Paweł porównuje Kościół do ciała Chrystusa

Korynt był dużym, ruchliwym miastem. Mieszkało tam wielu członków Kościoła Jezusa Chrystusa. Jednak wszyscy pochodzili z różnych miejsc i bardzo się od siebie różnili. Paweł chciał zrobić coś, aby się zjednoczyli i dostrzegali dobro w sobie nawzajem. Napisał więc do nich list.

I List do Koryntian 1:11–13

W swoim liście Paweł napisał świętym, że wszyscy posiadają szczególne dary od Boga. Niektórzy ludzie mieli dar wiary. Inni mieli dar czynienia cudów. Niektórzy byli mądrzy, inni potrafili uzdrawiać innych ludzi. Niektórzy ludzie mówili innymi językami. Wszyscy święci mieli różne dary, ale wszystkie pochodziły od Boga.

I List do Koryntian 12:3–11, 29–30

Paweł nauczał, że chociaż święci różnili się od siebie, to łączyła ich wiara w Jezusa. Kiedy decydowali się podążać za naukami Jezusa, przyjąć chrzest i przystąpić do Jego Kościoła, stawali się jedną grupą, zjednoczoną w Jezusie Chrystusie.

I List do Koryntian 12:27

Paweł powiedział, że Kościół jest jak ciało z głową, rękami, nogami i stopami. Każda część ciała wykonuje inne zadania. Ucho nie powinno czuć się źle z tego powodu, że różni się od oka. A głowa nie może powiedzieć nogom: „Nie potrzebuję was”. Każda część ciała jest ważna i wszystkie się uzupełniają.

I List do Koryntian 12:12–14

Paweł nazwał świętych w Koryncie „ciałem Chrystusowym”. Chciał, aby współpracowali ze sobą, tak jak różne części ciała ze sobą współpracują — wykorzystując różne dary, aby pomagać sobie nawzajem i błogosławić się nawzajem.

I List do Koryntian 12:15–27

Aby tego dokonać, ludzie potrzebowali bardzo szczególnego rodzaju miłości, zwanej prawdziwą miłością. To miłość, jaką Jezus Chrystus darzy każdego człowieka. Paweł powiedział, że prawdziwa miłość oznacza cierpliwość wobec bliźnich, nawet jeśli są nieżyczliwi. Oznacza to, że nie jest się nieuprzejmym, samolubnym czy zazdrosnym. Oznacza to, że kocha się prawdę i że ma się nadzieję.

I List do Koryntian 13:1–7; Ks. Moroniego 7:47

Paweł powiedział świętym w Koryncie, że prawdziwa miłość trwa na wieki. Bez względu na to, jakie mamy dary, wszyscy potrzebujemy prawdziwej miłości. Każdy z nas może odczuwać prawdziwą miłość, jeśli z całego serca prosi o nią Ojca Niebieskiego i stara się być prawdziwymi naśladowcą Jezusa Chrystusa.

I List do Koryntian 13:1–3, 8; Ks. Moroniego 7:48