Mga Unggoy ug Mga Milagro sa Pagka-misyonaryo
Nagsugod kining tanan sa ginagmay nga buhat.
Paghulagway pinaagi ni Dominico Russo
Adunay 89-anyos nga babaye sa akong ward. Siya ang mura og lola sa ward, ingnon ta na lang. Mao nga ang tanan motawag niya og Lola.
Usa ka adlaw misulti siya nako nga ang mga unggoy moadto sa iyang tanaman ug mokaon sa tanang maayo nga prutas tungod kay naguba ang iyang pukot. Sa among dapit sa South Africa adunay mga unggoy bisan asa, ug dako kaayo ang ilang epekto sa komunidad.
Usa ka Yano nga Solusyon
Miingon ko, “Ah, Lola, ganahan ko nga moadto ug motabang nimo. Pwede ra ko karong Sabado. Wala man sab koy buhaton, mao nga moadto ko ug motabang nimo sa pag-ayo sa pukot.”
Lola ug Neo
Pag-abot nako pag Sabado, mapailobon siyang naglingkod sa iyang lingkoranan nga naghulat nako. Migawas mi padulong ngadto sa tanaman, ug gitabangan nako siya sa pagpahimutang sa pukot. Wala ko kabalo giunsa nako kini paghimo tungod kay komplikado kaayo kini, apan hangtod karon nagbarog gihapon kini.
Si Neo uban sa pukot sa unggoy ni Lola
Alang nako, dili kaayo dako nga butang ang motabang ni Lola—wala koy gibuhat nga bisan unsa nianang adlawa. Apan dako na kaayo kini alang niya. Kini nagtudlo nako nga ang pagserbisyo tingali mao ang labing gamay nga butang alang nako, apan sa ubang tawo, kini mao ang labing dako nga butang.
Si Neo ug ang Iyang mama, si Nelly
Usa ka Gamay nga Pagdapit
Ako nagsugod usab sa ginagmay sa pagpakigbahin sa ebanghelyo. Sa sinugdanan, gikulbaan kaayo ko—gikulbaan gayod kaayo—nga mopakigbahin sa ebanghelyo ngadto sa akong mga higala. Abi nako og ang akong mga higala dili mainteresado sa simbahan. Ug dili lang gyod ko gusto nga masagmuyo sila sa bisan unsang paagi o mobati og kabakikaw.
Si Neo ug ang iyang higala nga si Mangaliso
Apan aron makasugod ko, gihatagan ko og kard sa akong mama gikan sa mga misyonaryo nga adunay address sa meetinghouse. Gihatag nako sa akong higala ang kard ug miingon, “Adto sa kalihokan sa kabatan-onan. Mao kana ang kinamaayohang butang.” Miadto siya sa kalihokan. Sa pagsakay na pagpamauli, hilom siya sa tibuok biyahe. Dayon pagkasunod semana nangutana siya, “Moadto ba kita pag-usab?” Miingon ko, “Oy, ganahan ba gyod ka nga moadto?” Ug sukad niana, padayon na siya nga miadto sa mga kalihokan, ug sa kataposan ngadto sa simbahan.
Sa dihang giingnan ko sa akong higala nga andam na siyang magpabunyag, miingon ko og, “Sige, hatagi lang ko og gamayng panahon sa paghunahuna ana murag ka paspas sa tanan.” Dayon gidapit niya ang usa pa namo ka higala nga mosimba, ug dayon duha na mi nga nagtabang niya. Ug badda boom, badda bam—karon duha na sa akong mga higala ang nabunyagan! Ug kaming tulo naningkamot nga tabangan ang lain pa namong higala nga moadto sa simbahan ug mabunyagan usab.
Si Neo ug ang iyang mga higala nga sila si Lucky ug Mangaliso
Nakita nako ang pagtuo sa akong mga higala diha ni Jesukristo nga milambo gayod pag-ayo. Naghunahuna ko nga mas labaw pa gani ang ilang pagtuo kay kanako usahay. Kon makita nako nga kuyog ming nagpasa sa sakramento, maghunahuna ko, “Nindot kaayo kini. Mao kini ang labing nindot nga gasa nga mahatag ngari nako.” Nagsugod kining tanan sa gamay nga kard ug dayon misangpot sa duha ka tawo nga nabunyagan.
Ang paghimo og kalainan magsugod sa ginagmay. Ang pagtabang lang sa usa ka tawo, bisan gani ang pagpahiyom ngadto sa usa ka tawo, mahimong dako na kaayo og kahulogan. Kon maamgohan nimo ang kalainan nga nabuhat niini nganha niana nga tawo, kini makahimo nimo nga ganahan sa pagpadayon sa pagserbisyo. “Pinaagi sa gagmay ug yanong mga butang, mahitabo ang dagkong mga butang” (Alma 37:6).
Ang tagsulat nagpuyo sa KwaZulu-Natal, South Africa.