លីអាហូណា
ដំណឹង​ដ៏​រីករាយ
លីអាហូណា ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៦


« ដំណឹង​ដ៏​រីករាយ » លីអាហូណា ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៦ ។

សំឡេង​ពួកបរិសុទ្ធ​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ

ដំណឹង​ដ៏​រីករាយ

ពីព្រោះតែ​ដង្វាយធួន​ដ៏​អស់កល្ប​ជានិច្ច​របស់​ព្រះអង្គសង្រ្គោះ ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ខ្ញុំ​នឹង​បាន​ជួប​មិត្ត​របស់ខ្ញុំ​វិញ​ម្តង​ទៀត ។

រូបភាព​នៃ​រូបថត​របស់​ស្ត្រី​ពីរនាក់

រចនា​រូបភាព​ដោយ ប្រ៊ីអាណា ក្រែន

ក្នុង​នាមជា​អ្នកជិតខាង ម៉ារីតហ្សា និង​ខ្ញុំ​បាន​ស្គាល់គ្នា​កាល​យើង​នៅពី​ក្មេង ។ ទោះបីជា​នាង​មាន​អាយុ​ច្រើនជាង​ខ្ញុំ​ពីរបី​ឆ្នាំ​ក៏ដោយ ក៏​យើង​បាន​ក្លាយជា​មិត្ត​ល្អ​នឹង​គ្នា ហើយ​ជិតស្និទ្ធ​គ្នា​ខ្លាំង​ណាស់ ។

នៅពេល​ដែល​ខ្ញុំ​មាន​អាយុ​១៩​ឆ្នាំ ហើយ​ជា​ពេល​ដែល​ត្រូវការ​ការណែនាំ​បំផុត នាង​បាន​ណែនាំ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ស្គាល់​ដំណឹងល្អ ដែលបាន​ស្តារ​ឡើងវិញ​របស់​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ តាមរយៈ​អ្នកផ្សព្វផ្សាយ​សាសនា​ពេញម៉ោង ។ ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​ខ្លះៗ​រួចហើយ​អំពី​សាសនាចក្រ​នៃ​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ​នៃ​ពួកបរិសុទ្ធ​ថ្ងៃចុងក្រោយ តាមរយៈ​ពូ និង​ជីដូន​របស់ខ្ញុំ ។ ពួកគាត់​គឺជា​សមាជិក​នៃ​សាសនាចក្រ​មុន​ខ្ញុំ នៅក្នុង​គ្រួសារ​របស់ខ្ញុំ ។

ម៉ារីតហ្សា នៅ​ជាមួយ​ខ្ញុំ​ពេញ​មួយ​ការប្រែចិត្ត​ជឿ​របស់​ខ្ញុំ នាង​ជួយ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​អភិវឌ្ឍ​ទីបន្ទាល់​របស់ខ្ញុំ​អំពី​ព្រះអង្គសង្គ្រោះ និង​ដំណឹងល្អ​របស់​ទ្រង់ ហើយ​បាន​ជួយ​ខ្ញុំ​រាល់ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ត្រូវការ​នាង ។

ខ្ញុំ​បាន​រៀន​អំពី​សេចក្តី​អំណរ​នៃ​ការរស់នៅ​តាម​ដំណឹងល្អ​ដោយ​ភាពសាមញ្ញ និង​ការប្តេជ្ញាចិត្ត​ពី​នាង ។ ខ្ញុំ​កោតសរសើរ​ចំពោះ​ភាពរួសរាយ​របស់នាង របៀប​ដែល​នាង​បង្រួបបង្រួម​គ្រួសារ និង​មិត្តភក្តិ និង​ការតស៊ូ​របស់​នាង​ក្នុង​ការសម្រេច​បាន​នូវ​គោលដៅ​ទាំង​ខាង​សាច់ឈាម និង​ខាងវិញ្ញាណ ។ ខ្ញុំ​បាន​រៀន​ពី​នាង​ថា នៅពេល​ដែល​យើង​ជួប​នឹង​សេចក្តីពិត យើង​ត្រូវតែ​អនុវត្ត​អ្វី​ដែល​យើង​បាន​រៀន ដោយ​រក្សា​បទបញ្ញត្តិ និង​អនុវត្ត​តាម​ការបង្រៀន​ដែល​មាន​នៅ​ក្នុង​ដំណឹងល្អ​ទៅក្នុង​ជីវិត​របស់​យើង និង​គ្រួសារ​របស់យើង ។ ដើម្បី​រក្សា​ភាពស្មោះត្រង់ យើង​ត្រូវតែ​មាន​ភាពក្លាហាន​នៅក្នុង​ទីបន្ទាល់​របស់យើង និង​ខិតខំ​ប្រកាន់ខ្ជាប់​នូវ​សេចក្តី​ជំនឿ​របស់យើង ទោះបីជា​មាន​ទុក្ខលំបាក​ក៏ដោយ ។

