Jezus uzdrawia kobietę w sabat

Czynienie dobra w Jego świętym dniu

Jezus i Jego uczniowie szli w dzień sabatu przez pole pszenicy. Byli głodni, więc zerwali trochę pszenicy i ją zjedli. Niektórzy przywódcy żydowscy, zwani faryzeuszami, widzieli ich. Faryzeusze ustanowili wiele zasad dotyczących dnia sabatu. Zbieranie pszenicy było sprzeczne z ich zasadami.

Ew. Mateusza 12:1–2

Faryzeusze pytają Jezusa, dlaczego nie przestrzega sabatu.

Faryzeusze zapytali Jezusa, dlaczego Jego uczniowie nie przestrzegają sabatu. Jezus odpowiedział, że nie zrobili nic złego. Bóg dał nam dzień sabatu, aby nas błogosławić, a nie po to, by uczynić nasze życie trudniejszym.

Ew. Mateusza 12:2–8; Ew. Marka 2:27

Jezus zauważył kobietę podczas nauczania w synagodze.

Później Jezus nauczał w synagodze w dzień sabatu. Jezus zauważył tam kobietę. Nie mogła stać prosto. Zmagała się z tym problemem od 18 lat.

Ew. Łukasza 13:10–12

Jezus poprosił kobietę, aby do Niego przyszła. Położył na nią Swe ręce, aby ją pobłogosławić.

Ew. Łukasza 13:12–13

Kobieta od razu się wyprostowała. Przywódca synagogi był rozzłoszczony, ponieważ Jezus uzdrawiał w sabat.

Ew. Łukasza 13:13–14

Jezus wyjaśnia, dlaczego uzdrawiał w sabat.

Jezus powiedział, że pomoc tej kobiecie była słusznym postępowaniem. Słuszne jest czynienie dobra w sabat. Przywódca był zawstydzony, a ludzie w synagodze cieszyli się, że kobieta została uzdrowiona.

Ew. Łukasza 13:15–17; zob. także Ew. Łukasza 6:9.