и Неговиот Син Исус Христос се совршено усогласени во намерата и љубовта. Бидејќи Бог и Исус Христос нè сакаат, ни се дава можност и привилегија како вистински ученици да склучуваме завети со нив. Со тоа, нашиот однос со Христа се проширува: „И сега, поради заветот кој го направивте вие ќе бидете наречени деца на Христос, Негови синови, и Негови ќерки; зашто ете, овој ден Тој духовно ве роди; зашто вие велите дека вашите срца се променети преку верата во Неговото име; затоа, вие сте родени од Него и станавте Негови синови и Негови ќерки.”

Како ученици, кога склучуваме и чуваме свети завети, благословени сме со духовна моќ. Ние сме поврзани со Христос и Бог Отецот во посебен однос и можеме да ја доживееме Нивната љубов и радост во мерка резервирани за оние кои склучиле и одржале завети. Нашата способност да почувствуваме целосна мерка на Божјата љубов, или да продолжиме во Неговата љубов, зависи од нашите праведни желби и постапки.

Во Јован, поглавје 15, стих 9, читаме: „Како што Ме возљуби Отецот, и Јас ве возљубив вас.“ И тогаш ни е дадена покана: „останете во Мојата љубов!.“

Во следниот стих, ни е даден начинот како да останеме во Неговата љубов: „Ако ги запазите Моите заповеди, ќе останете во љубовта Моја, како што Јас ги запазив заповедите на Мојот Отец и останувам во љубовта Негова.”

Потоа ја гледаме целта на држењето на заповедите во стих 11: „Ова ви го реков за да остане радоста Моја во вас и радоста ваша да биде полна.“

Преку вистинското заветно учеништво, можеме да почнеме подобро да ја разбираме природата на Бог и радоста што Тој сака да ја искусат сите Негови деца. Можеме да почнеме да разбираме и некои принципи кои на почетокот може да изгледаат збунувачки. На пример, како може Бог да има полнота на радост кога некои од Неговите деца толку многу страдаат? Одговорот лежи во Божјата совршена перспектива и во Неговиот совршен план. Тој нè гледа од почеток до нашата славна потенцијална иднина. Тој обезбеди начин, преку Неговиот Син Исус Христос, за сите нас, Неговите деца, да ги надминеме болките, страдањата, гревовите, вината и осаменоста на нашата смртност. Бог ни го обезбедил патот и изборот.

Примерите на оние кои доживеале радост преку учеништвото може да ни помогнат подобро да го разбереме овој концепт. Можеби сте ја слушнале фразата дека сме среќни само како нашето најнесреќно дете. Видов дека не мора да биде така. Мојата 94-годишна мајка има над 200 живи потомци. Во секој момент, барем еден од 200-те ќе биде несреќен. Ако оваа изјава беше вистинита, мојата мајка ќе беше во постојана состојба на несреќа, што не е случај. Оние кои ја познаваат знаат колку е радосна.

Сега би сакал да споделам уште едно искуство. Во јануари 2019 година, мојата сопруга Деби и јас бевме поканети во канцеларијата на Претседателот Нелсон. Постави стол блиску до нас, и седнавме речиси колено до колено. Откако ни ја додели нашата сегашна задача, претседателот Нелсон се сврти кон Деби и се фокусираше на неа. Беше љубезен, грижлив, нежен и исполнет со радост, како совршен татко или дедо. Тој ја зеде Деби за рака и ја потапка, уверувајќи ја дека сè ќе биде во ред и дека нашето семејство ќе биде благословено. Во тој момент, ни се чинеше дека сме најважните луѓе за него и дека има сè време на светот за нас. Го напуштивме неговиот кабинет тој петок попладне чувствувајќи се уверени, сакани и радосни.

Во понеделникот ги видовме вестите. Во истиот ден што претседателот Нелсон го помина со нас, една од неговите ќерки почина од рак. Бевме шокирани. Нашите срца беа полни додека тагувавме по него и неговото семејство. Нашите срца беа исто така полни со благодарност за неговото внимание слично на Христос кон нас додека тагуваше за неговата ќерка која страдаше.

Додека размислувавме за ова искуство, се запрашавме: „Како можеше да биде толку љубезен, полн со љубов, па дури и радосен во толку тешко време?“ Одговорот е затоа што знае. Тој знае дека Христос е победник. Знае дека повторно ќе биде со својата ќерка и ќе помине цела вечност со неа. Радоста и вечната перспектива доаѓаат преку поврзувањето со Спасителот со склучување и држење завети и преку Христовото учеништво.

Претседателот Нелсон учел: „Како што Спасителот нуди мир кој ‘го надминува секој разум’ [Филипјаните 4:7], Тој исто така нуди интензитет, длабочина и ширина на радост кои пркосат човечката логика или смртно разбирање. На пример, не изгледа дека е можно да чувствувате радост кога вашето дете страда со неизлечива болест односно кога ја губире работата или кога вашиот сопруг ве издава. Сепак, тоа е токму радоста што ја нуди Спасителот.”

Кога склучуваме и одржуваме завети, природно ќе се свртиме кон другите и ќе имаме желба да им помогнеме на другите да ја почувствуваат мерката на радоста и љубовта што ја чувствуваме во нашите заветни односи. Можеме да бидеме дел од најголемата причина на земјата денес—собирањето на Израел. Можеме да им помогнеме на Божјите деца да дојдат до Христос. Како што поучуваше пророкот Јаков: „И благословени сте; бидејќи бевте трудољубиви да работите со мене во моето лозје, и ги одрживте моите заповеди, и повторно ми го донесовте природниот плод, … ќе имате радост со мене поради плодот во моето лозје.”

Додека се обврзуваме да дејствуваме како заветни ученици, без оглед на нашето ниво на капацитет, нашиот однос со Отецот и Синот се збогатува, нашата радост се засилува и нашата вечна перспектива се проширува. Тогаш ние сме обдарени со моќ и можеме да чувствуваме радост во одредена мерка резервирани за Божјите вистински ученици од завет. Во светото име на Исус Христос, амин.