Pagsimba

Isa sa pinakakomon kag importante nga porma sang pagsimba amo ang pagtipon sa konsagrado nga lugar para maghikot sang mga buhat sang debosyon. Siling sang Ginuo, “Kag agud nga mas lubos mo nga mapabilin ang imo kaugalingon nga wala’y mantsa sa kalibutan, magkadto ka sa balay sang pangamuyo kag maghalad sang imo mga sakramento sa akon balaan nga adlaw.” Amo ini siyempre, ang aton mayor nga tinutuyo sa pagpatindog sang mga chapel. Pero, kon kinahanglan, pwede man ang wala-madedikar nga lugar kon mahatagan naton ini sang igo nga pagkasagrado.

Ang pinakaimportante amo ang aton ginahimo kon magtipon kita sa adlaw sang Ginuo. Siyempre, nagabayo kita sang pinakamaayo suno sa aton masarangan—indi para magpabongga kundi sa mapainubuson nga paagi para ipakita ang aton pagrespeto kag pagtahod sa Dios. Ang aton gawi pareho man nga matinahuron kag may respeto. Nagasimba kita paagi sa pagtipon sa pangamuyo, nagasimba kita paagi sa pagkanta sang mga himno (indi lang sa pagpamati kundi sa pagkanta sang mga himno); nagasimba kita paagi sa pagtudlo kag pagtuon halin sa kada isa. Siling ni Jesus, “Dumduma nga sa sini nga adlaw, nga adlaw sang Ginuo, maghatag kamo sang inyo ‘mga halad [buot silingon … sang oras, talento, ukon ikasarang, sa pagserbisyo sa Dios kag isigkatawo’] kag inyo mga sakramento sa Labing Mataas nga nagakumpisar sang inyo mga sala sa inyo mga kauturan sa simbahan kag sa atubang sang Ginuo.” Nagatipon kita indi para maglingaw ukon para lingawon—paagi sa banda, halimbawa—kundi para dumdumon Sia kag “agud matudloan kamo sing mas lubos” sa Iya ebanghelyo.

Sa pinakabag-o nga pangkabilogan nga komperensya, ginpadumdom kita ni Elder Patrick Kearon nga “wala kita nagatipon kon Domingo para lang magkadto sa sakramento nga miting kag tsekan ina sa aton listahan. Nagakadto kita para magsimba. May dako nga kinalain sining duha. Ang pagkadto nagakahulugan nga mangin yara. Pero ang pagsimba hungod nga pagdayaw kag pagpasidungog sa aton Dios sa paagi nga nagabag-o sa aton!”

Ang pagdedikar sang aton mga Adlaw nga Inugpahuway sa Ginuo kag sa Iya mga katuyuan mismo isa ka buhat sang pagsimba. Pila ka tuig na ang nagligad, si anay-Elder Russell M. Nelson nagkomentar: “Paano naton ginapakabalaan ang Adlaw nga Inugpahuway? Sang mas hubin pa ako, gintun-an ko ang ginabuhat sang iban nga naghimo sang listahan sang mga dapat kag indi dapat himuon kon Adlaw nga Inugpahuway. Sang ulihi ko na lang natun-an halin sa balaan nga mga kasulatan nga ang akon paggawi kag panimuot sa Adlaw nga Inugpahuway isa ka tanda sa tunga ko kag sang akon Amay nga Langitnon. [tan-awa sa Exodo 31:13; Ezequiel 20:12, 20]. Upod sina nga paghangop, indi ko na kinahanglan sang listahan sang mga pwede kag indi pwede himuon. Kon kinahanglan ko nga magdesisyon kon ang isa ka buluhaton pwede ukon indi pwede sa Adlaw nga Inugpahuway, ginapamangkot ko na lang ang akon kaugalingon, ‘Ano nga tanda ang gusto ko ihatag sa Dios?’”

