Ang Pagbayad-Sala ni Jesucristo Nagahatag sang Pinakamaayo nga Pagtabang

Ang Pagbayad-Sala ni Jesucristo nagahatag sang pinakamaayo nga pagtabang sa mga pagtilaw nga aton ginaagyan sa sini nga kabuhi. Gin-asayn ako ni Pangulong Russell M. Nelson nga magdedikar sang Casper Wyoming Temple sa talipuspusan sang nagligad nga tuig. Isa ato ka madalom, emosyonal, kag espirituhanon nga eksperiyensya. Ginpaklaro sini sa panulokan ang papel sang mga templo sa pagtabang sa mga anak sang Dios paagi sa Pagbayad-Sala sang Manluluwas.

Lakip sa mga stake sa Casper Wyoming Temple district ang bahin sang banas nga gin-agyan sang mga pionero nga Santos sa Ulihing mga Adlaw sang 1847 hasta 1868. Sa paghanda para sa dedikasyon sang templo, ginbasa ko liwat ang pila ka kasaysayan sang banas nga nagausoy sa Platte River malapit sa Casper kag nagalab-ot sa Salt Lake City. Ang banas nangin alagyan sang ginatos ka libo ka mga migrante sa weste. Ang una ko gid nga ginhatagan igtalupangod amo ang masobra 60,000 ka mga pionero nga Santos sa Ulihing Adlaw nga nag-agi sa banas.

Laban sang aton mga pionero nag-abot sakay sa karo, pero mga 3,000 ang nagtabok sa napulo ka handcart company (grupo nga de-karito). Walo sining mga handcart company ang naghimo sang malawig nga pagpanglakaton nga may talalupangdon nga kadalag-an kag diutay lang nga nagkalamatay. Magluwas lang sa Willie kag Martin nga handcart company sang 1856.

Gintun-an ko liwat ang mga panaysayon parte sa Willie kag Martin nga handcart company halin sa pagsugod sang malain nga tiempo. Lubos ko nga naintiendihan ang mga kabudlayan nga ila gin-agyan sa pagtabok sa Sweetwater River, Martin’s Cove, Rocky Ridge, kag Rock Creek Hollow.

Between Storms [Sa Ulot sang mga Bagyo], ni Albin Veselka

Wala pa gid ako nakasulod sa Casper Temple antes sang dedikasyon. Pagsulod ko sa salamputan, natuon gilayon ang akon igtalupangod sa orihinal nga painting nga may tig-ulo Between Storms [Sa Ulot sang mga Bagyo]. Klaro nga wala gintuyo nga ipakita sang painting ang mga trahedya nga natabo. Sang ginatulok ko ini, sa pensar ko, “Husto gid ini nga painting; kalabanan sang mga handcart nga pionero wala nakaeksperiyensia sang mga trahedya.” Indi ko mapunggan nga magbatyag nga pareho ini sa kabuhi sa kabilogan. Kon kis-a ara kita sa tunga sang mga hangkat kag kon kis-a sa tunga sang kabudlayan kag kahamungaya.

Heaven’s Portal [Puertahan sang Langit], ni Jim Wilcox

Pagbalikid ko sa orihinal nga painting sa pihak nga dingding, nga may tig-ulo Heaven’s Portal [Puertahan sang Langit], narealisar ko nga ining matahum nga tig-ilinit nga painting sang ginatawag nga “Devil’s Gate,” nga ginailigan sang kalma kag matin-aw nga Sweetwater River, nagapakita sang katahum sang mga gintuga sang Ginuo, kag indi lang sang mga kabudlayan nga gin-agyan sang mga pionero sadtong mapait nga tigtulugnaw.

Dayon nagtulok ako diretso, sa likod sang recommend desk, kag nakita ko ang matahum nga painting sang Manluluwas. Gilayon ini nga nagpukaw sang balatyagon sang daku nga kapasalamatan. Sa kalibutan nga sobra ang katahum, may ara man sang dalagku nga mga kabudlayan. Kon magdangop kita kay Jesucristo, ang Manluluwas sang kalibutan, ginatabangan Niya kita sa mga bagyo sang kabuhi paagi sa Iya Pagbayad-Sala suno sa plano sang Amay.

