« កៃផា ជាសម្តេចសង្ឃ » លីអាហូណា ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៦ ។
ពួកគេបានស្គាល់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ
កៃផា ជាសម្តេចសង្ឃ
ដោយងងឹតងងល់ដោយការដេញតាមលោកិយ ហើយទោះបីជាមានឱកាសជាច្រើនក៏ដោយ ក៏គាត់បានបរាជ័យក្នុងការស្គាល់ព្រះមែស៊ីដែរ ។
រចនារូបភាពដោយ ឡូរ៉ា សៀរ៉ា មិនអាចចម្លងបានទេ
ក្រោយពីព្រះអង្គសង្រ្គោះបានប្រោសឲ្យឡាសាររស់ពីស្លាប់ នោះពួកមេដឹកនាំសាសន៍យូដាដ៏មានអំណាចបំផុតបានប្រមូលផ្តុំក្រុមប្រឹក្សាមួយដើម្បីសម្រេចចិត្តថាតើត្រូវធ្វើយ៉ាងណាចំពោះព្រះយេស៊ូវ ។ ពួកគេភ័យខ្លាចទ្រង់មានប្រជាប្រិយភាពជាមួយប្រជាជនដោយសារទ្រង់បានធ្វើទីសម្គាល់ច្រើនណាស់ ។ ( សូមមើល យ៉ូហាន ១១:៤៧ ) ។
កៃផាបានដឹកនាំក្រុមប្រឹក្សានេះក្នុងនាមជាសង្ឃជាន់ខ្ពស់ជាអធិបតី និងជាមេដឹកនាំនៃសានហេទ្រិន ដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រងសាសន៍យូដានៅក្នុងអំឡុងពេលកាន់កាប់ដោយពួករ៉ូម ។ ក្នុងនាមជាសម្ដេចសង្ឃ គាត់បានមើលខុសត្រូវលើពិធីបរិសុទ្ធក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ដែលមានគោលបំណងចង្អុលបង្ហាញទៅរកព្រះគ្រីស្ទ ។
ប៉ុន្តែនៅពេលដែលព្រះគ្រីស្ទបានយាងមក គាត់មិនបានស្គាល់ព្រះអង្គសង្គ្រោះទេ ។ កាន់តែធ្ងន់ធ្ងរជាងនេះទៅទៀតនោះ គាត់បានរួមគំនិតដើម្បីសម្លាប់ទ្រង់ថែមទៀតផង ។ វាជារឿងគួរឲ្យហួសចិត្តបំផុតមួយដែលបានកត់ត្រានៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ។
ពាក្យព្យាករ
ទោះបីជាតួនាទីរបស់គាត់លេចធ្លោក៏ដោយ មិនសូវមានគេដឹងពីកៃផាទេ ។ គាត់ត្រូវបានគេលើកឡើងតែប្រាំបួនដងប៉ុណ្ណោះនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ។ គាត់បានដើរតួជាអ្នកទំនាក់ទំនងរវាងសាសន៍យូដា និង សាសន៍រ៉ូម ។ គាត់គឺជាសាឌូស៊ីម្នាក់ ជាក្រុមសាសនាសាសន៍យូដានៅសម័យនៃព្រះគ្រីស្ទ ដែលមិនជឿលើការរស់ឡើងវិញ ( សូមមើល កិច្ចការ ២៣:៨ ) ។
កៃផាបាននិយាយនៅក្នុងក្រុមប្រឹក្សាបន្ទាប់ពីព្រះគ្រីស្ទបានប្រោសឡាសារឲ្យរស់ឡើងពីការស្លាប់ អព្ភូតហេតុមួយដែលនឹងបង្កបញ្ហាដល់គាត់ និងពួកសាឌូស៊ីផ្សេងទៀតដោយសារតែជំនឿរបស់ពួកគេ ។
