Personal nga Preparasyon para Mag-atubang sa Manluluwas

Pinalangga kong kauturan, sang nagligad nga Oktubre, si Pangulong Russell M. Nelson nagtudlo, “Karon na ang tion para sa inyo kag para sa akon nga maghanda para sa Ika-duha nga Pagkari sang aton Ginuo kag Manluluwas, si Jesus nga Cristo.” Kon maghambal si Pangulong Nelson parte sa Ika-duha nga Pagkari, malipayon ini pirme nga pagpaabot. Pero, naghambal sa akon ang isa ka bata nga babayi sa Primary nga nagakahadlok sia tagsa nga mitlangon ang Ika-duha nga Pagkari. Siling niya, “Nahadlok ako kay magkalatabo ang malain antes magbalik liwat si Jesus.”

Indi lang kabataan ang posible nakabatyag sini. Ang pinakamaayo nga laygay para sa iya, para sa inyo, kag para sa akon amo nga sundon ang pinanudlo sang Manluluwas. Indi misteryoso ukon komplikado ang Iya mga instruksyon. Kon sundon naton ini, indi kita kinahanglan mahadlok ukon mabalaka.

Sa hingapusan sang Iya dutan-on nga pag-alagad, ginpamangkot si Jesucristo kon bala mabalik Sia liwat. Sa pagsabat, nagtudlo Sia sang tatlo ka paanggid, nga nasulat sa Mateo 25, kon paano maghanda sa pag-atubang sa Iya—sa Iya Ika-duha nga Pagkari ukon sa pagtaliwan naton sa sining kalibutan. Ining mga pinanudlo importante kaayo tungod ang personal nga preparasyon para mag-atubang sa Dios sentro sang katuyuan sa kabuhi.

Una nga gin-istorya sang Manluluwas ang paanggid sang pulo ka dalaga. Sa sining panggid, nagkadto ang pulo ka dalaga sa sinalo-salo sang kasal. Ang lima maalam nga nagdala sang lana para itughong sa ila mga kingki, kag ang lima wala. Sang gin-anunsyo nga manug-abot na ang kalaslon nga lalaki, naglakat ang indi maalam nga mga dalaga para magbakal sang lana. Pagbalik nila, naulihi na sila; sirado na ang puwertahan sa sinalo-salo.

Ginhambal ni Jesus ang tatlo ka aspeto sa paanggid para buligan kita. Paathag Niya:

“Kag sa sina nga adlaw kon magkari ako sa akon himaya, matuman ang paanggid nga ginhambal ko parte sa napulo ka birhen.

“Kay sila nga maalam kag nagbaton sang kamatuoran, kag naghimo sang Balaan nga Espiritu nga ila giya, kag wala napatalang—sa pagkamatuod ginasiling ko sa inyo, indi sila pagasikwayon … kundi malampuwasan nila ang adlaw sang pagkari sang Ginuo.”

Buot silingon, indi nila kinahanglan mahadlok ukon mabalaka, tungod makalampuwas sila kag magatin-ad. Magapangibabaw sila.

Kon maalam kita, ginabaton naton ang kamatuoran paagi sa pagbaton sang ebanghelyo ni Jesucristo paagi sa mga ordinansa kag mga kasugtanan sang priesthood. Dayon, ginatinguhaan naton nga magpadayon nga kaangay-angay para mangin kaupod naton ang Balaan nga Espiritu pirme. Ini nga kapasidad kinahanglan maangkon nga indibidwal kag personal, sing amat-amat. Ang sige-sige, personal, kag pribado nga mga buhat sang debosyon nagaimbitar sang Balaan nga Espiritu para giyahan kita.

Ang ikatatlo nga elemento nga gintudlo ni Jesus amo ang paglikaw nga maintuan. Ginpaandam sang Manluluwas:

“Mag-andam kamo nga indi kamo pagpatalangon ni bisan sin-o.

“Kay madamo nga mga tawo ang magaabot sa akon ngalan kag magasiling, ‘Ako amo ang Cristo!’ kag magapatalang sila sang madamo.”

Kabalo ang Manluluwas nga tilawan sang mga manugpakuno-kuno nga patalangon bisan pa ang mga pinili sang Dios kag madamo nga mga disipulo ang maintuan. Indi kita dapat magpati sa mga sayop nga nagasiling nga may diosnon sila nga awtoridad ukon magpangita sang kaalam ukon paggiya sa indi masaligan ukon nagapatalang nga mga kuluhaan.

Ginatudloan kita sang Libro ni Mormon kon paano naton painon ang mga manugpatalang sa mga disipulo. Ang mga disipulo pirme gid nagatudlo nga magpati sa Dios, sa pagserbisyo sa Iya, kag sa paghimo sang maayo. Indi kita maintuan kon pangitaon naton kag batunon ang laygay sang masaligan nga mga tawo nga mismo mga matutom nga mga disipulo sang Manluluwas.

