Apostołowie Jezusa przewodzą Jego Kościołowi

Gdy Jezus powrócił do Swojego Ojca w Niebie, Apostołowie byli przywódcami Kościoła. Nauczali ewangelii Zbawiciela, zapraszali ludzi do przyłączenia się do Jego Kościoła i czynili wiele cudów z mocą Boga. Jezus obiecał, że im pomoże, zsyłając Ducha Świętego.

Dzieje Apostolskie 1:8–13; 2:41–47

Ponieważ Judasz umarł, pozostało tylko jedenastu Apostołów. Apostołowie modlili się, aby się dowiedzieć, kto według Boga ma zastąpić Judasza i być szczególnym świadkiem Jezusa Chrystusa. Bóg wybrał mężczyznę o imieniu Maciej. Został on jednym z Dwunastu Apostołów.

Dzieje Apostolskie 1:15–26

W szczególne żydowskie święto uczniowie przebywali razem w Jerozolimie. Nagle wiatr z nieba wypełnił dom. Uczniowie zobaczyli spoczywające na nich światło, niczym ogień, i wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym. Dzięki Duchowi Świętemu mogli mówić innymi językami.

Dzieje Apostolskie 2:1–4

Kiedy ludzie w Jerozolimie o tym usłyszeli, zebrał się wielki tłum. Mimo że ludzie w tłumie pochodzili z wielu krajów i mówili różnymi językami, każdy słyszał w ojczystym języku to, co mówili Apostołowie. Ludzie byli zdumieni!

Dzieje Apostolskie 2:5–13

Piotr powstał i przemówił do tłumu. Powiedział im o Jezusie Chrystusie. Złożył świadectwo, że Jezus jest Zbawicielem i że zmartwychwstał.

Dzieje Apostolskie 2:14–36

Kiedy ludzie to usłyszeli, poczuli, że muszą się zmienić. Zapytali Apostołów, co powinni zrobić.

Dzieje Apostolskie 2:37

Piotr powiedział: „Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego”. Tego dnia około 3000 osób zostało ochrzczonych i dołączyło do Kościoła.

Dzieje Apostolskie 2:38–43

Później Piotr i Jan udali się do świątyni. Zobaczyli człowieka, który nie mógł chodzić Siedział tam codziennie i prosił ludzi o pieniądze.

Dzieje Apostolskie 3:1–2

Mężczyzna ten poprosił Piotra i Jana o pieniądze. Zatrzymali się i popatrzyli na niego. Piotr powiedział: „Spójrz na nas”.

Dzieje Apostolskie 3:3–4

Piotr powiedział, że nie mają srebra ani złota. Mieli jednak coś lepszego. Piotr rzekł: „W imieniu Jezusa Chrystusa Nazareńskiego, chodź!”. Następnie pomógł mu wstać. Po raz pierwszy w swoim życiu ten człowiek mógł chodzić. Był tak szczęśliwy, że podskakiwał i wszedł razem z Piotrem i Janem do świątyni.

Dzieje Apostolskie 3:6–8

Ludzie byli zdumieni. Piotr powiedział im, że to nie jego moc ani moc Jana uzdrowiła tego człowieka. Został on uzdrowiony dzięki mocy Jezusa Chrystusa i wierze w Niego. Piotr wezwał ich, żeby odpokutowali i uwierzyli w Jezusa.

Dzieje Apostolskie 3:9–26

Niektórym przywódcom żydowskim nie podobały się nauki Piotra i Jana. Powiedzieli, że nikomu nie wolno nauczać o Jezusie.

Dzieje Apostolskie 4:1–18

Piotr i Jan powiedzieli, że będą posłuszni Bogu, a Bóg chce, aby mówili ludziom to, co wiedzą o Jezusie Chrystusie.

Dzieje Apostolskie 4:19–20

Apostołowie dalej nauczali ewangelii Zbawiciela z wielką mocą. Coraz więcej ludzi przystępowało do Jego Kościoła. Byli napełnieni Duchem. Miłowali się wzajemnie i dzielili się wszystkim. Sprzedali to, co mieli, a pieniądze dali Apostołom, aby rozdali biednym.

Dzieje Apostolskie 4:31–37