Jezus daje Swoim apostołom klucze kapłańskie

Pewnego dnia Jezus zapytał uczniów, za kogo ludzie Go uważają. Jego uczniowie odpowiedzieli, że niektórzy ludzie uważają Go za Jana Chrzciciela. Inni myśleli, że był prorokiem Starego Testamentu, który powrócił.

Ew. Mateusza 16:13–14

Potem Jezus zapytał uczniów, za kogo oni Go uważają. Piotr powiedział: „Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego”.

Ew. Mateusza 16:15–16

Jezus ucieszył się, słysząc to, co powiedział Piotr. Powiedział Piotrowi, że jego wiedza o tym, kim jest Jezus, nie pochodzi od innych ludzi. Objawił mu to Ojciec Niebieski.

Ew. Mateusza 16:17

Jezus powiedział Piotrowi: „Na tej opoce zbuduję Kościół mój”. Następnie obiecał, że da Piotrowi klucze kapłańskie, czyli upoważnienie od Boga, aby on i inni Apostołowie mogli prowadzić Jego Kościół na ziemi.

Ew. Mateusza 16:18–19

Kilka dni później Jezus zabrał Piotra, Jakuba i Jana na wysoką górę, aby się modlić.

Ew. Mateusza 17:1; Ew. Łukasza 9:28

Kiedy Jezus się modlił, Jego oblicze zajaśniało jak słońce. Nawet Jego szaty stały się białe jak światło.

Ew. Mateusza 17:2; Ew. Łukasza 9:29

Ukazali się dwaj prorocy ze Starego Testamentu: Mojżesz i Eliasz. Rozmawiali z Jezusem o Jego śmierci i Zmartwychwstaniu, które miało wkrótce nastąpić w Jerozolimie. Piotr powiedział do Jezusa: „Mistrzu! Dobrze nam tu być”.

Ew. Mateusza 17:3–4; Ew. Łukasza 9:30–33 (zob. Joseph Smith Translation, przypis a do wersetu 31., gdzie dodano słowa: „[…] i mówili o jego zgonie, a także o Jego zmartwychwstaniu, które miały […]”)

Kiedy Piotr mówił, otoczyła ich jasna chmura. Usłyszeli głos Boga mówiący: „Ten jest Syn mój umiłowany, którego sobie upodobałem; jego słuchajcie”. Piotr, Jakub i Jan przestraszyli się i upadli na ziemię.

Ew. Mateusza 17:5–6

Jezus dotknął Swoich Apostołów i powiedział: „Wstańcie i nie lękajcie się”. Podnieśli wzrok. Mojżesza i Eliasza już nie było. Na tej górze Piotr, Jakub i Jan otrzymali klucze kapłańskie, które obiecał im Jezus.

Ew. Mateusza 17:7–9; zob. także Doktryna i Przymierza 27:12–13