Jezus pociesza dwóch uczniów

Wspólny spacer w drodze do Emaus

W dniu, w którym Jezus zmartwychwstał, dwóch uczniów szło z Jerozolimy do miasta Emaus. Byli naśladowcami Jezusa i byli smutni. Rozmawiali ze sobą o śmierci Jezusa i o innych wydarzeniach, które miały miejsce w ciągu ostatnich kilku dni.

Ew. Łukasza 24:13–14

Jezus się ukazuje i idzie z uczniami. Uczniowie nie wiedzą, że to Jezus.

Gdy szli, podszedł do nich Jezus i im towarzyszył, ale oni nie wiedzieli, że to jest On. Zapytał, o czym rozmawiają i dlaczego są smutni.

Ew. Łukasza 24:15–17

Dziwili się, że On nie wie, co się stało. Opowiedzieli Mu o Jezusie. Myśleli, że będzie ich Zbawicielem, ale umarł.

Ew. Łukasza 24:18–21

Uczniowie mówią, że ciało Jezusa zniknęło z grobu.

Powiedzieli także, że niektóre kobiety były w Jego grobie, ale ciała Jezusa już nie było. Aniołowie powiedzieli kobietom, że Jezus żyje.

Ew. Łukasza 24:21–24

Następnie Jezus nauczał ich tego, co pisma święte mówią o Zbawicielu. Powiedział, że prorocy nauczali, iż Zbawiciel umrze i powstanie z martwych.

Ew. Łukasza 24:25–27

Jezus błogosławi chleb i daje go uczniom.

Kiedy dotarli do Emaus, robiło się późno. Dwaj uczniowie poprosili Jezusa, aby z nimi został. Jezus zasiadł z nimi do posiłku. Wziął chleb, pobłogosławił go i dał uczniom. W tym momencie zorientowali się, że to był Jezus. Nagle zniknął.

Ew. Łukasza 24:29–31

Uczniowie rozmawiają o swoim spotkaniu z Jezusem.

Dwaj uczniowie rozmawiali o tym, jakie ciepło czuli w swoich sercach, kiedy Jezus nauczał ich na podstawie pism świętych. Szybko wrócili do Jerozolimy, aby powiedzieć pozostałym uczniom, że widzieli Jezusa.

Ew. Łukasza 24:32–35