Jezus, kobieta i studnia

Nauka o wodzie żywej

Jezus zatrzymujący się przy studni, aby nabrać wody.

Jezus i Jego uczniowie szli przez Samarię w drodze do Galilei. Zatrzymali się, aby zaczerpnąć wody ze studni. Kiedy Jezus tam odpoczywał, Jego uczniowie poszli kupić jedzenie.

Ew. Jana 4:3–8

Jezus prosi kobietę przy studni o wodę do picia.

Kobieta z Samarii przyszła do studni, aby napełnić swój dzban. Jezus poprosił ją, aby dała mu wody. Kobieta była zaskoczona. Jezus był Żydem, a większość Żydów nie rozmawiała z Samarytanami.

Ew. Jana 4:7–9

Jezus powiedział jej, że ludzie, którzy piją wodę ze studni, znowu są spragnieni. Ale On mógł dać jej „wodę żywą” życia wiecznego i nigdy już nie byłaby spragniona. Kobieta powiedziała, że chce trochę tej „wody żywej”.

Ew. Jana 4:10–14

Jezus mówi tej kobiecie, aby przyprowadziła swojego męża.

Jezus powiedział jej, aby przyprowadziła męża. „Nie mam męża” — powiedziała. Jezus powiedział, że miała pięciu mężów a mężczyzna, z którym teraz mieszka, nie jest jej mężem.

Ew. Jana 4:16–18

Jezus mówi tej kobiecie, że jest Zbawicielem.

Kobieta była zaskoczona, że Jezus wiedział o niej takie rzeczy. Powiedziała, że wie, iż wkrótce przyjdzie Zbawiciel. Jezus powiedział jej, że On jest Zbawicielem.

Ew. Jana 4:19, 25–26

Jezus naucza większą grupę ludzi przy studni.

Kobieta zostawiła swój dzban przy studni i udała się do miasta. Powiedziała wielu ludziom, że spotkała Zbawiciela. Zaprosiła ich, aby przyszli do Niego i posłuchali, jak naucza. Dzięki tej kobiecie wielu Samarytan uwierzyło w Jezusa Chrystusa.

Ew. Jana 4:28–29, 39–42