Para sa akon, ang lobby perpekto nga lugar para maghanda sa pagsulod sa mga ordinance room sa templo nga nagatugot sa aton nga mabaton ang mga ordinansa sang pangkahitaasan, maghimo sang sagrado nga mga kasugtanan, kag lubos nga mabaton kag maeksperiyensiahan ang mga bugay sang Pagbayad-Sala sang Manluluwas. Ang plano sang kalipayan sang Amay nabase sa nagabayad-sala nga pagtabang sang Manluluwas.

Ang eksperiyensia sang mga pionero nagahatag sa mga Santos sa Ulihing mga Adlaw sang pinasahi nga makasaysayan nga tradisyon kag gamhanan nga kabilugan nga espirituhanon nga palanublion. Para sa pila, ang pagsaylo tinuig na nga ginhandaan sumugod pa sang puwersado sila nga gintabog halin sa Missouri kag Nauvoo. Para sa iban, nagsugod ini pagkatapos nga gin-anunsyo ni Pangulong Brigham Young ang handcart plan, nga tuyo nga himuon ang gasto sa pagsaylo nga mas masarangan. Ang mga handcart (karito) mas barato sangsa mga karo kag baka.

Isa ka misyonero sa Inglatera, si Millen Atwood, nagsiling sang gin-anunsyo ang handcart plan, “naglapta ini sing madasig, kag ang imol nga mga Santos nalipay kag nagkasadya.” Madamo ang “nagpangamuyo kag nagpuasa sing sagunson sa adlaw kag gab-i, agud nga maangkon nila ang pribelihiyo nga magpangabuhi upod sa ila kauturan sa mga bukid.”

Kalabanan sang mga Santos nga naggamit sang karito ang nakaeksperiyensia sang kabudlayan pero nakalikaw sa dalagku nga malain nga mga hitabo. Pero duha ka grupo, ang Willie company kag ang Martin company, nag-eksperiyensia sang kagutom, sobra nga katugnaw, kag madamo nga nagkalamatay.

Kalabanan sining mga biyahero naglayag halin sa Liverpool, England, sang Mayo 1856 sakay sa duha ka barko. Nag-abot sila sa balaligyaan sang karito sa Siudad sang Iowa sang Hunyo kag Hulyo. Sa pihak sang mga paandam, ang duha ka grupo naglakat pakadto sa Salt Lake Valley nga ulihi na katama sa tiempo.

Si Pangulong Brigham Young una nga nakahibalo sang peligroso nga kahimtangan sining mga grupo sang Oktubre 4, 1856. Pagkadason nga adlaw nagtindog sia sa atubang sang mga Santos sa Salt Lake City kag nagsiling, “Madamo sang aton mga kauturan ang ara sa mga patag nga may mga karito, … kag kinahanglan nga dal-on sila diri; dapat kita magpadala sang bulig sa ila … antes mag-abot ang tigtulugnaw.”

Ginpangabay niya ang mga bishop nga mag-aman sang 60 ka guban sang mula, 12 ukon masobra ka mga karo, kag 12 ka tonelada sang harina kag nagsiling, “Lakat kag dal-a diri ang mga tawo nga ara karon sa wayang.”

Ang gintingob nga kadamuon sang mga pionero sa Willie kag Martin nga handcart company ginabulubanta nga 1,100. Mga 200 sining pinalangga nga mga Santos ang napatay sa dalanon. Kon wala ang maabtik nga pagtabang, mas madamo pa gid siguro ang nagkalamatay.

Ang bagyo sa tigtulugnaw nagsugod malapit duha ka semana pagkatapos nga ang una nga mga manugtabang naghalin sa Salt Lake City. Ang panaysayon sang mga miyembro sang Willie kag Martin company nagalaragway sang grabe nga mga kabudlayan pagsugod sang mga bagyo. Ining mga panaysayon nagapakita man sang daku nga kalipay sa pag-abot sang mga manugtabang.

Sa paglaragway sang eksena sang ila pag-abot, si Mary Hurren nagsiling: “Nagtululagay ang mga luha sa pisngi sang mga lalaki, kag ang kabataan nagsaot sa kalipay. Sang makontrolar na nila ang ila mga balatyagon, nagluhod sila tanan sa yelo kag nagpasalamat sa Dios.”

