„Ævintýraferðin,“ Barnavinur, maí 2025, 40–41.
Ævintýraferðin
„Við skulum laumast frá hópnum,“ sagði Ralph.
Sönn saga frá Gana.
Nyamedo hljóp að rútunni með litla bróður sínum, Kwame. Þeir klifruðu upp tröppurnar og settust við glugga. Nyamedo leit út til að sjá sólina skína á grænu trén. Skólinn þeirra var að fara í ferð í þjóðgarð. Dagurinn í dag yrði ævintýri!
„Hæ, Nyamedo!“
Vinir Nyamedo, Ralph og Sierra, settust í sætið á móti honum.
Ralph togaði í ermi Nyamedo og hvíslaði. „Þegar við komum í garðinn, skulum við kanna svæðið!“
„Jahá,“ sagði Sierra. „Við getum upplifað okkar eigið ævintýri.“
Ralph kinkaði kolli spenntur. „Við getum laumast í burtu áður en fyrsti viðburðurinn hefst.“
Nyamedo ímyndaði sér allt það sem þau gætu séð í óbyggðunum. Há tré, flott dýr og ef til vill fossa!
„Það hljómar skemmtilega! Við skulum gera það,“ sagði hann brosandi.
Þegar rútan kom að þjóðgarðinum fóru Nyamedo og Kwame saman út úr rútunni. Kennarar þeirra sögðu öllum að halda sig með hópnum og ráfa ekki burt.
Ralph gekk upp að Nyamedo. „Þú manst eftir áætluninni.“ hvíslaði Ralph.
Nyamedo kinkaði kolli. En svo hikaði hann til að hugsa sig um. Það hljómaði spennandi að kanna óbyggðirnar, en Nyamedo vissi líka að þar gætu leynst hættur. Hvað ef þau týndust eða meiddust?
Skyndilega fann hann rödd tala til sín. Vertu hjá Kwame.
Hún var hljóð og kyrrlát. Hann vissi að það var heilagur andi.
Hann hafði áhyggjur af því að vinir hans yrðu honum reiðir fyrir að fara ekki í könnunarleiðangur með þeim. En ef til vill var heilagur andi að vernda hann.
Nyamedo sneri sér að Ralph. „Því miður, ég verð reyndar að vera hjá bróður mínum,“ sagði hann. „Ég ber ábyrgð á honum.“
Ralph gretti sig.
„En þú sagðist ætla að koma!“
„Kennarinn sagði að við ættum að halda hópinn,“ sagði Nyamedo. Ralph andvarpaði og gekk í burtu.
Nyamedo og Kwame fóru með hinum nemendunum og fylgdu kennurum sínum. Fyrst fóru þeir í sviftaug. Vindurinn lék um andlit þeirra er þeir svifu yfir skærgrænum trjánum. Það var eins og að fljúga!
Næst kenndu leiðsögumennirnir í þjóðgarðinum þeim um nokkur dýranna sem þar lifðu. Nyamedo og Kwame gátu ekki beðið eftir að sjá þau. Þeir lærðu um sebrahesta, apa, snáka, antilópur og fullt af fuglum! Eftir að hafa séð öll flottu dýrin fóru þeir í klettaklifur og hestaferðir. Seinna fóru þeir í leiki.
Nyamedo var ánægður með að hafa verið eftir með Kwame. Ef hann hefði ekki gert það, hefði hann misst af svo mörgu skemmtilegu!
Þegar kominn var tími til að fara aftur í rútuna sá Nyamedo Ralph og Sierra. Þau hlupu til hans.
„Við vorum elt af reiðum öpum,“ hvíslaði Ralph. Hann virtist svolítið hræddur. Við hefðum getað meiðst.“
Sierra jánkaði. „Það er gott að þú komst ekki.“
„Vá,“ sagði Nyamedo. „Ég er feginn að þið eruð í lagi!“
Heilagur andi verndaði mig virkilega, hugsaði hann. Hann hélt í höndina á Kwame þegar þeir fóru saman upp í rútuna.
Hann var þakklátur fyrir að heilagur andi hefði verndað þá og hjálpað þeim að upplifa skemmtilegt ævintýri.
Myndskreyting: Cam Kendell