Cuda podczas podróży Pawła do Rzymu

Duch powiedział Pawłowi, aby udał się do Jerozolimy. Wielu ludziom nie podobały się nauki Pawła o Jezusie Chrystusie. Aresztowano go i zakuto w łańcuchy. Paweł opowiedział wszystkim o tym, jak ujrzał światło z nieba, usłyszał głos Jezusa i został ochrzczony.

Dzieje Apostolskie 21:4, 12–13, 27–40; 22:1–16

Paweł został wtrącony do więzienia. Kiedy tam był, ukazał mu się Jezus i rzekł: „Bądź dobrej myśli”. Powiedział, że Paweł złoży o Nim świadectwo w Rzymie.

Dzieje Apostolskie 23:10–11

Paweł był przesłuchiwany przez namiestników i króla. Śmiało świadczył o Jezusie Chrystusie tym potężnym władcom. Chciał, żeby wszyscy uwierzyli w Jezusa.

Dzieje Apostolskie 24:10–27; 25:6–8, 17–19; 26:1–29

Król wysłał Pawła do Rzymu, aby był sądzony przez cesarza. Paweł płynął statkiem z innymi więźniami, zawijając po drodze do różnych portów. W jednym z portów Paweł uświadomił sobie, że niedługo nadejdzie zima. Jeśli będą kontynuować podróż, będą w wielkim niebezpieczeństwie. Powiedział załodze statku, aby poczekała, aż pogoda się poprawi.

Dzieje Apostolskie 27:1–10

Nikt Pawłowi nie uwierzył, więc wypłynęli w dalszy rejs. Nadszedł wielki sztorm i fale miotały statkiem przez wiele dni. Ludzie na statku nie widzieli słońca ani gwiazd. Myśleli, że zginą z powodu sztormu.

Dzieje Apostolskie 27:11–20

Pewnej nocy anioł Boży nawiedził Pawła i powiedział: „Nie bój się, Pawle”. Mówił, że Paweł dotrze do Rzymu, tak jak obiecał Pan. Powiedział, że Bóg ochroni wszystkich ludzi na statku — żaden z nich nie zginie.

Dzieje Apostolskie 27:23–24

Paweł opowiedział każdemu, co rzekł mu anioł. „Przeto bądźcie dobrej myśli”, powiedział Paweł, „ufam bowiem Bogu”.

Dzieje Apostolskie 27:21–25

Kilka dni później statek rozbił się i zatonął. Jednak tak jak obiecał anioł, nikt z załogi statku nie zginął. Wszyscy dopłynęli do wyspy, która nazywa się Malta.

Dzieje Apostolskie 27:40–44; 28:1

Ludzie, którzy mieszkali na Malcie, byli życzliwie nastawieni do Pawła i innych pasażerów statku. Rozpalili ognisko, żeby wszyscy mogli się ogrzać.

Dzieje Apostolskie 28:2

Nagle z chrustu wypełzła żmija i ukąsiła Pawła w rękę, ale Pawłowi nic się nie stało. Po prostu strząsnął gada. Ludzie byli zdumieni!

Dzieje Apostolskie 28:3–6

Mężczyzna o imieniu Publiusz pozwolił Pawłowi zatrzymać się w swoim domu. Ojciec Publiusza był bardzo chory. Paweł położył na nim ręce i uzdrowił go mocą Boga.

Dzieje Apostolskie 28:7–8

Paweł spędził na Malcie trzy miesiące. Mocą Pana mógł dokonać wielu cudów, błogosławić i uzdrowić chorych. Następnie, zgodnie z obietnicą Pana, Paweł popłynął do Rzymu.

Dzieje Apostolskie 28:9–16

Paweł w Rzymie nadal był więźniem. Jednak strażnicy pozwolili ludziom go odwiedzać. Paweł nauczał o Jezusie Chrystusie każdego, kto chciał słuchać. Pisał także listy do członków Kościoła mieszkających w wielu różnych miejscach. Niektóre z tych listów znajdują się w Nowym Testamencie.

Dzieje Apostolskie 28:16–31