Ew. Łukasza 24:1–12, 36–49; Ew. Jana 20
Pan zmartwychwstał
Jezus Chrystus przezwyciężył śmierć za wszystkich
Uczniowie Jezusa złożyli Jego ciało w grobie. Chcieli zrobić coś więcej, aby zatroszczyć się o Jego ciało, ale zbliżał się sabat. Planowali, że wrócą po sabacie, aby dokończyć pracę.
Ew. Łukasza 23:52–56
Wczesnym rankiem, trzeciego dnia po śmierci Jezusa, Maria Magdalena wraz z innymi ludźmi udała się do grobu.
Ew. Łukasza 24:1; Ew. Jana 20:1
Kiedy dotarli na miejsce, zobaczyli, że kamień zamykający grób został odsunięty. Weszli do grobu, ale ciała Jezusa tam nie było.
Ew. Łukasza 24:2–3; Ew. Jana 20:1
Maria pobiegła powiedzieć Piotrowi i Janowi, że ktoś zabrał ciało Jezusa. Piotr i Jan pobiegli do grobu.
Ew. Jana 20:2–4
Kiedy Piotr i Jan dotarli do grobu, weszli do środka. Zobaczyli, że ciała Jezusa tam nie ma. Płótno, w które był owinięty, wciąż tam było.
Ew. Jana 20:5–7
Piotr i Jan poszli do domu, ale Maria została przy grobie i płakała. Zajrzała do grobu i zobaczyła dwóch aniołów. Zapytali ją, dlaczego płacze. Powiedziała, że ktoś zabrał ciało Jezusa, a ona nie wie, gdzie ono jest.
Ew. Jana 20:11–13
Wtedy przyszedł Jezus, ale Maria nie wiedziała, że to był On. Jezus zapytał ją: „Niewiasto! Czemu płaczesz?" Maria myślała, że to ogrodnik. Zapytała Go, czy wie, gdzie jest ciało Jezusa.
Ew. Jana 20:14–15
Jezus powiedział: „Mario”. Odwróciła się. Teraz wiedziała, że to był Jezus! Powiedziała do Niego: „Nauczycielu”. Jezus poprosił ją, aby powiedziała innym uczniom, że On musi udać się do Swojego Ojca Niebieskiego. Maria odnalazła pozostałych uczniów i powiedziała im, że widziała Jezusa i że On znowu żyje!
Ew. Jana 20:16–18
Tego wieczoru zebrało się wielu Apostołów. Zamknęli drzwi w obawie, że przywódcy żydowscy będą próbowali ich odnaleźć. Nagle ujrzeli stojącego między nimi Jezusa. Na początku się bali. Myśleli, że jest duchem. Jezus powiedział: „Pokój wam”.
Ew. Łukasza 24:33–38; Ew. Jana 20:19
Jezus poprosił Apostołów, aby dotknęli Jego dłoni i stóp. Chciał, aby wiedzieli, że posiada ciało, a nie jest tylko duchem. Nawet zjadł z nimi rybę i plaster miodu. Uczniowie byli szczęśliwi, że Go ujrzeli!
Ew. Łukasza 24:39–44; Ew. Jana 20:20
Następnie Jezus pomógł Swoim Apostołom zrozumieć fragmenty z pism świętych, które nauczały o Jego śmierci i Zmartwychwstaniu. Chciał, aby nauczali wszystkich, że dzięki Niemu mogą odpokutować i uzyskać przebaczenie. Apostołowie mieli być Jego świadkami.
Ew. Łukasza 24:44–48
Kiedy przyszedł Jezus, nie było Apostoła Tomasza. Powiedział, że nie uwierzy, iż Jezus żyje, dopóki nie zobaczy śladów po gwoździach na Jego dłoniach.
Ew. Jana 20:24–25
Osiem dni później uczniowie zebrali się razem. Jezus ukazał się ponownie. Tym razem Tomasz był obecny.
Ew. Jana 20:26
Jezus poprosił Tomasza, aby dotknął ran w Jego dłoniach i boku. Powiedział Tomaszowi: „Nie bądź bez wiary, lecz wierz”. Tomasz odrzekł: „Pan mój i Bóg mój”. Tomasz uwierzył, że Jezus zmartwychwstał. Jezus powiedział, że ludzie są błogosławieni, gdy wierzą, nawet jeśli Go nie widzieli.
Ew. Jana 20:27–29