Listy do Tymoteusza

Tymoteusz był młodym mężczyzną, który mocno wierzył w Jezusa Chrystusa. Jego matka, Eunika, i babka, Loida, również były kobietami wielkiej wiary. Nauczały Tymoteusza na podstawie pism świętych, kiedy ten był jeszcze małym dzieckiem.

II List do Tymoteusza 1:5; 3:15

Tymoteusz i Paweł byli dobrymi przyjaciółmi. Razem pracowali i podróżowali, służąc Panu i dzieląc się Jego ewangelią. Paweł kochał Tymoteusza jak syna.

List do Filipian 2:19–22; I List do Tymoteusza 1:2

Paweł poprosił Tymoteusza, aby przewodził Kościołowi w Efezie. Paweł musiał iść do innego miasta. Podczas swojej nieobecności napisał do Tymoteusza list, aby zapewnić mu wsparcie.

I List do Tymoteusza 1:1–3

Później, kiedy Paweł był w więzieniu w Rzymie, napisał do Tymoteusza kolejny list. Ostrzegł Tymoteusza, że nadejdą trudne czasy. Niektórzy ludzie odwrócą się od prawdy i pokochają rzeczy tego świata bardziej niż Boga. Będą nauczać rzeczy, które nie są prawdą.

II List do Tymoteusza 3:1–7; 4:3–4

Paweł napisał Tymoteuszowi, żeby się nie bał. Napisał: „Albowiem nie dał nam Bóg ducha bojaźni, lecz mocy i miłości”. W swoim liście Paweł przekonywał Tymoteusza, aby nadal czynił to, czego się nauczył. Pisma święte miały go doprowadzić do Jezusa Chrystusa.

II List do Tymoteusza 1:7–9; 3:14–17

Paweł wiedział, że jego życie wkrótce się skończy. Jednak nie bał się śmierci. Napisał Tymoteuszowi, że choć stawił w życiu czoła wielu wyzwaniom, zachował silną wiarę. Ufał, że Ojciec Niebieski i Jezus Chrystus dadzą mu życie wieczne.

II List do Tymoteusza 4:6–8