Dzieje Apostolskie 6–7
Szczepan świadczy o Jezusie Chrystusie
Dzielny sługa oddaje swoje życie ze względu na swoje świadectwo
Kościół rozwijał się w szybkim tempie. Apostołom coraz trudniej było troszczyć się o wszystkich członków.
Dzieje Apostolskie 6:1–2
Apostołowie postanowili powołać siedmiu mężczyzn, którzy mieli im pomagać. Poprosili członków, aby wyszukali mężczyzn mądrych i przepełnionych Duchem Świętym.
Dzieje Apostolskie 6:3
Jedną z osób, które wybrali, był Szczepan. Apostołowie udzielili mu błogosławieństwa. Szczepan miał dużo wiary i czynił wielkie cuda pośród ludu.
Dzieje Apostolskie 6:5–8
Szczepan nauczał o Jezusie Chrystusie z mądrością i z Duchem. Jednak przywódcom synagogi nie podobało się to, czego nauczał. Mówili, że występował przeciwko Mojżeszowi i Bogu. Przyprowadzili Szczepana przed arcykapłana i innych przywódców.
Dzieje Apostolskie 6:9–15; 7:1
Twarz Szczepana wyglądała jak twarz anioła. Przypomniał przywódcom, że Bóg posłał Mojżesza, aby ocalił Izraelitów, ale oni nie zawsze podążali za Mojżeszem. Szczepan powiedział, że Mojżesz był jak Jezus Chrystus. Bóg posłał Jezusa, aby zbawił Swój lud, ale przywódcy nie podążyli za Nim. Przywódcy byli źli na Szczepana.
Dzieje Apostolskie 7:20–43, 51–54
Przepełniony Duchem Świętym Szczepan spojrzał w niebo. Zobaczył Jezusa Chrystusa stojącego obok Ojca Niebieskiego.
Dzieje Apostolskie 7:55–56
Kiedy Szczepan powiedział przywódcom, co zobaczył, byli jeszcze bardziej zdenerwowani. Krzyczeli ze złości i rzucili się na Szczepana. Wyrzucili go poza miasto.
Dzieje Apostolskie 7:57
Położyli swe szaty u stóp człowieka o imieniu Saul. Potem rzucali w Szczepana kamieniami, chcąc go zabić. Saul zgadzał się z tym, co robili. Szczepan się modlił. Prosił Pana, aby wybaczył ludziom, którzy go krzywdzili. Poprosił także Pana, aby przyjął jego ducha do nieba.
Dzieje Apostolskie 7:59–60; 8:1