Ang pagsimba sa adlaw sang Ginuo may tanda sang partikular nga pagtutok sa dako nga pagbayad-sala nga sakripisyo ni Jesucristo. Nagakaigo kag labi naton nga ginaselebrar ang Iya Pagkabanhaw sa Easter, amo man sa tagsa ka semana sa pag-ambit naton sang sacramento nga mga simbolo sang Iya Pagbayad-Sala, upod ang Iya Pagkabanhaw. Sa mga nagapamalandong, ang pag-ambit sang sakramento amo ang sentro sang aton pagsimba sa Adlaw nga Inugpahuway.

Ang pagsimba nga ululupod bilang “lawas ni Cristo” may pinasahi nga gahum kag benepisyo samtang nagatudlo kita, nagaserbisyo, kag nagapabakod sang kada isa. Talalupangdon nga, isa ka bag-o nga pagtuon ang nagapakita nga ang mga tawo nga nagakabig sang ila espirituhanon nga mga kabuhi nga pribado kaayo laban wala nagahatag prayoridad sa espirituhanon nga pagtubo, ukon nagahambal nga ang ila pagtuo importante kaayo, ukon may regular nga oras para sa debosyon sa Dios. Bilang komunidad sang mga Santos, ginapabakod naton ang kada isa sa pagsimba kag sa pagtuo.

Bisan amo sini, indi naton pwede kalimtan ang adlaw-adlaw nga mga buhat sang pagsimba nga ginahimo naton nga kita lang kag sa balay. Ginapadumdom kita sang Manluluwas, “Bisan pa ihatag ninyo ang inyo mga panaad sa pagkamatarong sa tanan nga adlaw kag sa tanan nga tinion.” Isa ka sister ang maalam nga naghambal, “Wala ako sang madumduman nga mas madalom nga paagi sang pagsimba sa Dios sangsa pagbaton sang Iya magagmay nga kabataan sa aton mga kabuhi kag pag-atipan sa ila kag pagtudlo sa ila sang Iya plano para sa ila.”

Gintudloan ni Alma kag Amulek ang mga Zoramnon nga ginbawalan sa ila mga sinagoga sa pagsimba sa Dios indi lang kis-a kada semana, kundi pirme, kag “kon sa bisan diin man kamo nga lugar.” Naghambal sila parte sa pangamuyo bilang pagsimba:

“Kinahanglan gid nga ibubo ninyo ang inyo mga kalag sa inyo diutay nga mga hulot, kag sa inyo likom nga mga duog, kag sa inyo mga kamingawan.

“Huo, kag kon wala kamo nagaampo sa Ginuo, tugoti ang inyo mga tagipusuon nga mapuno, nga dalayon nga nagapangamuyo sa iya para sa inyo kaayohan.”

Naghambal man sila parte sa pag-usisa sang balaan nga mga kasulatan, pagpamatuod parte kay Cristo, paghatag sang tawhanon nga bulig kag serbisyo, pagbaton sang Balaan nga Espiritu, kag pagpangabuhi nga nagapasalamat adlaw-adlaw. Hunahunaa bala: “magpangabuhi nga nagapasalamat adlaw-adlaw.” Nagaangot ini sa ikaduha ko nga konsepto:

Ang balatyagon kag pagpahayag sang pagpasalamat sa Dios, sa matuod, amo ang nagadala sa pagsimba sang malipayon nga pagpabaskog sa baylo sang pagkabig lang sini bilang isa pa ka tulumanon.

Ang matuod nga pagsimba nagakahulugan sang pagpalangga sa Dios kag pagpaidalom sang aton pagbuot sa Iya—ang pinakamalahalon nga regalo nga pwede naton mahatag. Sang ginpamangkot kon diin ang dako nga sugo sa tanan nga kasuguan, nagsabat si Jesus: “Higugmaa ang Ginuo nga imo Dios sa bug-os mong tagipusuon, kag sa bug-os mong kalag, kag sa bug-os mong hunahuna.” Gintawag man Niya ini nga unang sugo.