នៅក្នុង ឆ្នាំ២០១០ ម៉ារីតហ្សា បាន​ស្លាប់​ដោយ​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍​រថយន្ដ ។ វាជា​ពេល​ដ៏​សោកសៅ​មួយ​សម្រាប់​ខ្ញុំ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​ដឹងថា​តាមរយៈ​ផែនការ​នៃ​សេចក្ដី​សង្រ្គោះ និង​ដង្វាយធួន​របស់​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ខ្ញុំ​នឹង​បាន​ជួប​នាង​ម្តងទៀត ។ ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​នៅ​ទីនោះ​នាង​បន្ត​មាន​អាកប្បកិរិយា​រីករាយ​ដូចគ្នា​ដែល​នាង​ធ្លាប់មាន​នៅ​លើ​ផែន​ដី​នេះ ។

ខ្ញុំ​ដឹងថា​ជីវិត​នេះ​ជា « ស្ថានភាព​ពិសោធន៍ » ( អាលម៉ា ១២:២៤ ) ប៉ុន្ដែ​វា​មិនមែន​មាន​តែ​ប៉ុណ្ណឹង​នោះទេ ។ ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​យើង​នឹង​ជួប​គ្រួសារ និង​មិត្តភក្តិ​របស់យើង​ម្តងទៀត​នៅ​ផ្នែក​ម្ខាងទៀត​នៃ​វាំងនន ។ យើង​នឹង​ជួប​ពួកគេ ស្វាគមន៍​ពួកគេ និង​នៅ​ជាមួយគ្នា​ម្តងទៀត ។ យើង​នឹង​មាន​អារម្មណ៍​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដូច​គ្នា​នឹង​កាលពី​ពេល​ដែល​យើង​នៅលើ​ផែនដី​នេះ ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដី​សញ្ញា ១៣០:២ ) ។ សមាជិក​គ្រួសារ​របស់ខ្ញុំ​កំពុង​នៅ​ទីនោះ​រង់ចាំ​ខ្ញុំ ។ ខ្ញុំ​ដឹងថា ម៉ារីតហ្សា ក៏នៅ​ទីនោះ​ផងដែរ ។

ម៉ារីតហ្សា បាន​ចែក​ចាយដំណឹងល្អ​ជាមួយ​មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា​ដោយ​ភាពរីករាយ ពេល​ដែល​នាង​នៅលើ​ផែនដី​នេះ ។ ខ្ញុំ​ប្រាកដ​ថា​នាង​ក៏កំពុង​ធ្វើ​រឿង​ដូចគ្នា​នេះ​នៅក្នុង​ពិភព​វិញ្ញាណ​ផងដែរ ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និង​សេចក្ដី​សញ្ញា ១៣៨:៥៧ ). នាង​កំពុង​បង្រៀន​អំពី​ដង្វាយធួនដ៏​អស់កល្ប​ជានិច្ច​របស់​ព្រះអង្គសង្រ្គោះ និង​ដំណឹង​ដ៏​រីករាយ​ថា ដោយសារតែ​ទ្រង់ និង​តាមរយៈ​ពិធីបរិសុទ្ធ​ទាំងឡាយ​ក្នុង​ព្រះវិហារ​បរិសុទ្ធ នោះ​យើង​អាច​ត្រឡប់​ទៅ​ទីវត្តមាន​របស់​ទ្រង់ និង​ព្រះវរបិតា​វិញ ដើម្បី​រស់នៅ​ជាគ្រួសារ​ដ៏​អស់កល្ប​ជានិច្ច ។

កំណត់​ចំណាំ

  1. យ៉ូសែប អេហ្វ ស្ម៊ីធ Gospel Doctrine កំណែ​ទី ៥ ( ឆ្នាំ១៩៣៩ ) ទំព័រ ៤៦១ ។