Ew. Marka 2:1–12
Jezus uzdrawia człowieka, który nie mógł chodzić
Uzdrowienie fizyczne i duchowe
Wielu ludzi chciało słuchać nauk Jezusa. Pewnego dnia nauczał w domu pełnym ludzi.
Ew. Marka 2:1–2
Cztery osoby przyszły do domu z przyjacielem, który nie mógł chodzić. Musieli go nieść na łóżku. Chcieli przyprowadzić swojego przyjaciela do Jezusa, ale dom był tak zatłoczony, że nie mogli wejść.
Ew. Marka 2:3–4
Zanieśli swego przyjaciela na dach domu. Usunęli część dachu i opuścili swego przyjaciela wraz z łóżkiem do domu, w środek tłumu, przed Jezusa.
Ew. Marka 2:4
Gdy Jezus zobaczył ich wiarę, powiedział do mężczyzny, który nie mógł chodzić: „Synu, odpuszczone są grzechy twoje”.
Ew. Marka 2:5
Niektórzy przywódcy żydowscy, słysząc to, oburzyli się. Uważali, że tylko Bóg może odpuszczać grzechy.
Ew. Marka 2:6–7
Jezus wiedział, co sobie myśleli. Aby pomóc im zrozumieć, że ma On moc odpuszczania grzechów, dokonał cudu. Człowiekowi, który nie mógł chodzić, powiedział: „Wstań, weź łoże swoje i idź do domu swego”. Mężczyzna ten wstał i chodził! Wszyscy byli zdumieni i dziękowali Bogu.
Ew. Marka 2:8–12