Ew. Jana 8:1–11
Ludzie chcą ukarać kobietę, która zgrzeszyła
„Idź i odtąd już nie grzesz”
Pewnego poranka Jezus Chrystus udał się do świątyni w Jerozolimie. Wielu ludzi zgromadziło się wokół Niego, aby słuchać Jego nauk.
Ew. Jana 8:1–2
Kiedy Jezus nauczał, pewni przywódcy żydowscy przyprowadzili do Niego kobietę. Została ona przyłapana na łamaniu jednego z Bożych przykazań. Zgodnie z prawem ta kobieta miała zostać zabita przez ukamienowanie.
Ew. Jana 8:3–5
Mężczyźni zapytali Jezusa, co ma się z nią stać. Próbowali oszukać Jezusa. Wiedzieli, że On nie chciałby, aby kobiecie stała się krzywda. Ale jeśli Jezus powiedziałby, że kobieta nie powinna zostać ukarana, to mogliby powiedzieć, że nie przestrzega On prawa.
Ew. Jana 8:6
Jednak Jezus im nie odpowiedział. Pochylił się i zaczął pisać po ziemi. Mężczyźni zapytali Go ponownie, co powinni zrobić.
Ew. Jana 8:6–7
W końcu Jezus wstał i rozejrzał się po mężczyznach. Powiedział, że jeśli któryś z nich nigdy nie zgrzeszył, może być pierwszym, który rzuci w nią kamieniem.
Ew. Jana 8:7
Potem Jezus znowu się schylił i pisał dalej po ziemi. Wszyscy wiedzieli, że również są grzeszni. Jeden po drugim odchodzili.
Ew. Jana 8:8–9
Jezus rozejrzał się dookoła i zobaczył tylko kobietę, która tam stała. Zapytał ją, gdzie się podziali wszyscy ludzie, którzy chcieli ją ukarać. Powiedziała Mu, że wszyscy odeszli. Jezus powiedział do kobiety: „Idź i odtąd już nie grzesz”. Od tego czasu kobieta ta wierzyła w Jezusa.
Ew. Jana 8:9–11; Joseph Smith Translation, John 8:11, przypis c, gdzie jest dodane: „[…] odtąd już nie grzesz. I od tej godziny kobieta wielbiła Boga, i wierzyła w Jego imię”.