Ew. Łukasza 7:1–10
Jezus uzdrawia sługę setnika
Rzymski przywódca wykazuje się wielką wiarą
W Kafarnaum, mieście, w którym Jezus często nauczał, mieszkał setnik. Był przywódcą dużej grupy żołnierzy.
Ew. Łukasza 7:1–2
Ten setnik miał sługę, którego bardzo cenił. Sługa zachorował i był bliski śmierci.
Ew. Łukasza 7:2
Chociaż setnik nie był Żydem, słyszał o Jezusie. Wierzył, że Jezus ma moc czynienia wielkich cudów. Wysłał kilku przywódców żydowskich, aby poprosili Jezusa, by przyszedł i uzdrowił jego sługę.
Ew. Łukasza 7:3–4
Przywódcy powiedzieli Jezusowi o setniku i jego słudze. Mówili, że ten setnik był życzliwy Żydom. Jezus zaczął iść w kierunku domu setnika. Ale zanim tam dotarł, kilku przyjaciół setnika zatrzymało Jezusa. Powiedzieli Mu, żeby nie wchodził do domu.
Ew. Łukasza 7:4–6
Przyjaciele powiedzieli, że setnik nie czuje się godny, aby gościć Jezusa w swoim domu. Wierzył, że Jezus może uzdrowić jego sługę nawet z daleka!
Ew. Łukasza 7:6–8
Jezus był zdumiony wiarą setnika. Powiedział, że nigdy nie widział tak wielkiej wiary.
Ew. Łukasza 7:9
Kiedy przyjaciele setnika wrócili do jego domu, sługa był całkowicie uzdrowiony. Jezus uzdrowił go dokładnie tak, jak wierzył w to setnik.
Ew. Łukasza 7:10