ក្រុមប្រឹក្សាបានមានទ្រឹស្តីថា ប្រសិនបើពួកគេមិនបានធ្វើអ្វីមួយក្នុងការឆ្លើយតបទៅនឹងអព្ភូតហេតុល្បីនេះទេ នោះមនុស្សនឹងជឿថា ព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះមែស៊ី ជាស្តេចនៃសាសន៍យូដា « ហើយសាសន៍រ៉ូមនឹងមកចាប់យកទាំងស្រុក និងជាតិយើងផង » ( យ៉ូហាន ១១:៤៨ ) ។
កៃផាបានឆ្លើយតប « អ្នករាល់គ្នាមិនដឹងអ្វីសោះ ក៏មិនគិតពិចារណាឃើញថា បើមានមនុស្សម្នាក់ស្លាប់ជំនួសបណ្តាជន នោះមានប្រយោជន៍ ដល់អ្នករាល់គ្នាជាជាង ដើម្បីកុំឲ្យជាតិយើងនេះត្រូវវិនាសទាំងអស់ឡើយ » ( យ៉ូហាន ១១:៤៩–៥០ ) ។
សាវកយ៉ូហានកត់សម្គាល់ថា កៃផាបាននិយាយនោះ « ដោយអាងតែខ្លួនលោកទេ គឺដោយព្រោះលោកជាសម្តេចសង្ឃនៅឆ្នាំនោះ បានជាលោកទាយថា ព្រះយេស៊ូវត្រូវសុគតជំនួសសាសន៍នោះ
« ហើយមិនជំនួសត្រឹមតែសាសន៍នោះប៉ុណ្ណោះ គឺសុគតដើម្បីឲ្យអស់ទាំងកូននៃព្រះ ដែលខ្ចាត់ខ្ចាយទៅ បានប្រមូលរួមមកជាសាសន៍តែ១ដែរ » ( យ៉ូហាន ១១:៥១–៥២ ) ។
ការថ្កោលទោស
ឈ្មោះរបស់កៃផា លេចឡើងម្តងទៀតនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី នៅពេលដែលព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានគេចោទសួរមុនពេលការឆ្កាងរបស់ទ្រង់ ។
« រួចសម្តេចសង្ឃបង្គាប់ទ្រង់ថា ចូរស្បថនឹងព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់ចុះ បើឯងជាព្រះគ្រីស្ទ ជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះមែននោះចូរប្រាប់យើងមក » ( ម៉ាថាយ ២៦:៦៣ ) ។
ព្រះយេស៊ូវបានបញ្ជាក់ថាទ្រង់គឺជាព្រះគ្រីស្ទ ៖ « ត្រូវដូចលោកមានប្រសាសន៍ហើយ ១ទៀតខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា អំណឹះទៅមុខ អ្នករាល់គ្នានឹងឃើញកូនមនុស្សអង្គុយ នៅខាងស្តាំនៃព្រះដ៏មានព្រះចេស្តា ហើយទាំងមកលើពពកនៅលើមេឃផង » ( ម៉ាថាយ ២៦:៦៤ ) ។ ជាការឆ្លើយតបទៅនឹងការណ៍នេះ កៃផាបានបដិសេធព្រះអង្គសង្គ្រោះជាថ្មីម្តងទៀត ។ « នោះសម្តេចសង្ឃក៏ហែកអាវរបស់ខ្លួន ហើយនិយាយឡើងថា វាបានពោលពាក្យប្រមាថដល់ព្រះ » ( ម៉ាថាយ ២៦:៦៥ ) ។
បើទោះបីជានៅក្នុងវត្តមានរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះនៃពិភពលោក ជាអង្គដែលត្រូវបានតែងតាំងពីមុនផែនដីដើម្បីឲ្យធ្វើដង្វាយធួនសម្រាប់អំពើបាបរបស់មនុស្សទាំងអស់ និងរងនូវគ្រប់ការឈឺចាប់ ទុក្ខព្រួយ និងជំងឺគ្រប់បែបយ៉ាងក្ដី ក៏កៃផាមិនបានស្គាល់ថាព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះគ្រីស្ទ ហើយគាត់បានថ្កោលទោសដល់ទ្រង់ ។
ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់
កៃផាត្រូវបានលើកឡើងម្តងទៀតនៅក្នុងព្រះគម្ពីរប៊ីបនៅក្នុងគម្ពីរ កិច្ចការ ៤ ។ កំណត់ត្រាប្រាប់ពីរបៀប ដែលសាវកពេត្រុសបានព្យាបាលបុរសម្នាក់ដែលខ្វិនតាំងពីកំណើត ( សូមមើល កិច្ចការ ៣:១–៨ ) ។ បន្ទាប់មក ខណៈដែលលោក និងយ៉ូហានកំពុងផ្សព្វផ្សាយអំពីការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ពួកគេត្រូវបានចាប់ខ្លួននៅក្រោមអំណាចរបស់សានហេទ្រិន ។ ពួកគេបានជាប់ពន្ធនាគារមួយយប់ ហើយត្រូវបាននាំទៅចំពោះមុខក្រុមប្រឹក្សាមួយដែលរួមមាន កៃផា និងឪពុកក្មេករបស់គាត់ឈ្មោះ អាណ ដែលជាអតីតសម្តេចសង្ឃ ។ ( សូមមើល កិច្ចការ ៤:១–៦; សូមមើលផងដែរ យ៉ូហាន ១៨:១៣ ) ។
នៅពេលត្រូវបានសួរថាតើដោយសិទ្ធិអំណាចអ្វីដែលបានព្យាបាលបុរសនោះ ពេត្រុសបានឆ្លើយឡើងថា ៖ « នោះសូមឲ្យលោករាល់គ្នាជ្រាបដូច្នេះ ហើយឲ្យសាសន៍អ៊ីស្រាអែលទាំងអស់ដឹងផងថា ដែលមនុស្សនេះបានជាស្រឡះ ហើយឈរនៅមុខលោករាល់គ្នាដូច្នេះ គឺដោយសារព្រះនាមនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ពីស្រុកណាសារ៉ែត ដែលលោករាល់គ្នាបានឆ្កាងទ្រង់ តែព្រះបានប្រោសឲ្យមានព្រះជន្មរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ » ( កិច្ចការ ៤:១០ ) ។
នេះគឺជាឱកាសដែលបានកត់ត្រាចុងក្រោយដែល កៃផាត្រូវតែទទួលយកព្រះគ្រីស្ទ ។ ផ្ទុយទៅវិញ ក្រុមប្រឹក្សានេះបានគំរាមកំហែងពេត្រុស និងយ៉ូហាន ។ ប៉ុន្តែការគំរាមកំហែងរបស់ពួកគេមិនបានផ្លាស់ប្តូរការពិតដែលថា ព្រះគ្រីស្ទមានព្រះជន្មរស់នោះទេ ។ ( សូមមើល កិច្ចការ ៤:១៣–២២ ) ។
តាមរយៈអំណាច និងសិទ្ធិអំណាចរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ពេត្រុសបានព្យាបាលបុរសខ្វិននោះ ។ ដូចគ្នានេះដែរ អព្ភូតហេតុអាចកើតឡើងនៅថ្ងៃនេះ តាមរយៈបព្វជិតភាពដែលបានស្តារឡើងវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទ និងតាមរយៈសេចក្តីជំនឿលើព្រះនាមរបស់ទ្រង់ ។ មេរៀនដែលយើងអាចរៀនមកពីកៃផា គឺសាមញ្ញ ។ គាត់មិនបានទទួលយកព្រះយេស៊ូវជាព្រះគ្រីស្ទ ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះឡើយ ប៉ុន្តែយើងអាច ។ នៅពេលយើងជឿលើទ្រង់ ទីសម្គាល់ ភាពអស្ចារ្យ និងអព្ភូតហេតុទាំងឡាយនឹងកើតមាន ( សូមមើល ម៉ាកុស ១៦:១៧–១៨ ) ។