Jezus w Getsemane

Jezus i Jego Apostołowie udali się do ogrodu zwanego Getsemane. Jezus poprosił Piotra, Jakuba i Jana, aby poszli z Nim, a pozostałych poprosił, aby poczekali.

Ew. Mateusza 26:36–37; Ew. Jana 18:1

Jezus powiedział Piotrowi, Jakubowi i Janowi, że jest bardzo smutny. Poprosił, aby czuwali razem z Nim, kiedy będzie się modlił.

Ew. Mateusza 26:38

Potem Jezus poszedł nieco dalej w głąb ogrodu. Zaczął cierpieć za nasze grzechy, abyśmy mogli odpokutować i otrzymać przebaczenie. Jezus doświadczył także całego naszego bólu, chorób i smutku, aby dowiedzieć się, jak nam pomóc. Zrobił to, ponieważ nas kocha. Wszystko to było częścią planu Ojca Niebieskiego.

Ew. Mateusza 26:39; Ew. Łukasza 22:41; List do Rzymian 3:23; Ks. Almy 7:11–13; III Nefi 27:19

Cierpienie Jezusa było tak ogromne, że poprosił Ojca Niebieskiego, aby je od Niego zabrał. Był jednak gotów zrobić to, czego wymagał od Niego Ojciec. Powiedział: „Nie moja, lecz Twoja wola niech się stanie”.

Ew. Łukasza 22:42

Jezus poszedł do Piotra, Jakuba i Jana, i zobaczył, że śpią. Obudził ich i ponownie poprosił, aby czuwali i modlili się. Wiedział jednak, że choć nie chcieli zasnąć, byli bardzo zmęczeni.

Ew. Mateusza 26:40–41

Jezus modlił się ponownie. Anioł przyszedł, aby dodać Mu sił. Jezus odczuwał ogromny ból i modlił się jeszcze usilniej. Jego pot to były krople krwi spadające na ziemię.

Ew. Mateusza 26:42; Ew. Łukasza 22:43–44; Ks. Mosjasza 3:7; Doktryna i Przymierza 19:16–19

Jeszcze dwa razy Jezus poszedł do Piotra, Jakuba i Jana i zastał ich śpiących. W końcu ich obudził, ponieważ nadszedł czas, aby został wydany.

Ew. Mateusza 26:43–46