Pagligad sang duha ka adlaw, nagbiyahe ang Willie company sa pinakamabudlay nga parte sang alagyan, nga nagtaklad patabok sa Rocky Ridge, sa matugnaw kaayo nga bagyo. Ang pinakaulihi sa ila nakalab-ot sa kampo alas 5:00 na sang madason nga aga. Trese ka tawo ang napatay kag ginlubong sa isa lang ka lulubngan.

Sang Nobyembre 7, ang Willie company malapit na lang sa Salt Lake Valley, pero sina nga aga, may tatlo pa nga napatay. Duha ka adlaw pagkatapos, ang Willie company nakalab-ot gid man sa Salt Lake, kon sa diin nakabaton sila sang makalilipay nga panamyaw kag gin-abiabi sa balay sang mga Santos.

Sang sina mismo nga adlaw, 325 pa ka milya ang kalayuon sang Martin company, nga padayon nga nagaantos sa katugnaw kag kakulang sang pagkaon. Pila ka adlaw antes, natabok na nila ang Sweetwater River para malab-ot ang ginatawag subong nga Martin’s Cove, sa diin naglaum sila nga makakita sang palasilongan sa malain nga tiempo. Isa sang mga pionero ang nagsiling, “Amo ato ang pinakamabudlay nga pagtabok sa suba sa bilog nga pagpanglakaton.” Ang pila sang mga manugtabang, pareho sang akon lolo-sa-tuhod, si David Patten Kimball, nga 17 anyos lang, upod sang iya lamharon nga mga amigo nga sila ni “George W. Grant, Allen Huntington, Stephen Taylor, kag Ira Nebeker—nagtiner sing inoras sa matugnaw kaayo nga tubig,” nga maisog nga nagbulig sa grupo nga matigayon ang pagtabok sa Sweetwater.

Bisan pa nga ining hitabo nakabaton sing daku nga atensyon, sa pagdugang sang akon ihibalo parte sa mga manugtabang, narealisar ko nga tanan sila nagasunod sa propeta kag may importante nga papel sa pagsalbar sang naalangan nga mga Santos. Ang tanan nga manugtabang isganan, kag amo man ang mga migrante.

Sa pagtuon sang ila istorya, naapresyar ko ang malahalon nga mga kaangtanan kag ang malawig, wala katapusan nga panan-awan sang mga migrante. Si John kag Maria Linford kag ang ila tatlo ka bata nga lalaki mga miyembro sang Willie company. Napatay si John pila ka oras antes nag-abot ang pinakauna nga mga manugtabang. Ginhambalan niya si Maria nga nalipay sia nga naglakat sila. “Indi na ako makalab-ot nga buhi sa Salt Lake,” siling niya, “pero ikaw kag ang mga bata makalab-ot didto, kag wala ko ginahinulsolan ang tanan nga aton gin-agyan kon ang aton mga anak magadaku kag magpundar sang ila mga pamilya sa Sion.”

Si Pangulong James E. Faust naghatag sining manami nga pagpalip-ot: “Sa maisog nga pagtinguha sang mga handcart nga pionero, makatuon kita sing daku nga kamatuoran. Ang tanan dapat mag-agi sa kalayo sang manugtunaw, kag ang mga wala pulos kag indi importante sa aton mga kabuhi madula pareho sang sagbot kag magahimo sang aton pagtuo nga masanag, kumpleto, kag mabakod. Daw may madamo gid pirme nga kabalaka, pag-antos, kag masami kasubo para sa tanan, lakip na para sa sinang mga nagatinguha nga maghimo sang maayo kag mangin matutum. Pero kabahin ini sang pagtinlo nga kinahanglanon para magmangin mas pareho sa Dios.”

Sa Iya Pagbayad-Sala kag Pagkabanhaw nga nagpat-od sang kapalaran sa wala katapusan, ginbugto sang Manluluwas “ang mga gapos sang kamatayon, nga naangkon ang kadalag-an batok sa kamatayon” para sa tanan. Para sa mga naghinulsol sang ila mga sala, Sia “nagdala sa iya kaugalingon sang ila kalainan kag sang ila mga kalapasan, nga nagtubos sa ila, kag nagsabat sang mga ginapangayo sang hustisya.”