Malikawan man naton nga maintuan paagi sa regular nga pagsimba sa templo. Makabulig ini nga makaangkon kita sang perspektibo sa wala katapusan kag ginaprotektahan kita sa mga impluwensya nga makaagaw sang aton atensyon kag magpalayo sa aton sa dalan sang kasugtanan.

Ang importante nga leksyon sining paanggid sang pulo ka dalaga amo nga maalam kita kon ginabaton naton ang ebanghelyo, ginahandum ang pagpakig-upod sang Balaan nga Espiritu, kag nagalikaw nga magtalang. Indi makabulig ang lima ka maalam nga dalaga sa mga waay nagdala sang lana; wala sang iban nga pwede magbaton sang ebanghelyo, magbaton sang Balaan nga Espiritu bilang giya, kag maglikaw nga maintuan para sa aton. Kinahanglan naton ini himuon para sa aton kaugalingon.

Dayon ginsugid sang Manluluwas ang paanggid sang mga talento. Sa sining paanggid, may tawo nga naghatag sang lainlain nga balor sang kwarta, nga ginatawag mga talento, sa tatlo ka suluguon. Sa isa ka suluguon naghatag sia sang lima ka talento, sa isa pa gid duha, kag sa ikatatlo naghatag sia sang isa. Sa pagligad sang panahon, nadoble sang una nga duha ka suluguon ang ila nabaton. Pero ginlubong lang sang ikatatlo nga suluguon ang isa niya ka talento. Sa duha ka suluguon nga nakadoble sang ila mga talento, siling sang tawo, “Maayo gid, ulipon nga maayo kag matutom: sa diutay nangin matutom ka, padumalahon ko ikaw sa madamo: sulod ka sa kalipay sang imo agalon.”

Dayon gin-akigan sang tawo ang suluguon nga naglubong sang iya talento tungod “[malain] kag matamad.” Ginbawi ang talento sining suluguon, kag gintabog sia. Pero, kon nadoble sining suluguon ang iya talento, nakabaton man sia kuntani sang pagdayaw kag premyo nga pareho sa iban nga mga suluguon.

Isa ka mensahe sining paanggid amo nga ginapaabot sang Dios nga padakuon naton ang mga abilidad nga ginhatag sa aton, pero indi Niya gusto nga ikumparar naton ang aton mga abilidad sa iya sang iban. Pamensara ining ideya nga ginhatag sang ika-18 nga siglo nga Hasidic scholar nga si Zusya sang Anipol. Si Zusya kilala nga manunudlo nga nagsugod nga mahadlok sang nagahilapit ang iya kamatayon. Namangkot ang Iya mga disipulo, “Agalon, ngaa nagakurog ka? Maayo man ang imo pagpangabuhi; sigurado hatagan ka sang Dios sang dako nga premyo.”

Siling ni Zusya: “Kon silingon ako sang Dios, ‘Zusya, ngaa waay ka nagpareho kay Moises?’ Isiling ko, ‘Tungod wala mo ako ginhatagan sang kadungganon sang kalag nga ginhatag mo kay Moises.’ Kag kon mag-atubang ako sa Dios kag Sia magsiling, ‘Zusya, ngaa waay ka nagpareho kay Solomon?’ Isiling ko, ‘Tungod wala mo ako ginhatagan sang kaalam ni Solomon.’ Pero, ahay, ano ang isiling ko kon magtindog ako sa atubang sang akon Tagtuga kag magsiling Sia, ‘Zusya, ngaa waay ka nagpaka-Zusya? Ngaa waay ka nangin tawo nga ginhatagan ko sang kapasidad nga mangin ikaw?’ Ah, amo ina nga nagakurog ako.”

Matuod gid, madismaya ang Dios kon indi kita magsandig sa merito, kaluoy, kag grasya sang Manluluwas para padakuon ang hinatag-sang-Dios nga mga abilidad nga nabaton naton. Sa Iya mapinalanggaon nga bulig, nagapaabot Sia nga mangin pinakamaayo kita nga bersyon sang aton mga kaugalingon. Indi importante sa Iya kon bala magsugod kita nga lainlain ang mga abilidad. Kag dapat amo man kita sini.

Sa katapusan, gin-istorya sang Manluluwas ang paanggid sang mga karnero kag mga kanding. Sa pagbalik Niya sa Iya himaya, “Tiponon sa atubangan niya ang tanan nga pungsod, kag painpainon niya sila subong sang manugpahalab nga nagapain sang mga carnero sa mga kanding, kag ipahamtang niya ang mga carnero sa iya tuo, apang ang mga kanding sa wala.”

Ang ara sa Iya tuo mangin mga manunubli sang Iya ginharian, kag ang ara sa Iya wala indi makabaton sang palanublion. Ang talalupangdon nga kinaiya amo nga kon ginpakaon nila Sia sang ginagutom Sia, ginhatagan Sia sang mainom sang ginauhaw Sia, ginpadayon Sia sa balay sang isa Sia ka estranghero, ginpabayoan Sia sang wala Sia sang bayo, kag ginbisitahan Sia sang nagamasakit Sia ukon napriso.