Amo ini ang sulundan sang pagsimba mismo ni Jesus sa Amay. Ang Iya kabuhi kag ang nagabayad-sala Niya nga sakripisyo nadedikar sa himaya sang Amay. Madinumdumon naton nga ginabalikan ang makatalandog nga pangabay ni Jesus sa tunga sang indi mahunahuna nga pag-antos kag kasakit: “Amay ko, kon mahimo, ilikaw sa akon ini nga kupa,” pero nagsunod ang Iya mapainubuson nga “pero indi ang akon kabubot-on ang matuman, kundi ang imo.”

Ang pagsimba amo ang pagtinguha nga sundon ining perpekto nga ehemplo. Indi kita mangin perpekto dayon sa paghimo sini, pero sa tagsa ka adlaw nga “magahatag [kita] bilang halad sa [Iya] sing isa ka masinulub-on nga tagipusuon kag mahinulsulon nga espiritu,” Iya kita liwat bunyagan sang Iya Espiritu kag pun-on sang Iya grasya.

Sa una nga seksyon sang Doktrina kag mga Kasugtanan, gindeklarar sang Ginuo ining sentensya sa kalibutan:

“Ginlapas nila ang akon mga ordinansa, kag ginguba ang akon wala’y katubtuban nga kasugtanan;

“Wala nila ginapangita ang Ginuo agud ipahamtang ang iya pagkamatarong kundi nga ang tagsa ka tawo nagalakat sa iya kaugalingon nga dalanon, kag nagasunod sa iya kaugalingon nga dios-dios nga ang imahen sini pareho sinang sa kalibutan.”

Makapaayo nga dumdumon naton ang ehemplo sang tatlo ka Judio nga mga pamatan-on nga si Hananias, Misael, kag Azarias, nga gindala bilang bihag sa Babilonia wala madugay nga naghalin si Lehi kag ang iya pamilya sa Jerusalem. Ginngalanan sila liwat sang isa ka opisyal sang Babilonia nga Sandrac, Mesac, kag Abednego. Sang ulihi, sang namalibad ining tatlo sa pagsimba sa imahe nga ginbutang ni Haring Nabucodonosor, ginsugo niya nga ihaboy sila sa nagadabadaba nga hurno, nga nagasiling sa ila, “Kag sin-o bala ina nga dios nga makaluwas sa inyo sa akon mga kamot?”

Matandaan ninyo ang ila maisog nga sabat:

“Ang amon Dios nga ginaalagad namon makasarang magluwas sa amon sa nagadabdab nga horno sang kalayo; kag sia magaluwas sa amon sa imo kamot, O hari.

“Apang kon indi, makilala mo … nga indi kami mag-alagad sa imo mga dios-dios ukon magsimba sang larawan nga bulawan nga imo napatindog.”

Tama kainit sang hurno nga nagkalamatay ang mga naghaboy sa ila didto, pero si Sadrac, Mesac, kag Abednego wala maano. “Si Nabucodonosor nagsiling, “Pakamaayohon ang Dios nanday Sadrac, Mesac, kag Abednego, nga … nagluwas sang iya mga alagad, nga nagasalig sa iya, … kag nagtugyan sang ila mga lawas agud nga sila indi makaalagad ukon makasimba sa bisan anong dios luwas sa ila kaugalingon nga Dios.” Nagsalig sila kay Jehova para sa ila kaluwasan, “apang kon indi,” buot silingon, kon ang Dios sa Iya kaalam indi magpugong sang ila kamatayon, magapabilin sila gihapon nga tampad sa Iya.