Kon wala ang Pagbayad-Sala, indi naton maluwas ang aton kaugalingon sa sala kag kamatayon. Bisan pa nga ang sala may daku nga papel sa aton mga pagtilaw, ang mga kabudlayan sang kabuhi ginapalala sang mga sayop, sala nga mga desisyon, malain nga mga buhat sang iban, kag madamo nga iban pa nga butang nga indi naton makontrolar.

Ang Iwali ang Akon Ebanghelyo nagatudlo: “Kon magsandig kita kay Jesucristo kag sa Iya Pagbayad-Sala, mabuligan Niya kita nga mabatas ang aton mga pagtilaw, mga balatian, kag kasakit. Sarang kita mapun-an sang kalipay, kalinong, kag kaumpawan. Ang tanan nga indi patas sa kabuhi sarang matadlong paagi sa Pagbayad-Sala ni Jesucristo.”

Sa sining tion sang Paskwa sang Pagkabanhaw, ang aton tutok ara sa Manluluwas kag sa Iya nagabayad-sala nga sakripisyo. Ang Pagbayad-Sala nagahatag sang paglaum kag kasanag sa tion nga para sa madamo daw madulom kag masubo. Si Pangulong Gordon B. Hinckley nagsiling, “Kon ang bilog nga kasaysayan usisaon, … wala na sing … labi katahum, labi kahalangdon, labi kadako sangsa sining buhat sang grasya.”

Mapaambit ako sang tatlo ka rekomendasyon nga sa banta ko mapuslanon gid para sa aton panahon.

Una, indi pag-ibalewala ang importansya nga himuon ang pwede naton mahimo agud tabangan ang iban sa pisikal kag labi na gid sa espirituhanon nga mga hangkat.

Ika-duha, batona sing mapalasamaton ang Pagbayad-Sala sang Manluluwas. Dapat kita tanan magtinguha nga magpakita sang kalipay kag kasadya bisan pa nagaagi kita sa mga kabudlayan sang kabuhi. Ang aton katuyoan amo ang magpangabuhi sing positibo kag may paglaum. Nakita ko nga ginahimo ini sang akon mahal nga asawa nga si Mary sa bilog niya nga kabuhi. Naapresyar ko ang iya mapagsik, makapalig-on nga diskarte bisan pa nga nagpangatubang kami sang mga problema sa madamo nga tinuig.

Ang ika-tatlo ko nga laygay amo ang magpain sang regular nga tion para matutum nga pamalandongan ang Pagbayad-Sala sang Manluluwas. May madamo nga paagi nga himuon ini sa aton personal nga relihioso nga mga selebrasyon. Pero, ang pagtambong sa sakramento nga miting kag pag-ambit sang sakramento labi ka importante.

Pareho man kaimportante ang regular nga pagkadto sa templo kon posible. Ang templo nagahatag sang padayon nga pahanumdum sang Pagbayad-Sala sang Manluluwas kag kon ano ang gindaug sini. Kag, mas importante pa gid, ang pagkadto sa templo nagatugot sa aton nga maghatag sang espirituhanon nga pagtabang sa aton napatay na nga mga pinalangga kag mas malayo nga mga katigulangan.

Si Pangulong Russell M. Nelson, sa aton nagligad nga komperensya, nagpatalupangod sining prinsipyo kag nagdugang, “ang mga bugay sang [templo] … nagabulig handa sang katawhan nga magabulig sa paghanda sang kalibutan para sa Ika-duha nga Pagkari sang Ginuo!”

Indi naton dapat pagkalimtan ang mga sakripisyo kag mga ehemplo sang nagliligad nga mga henerasyon, pero ang aton pagdayaw, pagpasalamat, kag pagsimba dapat isentro sa Manluluwas sang kalibutan kag sa Iya nagabayad-sala nga sakripisyo. Nagapamatuod ako nga ang sentro sa plano sang kalipayan sang Amay amo ang Pagbayad-Sala nga ginhimo sang aton Manluluwas nga si Jesucristo. Buhi Sia kag ginapangunahan ang Iya Simbahan. Ang Pagbayad-Sala ni Jesucristo nagahatag sang pinakamaayo nga pagtabang sa mga pagtilaw nga aton ginaagyan sa sini nga kabuhi. Sa ngalan ni Jesucristo, amen.