Naligban ang tanan, alangay ang ara sa tuo nga kamot kag ang ara sa wala nga kamot. Namangkot sila kon san-o nila Sia ginhatagan ukon wala ginhatagan sang pagkaon, ilimnon, kag bayo ukon ginbuligan Sia sang indi Sia makasarang. Bilang sabat, nagsiling ang Manluluwas: “Sa bagay nga ginhimo niyo ini sa isa sang labing kubos sining akon mga utod, ginhimo ini ninyo sa akon.”

Ang mensahe sa paanggid klaro: kon magserbisyo kita sa iban, nagaserbisyo kita sa Dios; kag kon wala, nagadismaya kita. Ginapaabot Niya nga gamiton naton ang aton mga kinaadman, mga talento, kag mga abilidad para bugayan ang kabuhi sang mga anak sang Amay nga Langitnon. Ang diosnon nga balatyagon sa pagserbisyo sa iban ginlaragway sa isa ka binalaybay nga ginsulat sang ika-19 nga siglo sang taga-Finland nga mamalaybay nga si Johan Ludvig Runeberg. Sulit-sulit nga nabatian namon sang akon mga utod ang binalaybay nga “Farmer Paavo” sang bilog namon nga pagkabata. Sa binalaybay, si Paavo isa ka pigado nga mangunguma nga nagaestar upod sa iya asawa kag kabataan sa lugar nga may linaw sa central Finland. Pila ka tuig nga sunod-sunod, kalabanan sang iya pananom nagakahalitan, tungod sa pag-ilig sang natunaw nga snow sa tigpamulak, pag-ulan sang dalagku nga yelo sa tig-ilinit, ukon temprano nga pag-snow sa tig-lagas. Tagsa nga mag-abot ang diutay nga ani, nagareklamo ang asawa sang mangunguma, “Hay, Paavo, kademalas sa imo nga tigulang, ginpabay-an na kita sang Dios.” Si Paavo, nagasabat nga wala sang emosyon, “Isimpon ang panit sang kahoy sa harina kag maghimo sang tinapay para indi paggutumon ang kabataan. Pisanan ko pa gid nga paawasan ang tubigon nga uma. Ginatilawan lang kita sang Dios, pero tigan-an Niya kita.”

Tagsa nga mahalitan ang mga pananom, ginahambalan ni Paavo ang iya asawa nga doblehon ang kadamuon sang panit nga iya imiskla sa harina para indi sila gutumon. Mas nagpisan pa gid sia, nga nagakutkot sang mga kalog para maghubas ang duta kag likawan ang pagkaluo sang iya kaumhan sa pagbaha sa tigpamulak kag temprano nga pagyelo sa tig-lagas.

Pagkatapos sang tinuig nga pagpangabudlay, sang ulihi nakaani gid man si Paavo sing dako. Nalipay ang iya asawa, “Paavo, Paavo, amo na ini ang kalipay ta! Oras na para ihaboy ang panit sang kahoy, kag magluto sang tinapay nga gamit lang ang rye.” Pero madinumdumon nga ginkaptan ni Paavo ang kamot sang iya asawa kag nagsiling, “Imiskla ang tunga nga harina sa panit sang kahoy, kay ang kaumhan sang aton mga kasilingan nagkusog sa yelo.” Ginsakripisyo ni Paavo ang kabuganaan niya kag sang iya pamilya para buligan ang iya nalisdan kag pigado kaayo nga kasilingan.

Ang leksyon sang paanggid sang Manluluwas parte sa mga carnero kag kanding amo nga gamiton naton dapat ang mga ikasarang nga ginhatag sa aton—oras, talento, kag mga bugay—para magserbisyo sa mga anak sang Amay nga Langitnon, labi na gid ang pinakamaluya kag nagakinahanglan.

Ang imbitasyon ko sa nagakabalaka nga bata sa Primary nga ginmitlang ko kagina, kag sa tagsa sa inyo, amo nga sunda si Jesucristo kag magsalig sa Balaan nga Espiritu nga daw pareho sa pinalangga mo nga abyan. Magsandig sa mga nagapalangga sa imo kag nagapalangga sa Manluluwas. Pangayoa ang giya sang Dios para patubuon ang pinasahi mo nga mga abilidad, kag buligi ang iban, bisan pa nga indi ini mahapos. Mangin preparado ka sa pag-atubang sa Manluluwas, kag mangin isa kamo ni Pangulong Nelson nga malipayon nga nagalaum. Sa paghimo sini, ginabuligan ninyo ang kalibutan nga maghanda para sa Ika-duha nga Pagkari ni Jesucristo, kag bugayan kamo sang hustuhan nga paglaum nga magsulod sa palahuwayan kag kalipay sang Ginuo, sa karon kag sa palaabuton.

Samtang ginakanta naton ang isa sa bag-o naton nga mga himno:

Sa ngalan ni Jesucristo, amen.