Ang bisan ano nga magapangibabaw sangsa aton pagsimba sa Amay kag sa Anak mangin aton dios-dios. Ang mga nagasikway sa Dios bilang ginhalinan sang kamatuoran, ukon nagapanginwala sang salabton sa Iya, nagabulos sang ila kaugalingon bilang ila dios. Ang tawo nga nagabutang sang iya katampad sa isa ka partido ukon kawsa labaw pa sangsa diosnon nga direksyon nagasimba sa dios-dios. Bisan ang mga nagasiling nga nagasimba sa Dios pero wala nagatuman sang Iya mga kasuguan nagalakat sa ila kaugalingon nga dalanon: “Sa ila bibig malapit sila sa akon, apang ang ila mga tagipusuon malayo sa akon.” Ang ginapatungdan sang aton pagsimba eksklusibo lang gid nga “ang matuod nga Dios, kag ang [Iya] ginpadala nga si Jesucristo.”

Sa ulihi, kon paano kita nagapangabuhi amo ang pinakamaayo, pinakatunay nga porma sang pagsimba. Ang pagpakita sang aton debosyon nagakahulugan sang pagsunod sa Amay kag Anak—pagkultibar sang Ila mga kinaiya kag karakter sa aton kaugalingon. Suno gani sa hulubaton, kon ang imitasyon ang pinakasinsero nga porma sang pagdayaw, masiling naton nga may respeto sa Dios, nga ang pagsunod amo ang pinakasinsero nga porma sang pagsimba. Buot silingon, aktibo, sige-sige nga pagpaninguha naton nga maghandum sang pagkabalaan. Pero ang mangin mas pareho kay Cristo natural man nga resulta sang aton mga buhat sang pagsimba. Ang dinalan ni Elder Kearon nga ginsambit kaina parte sa pagsimba,“sa paagi nga nagabag-o sa aton,” importante. Ang matuod nga pagsimba makapabag-o.

Amo ini ang katahum sang dalan sang kasugtanan—ang dalan sang pagsimba, pagpalangga, kag katampad sa Dios. Nagasulod kita sa sina nga dalan paagi sa bunyag, nga nagapangako nga dalhon sa aton kaugalingon ang ngalan ni Cristo kag tumanon ang Iya mga kasuguan. Ginabaton naton ang dulot sang Balaan nga Espiritu, ang mensahero sang grasya sang Manluluwas nga nagatubos kag nagatinlo sa aton sa sala kon maghinulsol kita. Masiling pa gani naton nga ang paghinulsol pagsimba man sa Iya.

Nagasunod ang dugang nga mga ordinansa kag kasugtanan sa priesthood nga ginahimo sa balay sang Ginuo nga nagapakabalaan pa gid sa aton. Ang mga seremonya kag ordinansa sa templo nagapakita sang mas mataas nga porma sang pagsimba.

Gin-athag ni Pangulong Russell M. Nelson nga “ang tagsa ka lalaki kag tagsa ka babayi nga nagapartisipar sa mga ordinansa sang priesthood kag nagahimo kag nagatipig sang mga kasugtanan upod sa Dios may direkta nga pagpakig-angot sa gahum sang Dios.” Indi lang ini gahum nga ginagamit naton para magserbisyo kag magbugay. Diosnon man ini nga gahum nga nagahikot sa aton para pinuhon kag tinloan kita. Samtang nagalakat kita sa dalan sang kasugtanan, ang nagapakabalaan nga “gahum sang pagkadiosnon ginapakita” sa aton.

Kabay nga kita, parehos ang dumaan nga mga Nefinhon kag Lamanhon, “[maghalapa] sa tiilan ni Jesus, kag nagsimba sa iya.” Kabay nga kita, sa sugod ni Jesus, “magluhod kamo kag magsimba sa Amay sa ngalan [sang Anak].” Kabay nga mabaton naton ang Balaan nga Espiritu kag itugyan ang aton mga tagipusuon sa Dios, nga wala kita sang ibutang nga iban pa nga dios sa Iya atubang, kag bilang mga disipulo ni Jesucristo sundon ang Iya karakter sa aton kaugalingon nga mga kabuhi. Nagapamatuod ako nga kon himuon naton ini, maeksperiyensyahan naton ang kalipay sa pagsimba. Sa ngalan ni Jesucristo, amen.