“Problema sa Oras ng Sining,” Kaibigan, Oktubre 2025, 30–31.
Problema sa Oras ng Sining
Hindi kayang gumawa ng puno at bahay ang grupo ni Adam. Magagawa kaya nila ito?
Isang tunay na kuwento mula sa Singapore.
“Oras na para sa ating art lesson!” sabi ni Madam Nadirah. Dinala niya ang isang malaking kahon sa harap ng silid-aralan. Ang kahon ay may mga bote ng pintura at paintbrushes na nakausli.
Ngumiti si Adam. Gustung-gusto niya ang oras ng sining! Palagi silang may mga grupo sa paggawa ng kanilang mga proyekto. Baka sa pagkakataong ito ay makasama niya ang kanyang mga kaibigan.
Itinuro ni Madam Nadirah ang unang mesa. “Ang sa unang grupo ay sina Enzo, Ivan, Mei Ling, at Adam.”
Tumayo si Adam at umupo sa mesa. Wala siyang kakilala sa grupo niya. Pero magaling siyang makipagkaibigan. Baka maging bagong magkakaibigan sila!
Nang makita ng lahat ang kanilang grupo, sinimulan ni Madam Nadirah na ipamahagi ang mga suplay. “Ang inyong hamon ay gamitin ang mga item na ito upang gumawa ng sining,” sabi niya.
Naglagay siya ng tatlong tasa sa bawat mesa. Lumapit si Adam para tingnan ang nasa loob ng kanilang mga tasa. Ang isang tasa ay may mga nutshell, ang isa ay may mga kahoy na patpat, at ang huli ay may makukulay na beads.
Sumimangot si Adam. Hindi niya alam kung ano ang gagawin niya sa mga bagay na iyon.
“Isang proyekto lang ang magagawa ninyo sa oras ninyo,” sabi ni Madam Nadirah. “Kaya magtulungan kayo para magpasiya kung ano ang gagawin ninyo.”
Napuno ng malakas na pag-uusap ang silid habang sinisimulan ng mga grupo ang pagpaplano ng kanilang mga proyekto.
“Ano ang dapat nating gawin?” Tanong ni Adam sa kanyang grupo.
Itinuro ni Mei Ling ang mga patpat. “Panigurado isang puno. Ang mga patpat ay maaaring maging katawan ng puno at mga sanga, at ang mga nutshell ay maaaring gawing mga dahon.”
“Saan natin gagamitin ang beads?” tanong ni Enzo.
“Ang ilan sa beads ay berde,” sabi ni Adam. “Baka puwede natin itong gawing mga dahon.”
Umiling si Ivan. “Hindi, gumawa tayo ng bahay. Ang mga nutshell ay para sa bubong. Ang mga patpat ay para sa mga dingding, at ang beads ay para sa mga bintana.” Kumuha siya ng ilang shell at patpat para ipakita sa kanila.
Inagaw ni Mei Ling ang huling tasa bago makuha ni Ivan ang beads. “Pero gusto kong gumawa ng puno!”
“Ako, gusto kong gumawa ng bahay!” Sinubukan ni Ivan na agawin ang tasa kay Mei Ling.
Tiningnan ni Adam ang kanyang mga bagong kaibigan. Ayaw niyang mag-away sila. Pero isang proyekto lang ang puwede nilang gawin. Hindi nila kayang gumawa ng puno at ng bahay.
Pagkatapos ay may naisip na ideya si Adam. Siguro may paraan para magawa nila ang dalawa. “Paano kung gumawa tayo ng bahay sa isang puno?”
Tumigil sina Mei Ling at Ivan sa pag-aaway sa tasa ng beads at tumingin kay Adam.
“Tulad ng isang treehouse?” Tanong ni Mei Ling.
“Sige!”
Ibinalik ni Mei Ling ang tasa sa mesa. “OK.”
tumango si Ivan. “Gawin natin ito!”
Kumuha si Adam ng papel at pandikit mula sa art box. Pumili si Enzo ng mga kulay ng pintura. Pagkatapos ay sinimulan na nilang itayo ang kanilang treehouse. Noong una, ginawa lamang nina Mei Ling at Ivan ang mga bahaging gusto nila. Pero hindi nagtagal ay magkakasama na silang lahat sa paggawa at nagtatawanan kapag nalalagyan ng pintura ang kanilang mga daliri.
Dahan-dahang ay naging mataas at makulay na treehouse ang kanilang mga patpat, shell, at beads. Idinagdag ni Adam ang isang nutshell sa bubong.
“Hindi ko alam na ang paggawa ng treehouse ay magiging napakasaya,” sabi ni Ivan. Inilagay niya ang isa pang bead sa puno.
“Oo, napakagandang ideya nito!” sabi ni Mei Ling.
Ngumiti si Adam. Masayang magtulungan sa paggawa. Umasa siya na makakatrabaho niya ulit ang kanyang mga bagong kaibigan sa susunod na aralin sa sining!
Mga larawang-guhit ni Corey Egbert