« ការប្រទានពរដល់គ្រប់ទាំងគ្រួសារនៅផែនដី » លីអាហូណា ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៦ ។
ការប្រទានពរដល់គ្រប់ទាំងគ្រួសារ នៅផែនដី
ប្រសិនបើយើងធ្វើតាម និងចែកចាយផែនការរបស់ព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើងសម្រាប់គ្រួសារ នោះទ្រង់នឹងគង់នៅជាមួយនឹងយើង គាំទ្រយើង និងចូលរួមជាមួយនឹងយើងក្នុងដំណើររបស់យើងត្រឡប់ទៅរកទ្រង់វិញ ។
Jacob’s Dream at Bethel [ សុបិនរបស់យ៉ាកុបនៅឯបេត-អែល ] ដោយ ជេ ឃីន ស្ពេនសឺ
ថ្មីៗនេះ ស៊ីស្ទើរ អុជដូហ្វ និងខ្ញុំបានចូលរួមពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកចៅទួតរបស់យើងម្នាក់ ។ នៅពេលយើងមើលទៅកូនចៅជាច្រើនជំនាន់ទាំងនេះប្រារព្ធព្រឹត្តិការណ៍នេះដោយសប្បាយរីករាយ យើងមានអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅចំពោះព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើង សម្រាប់ផែនការនៃសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ទ្រង់ដែលមានដល់បុត្រាបុត្រីរបស់ទ្រង់ ។ យើងមានអារម្មណ៍ដឹងថាគ្រួសារ និងសេចក្តីសញ្ញាដ៏ពិសិដ្ឋមានសារសំខាន់ប៉ុនណាចំពោះទ្រង់តាំងពីដើមរៀងមក ។
សារៈសំខាន់នោះអាចរកឃើញនៅក្នុងព្រះគម្ពីសញ្ញាចាស់ អំពីយ៉ាកុបដ៏ស្មោះត្រង់ ដែលបានធ្វើដំណើរយ៉ាងវែងឆ្ងាយ និងលំបាកដើម្បីស្វែងរកប្រពន្ធ ដើម្បីរៀបការនៅក្នុងសេចក្តីសញ្ញា និងបង្កើតគ្រួសារមួយ ។ ល្ងាចមួយ យ៉ាកុបបានឈប់សម្រាកនៅពេលយប់ ហើយមានតែដុំថ្មប៉ុណ្ណោះដើម្បីធ្វើជាខ្នើយកើយ ។ គាត់ប្រហែលជាអស់កម្លាំងខ្លាំងណាស់ពីព្រោះគាត់អាចគេងលង់លក់នៅលើថ្មបាន—ហើយថែមទាំងគេងយល់សប្ដិថែមទៀតផង ។
ជាមួយគោលដៅដ៏សក្ដិសមអំពីអាពាហ៍ពិពាហ៍ និងគ្រួសារនៅក្នុងសេចក្ដីសញ្ញាដែលគាត់មាន នោះយ៉ាកុបបានមើលឃើញ « មានជណ្តើរ១បញ្ឈរនៅលើដី មានចុងទល់នឹងផ្ទៃមេឃ ក៏ឃើញមានពួកទេវតារបស់ព្រះឡើងចុះតាមជណ្តើរនោះ ។
« ព្រះយេហូវ៉ាក៏សណ្ឋិតនៅពីលើជណ្តើរ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា យើងជាព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះនៃអ័ប្រាហាំជីតាឯង ហើយជាព្រះនៃអ៊ីសាក ( លោកុប្បត្តិ២៨:១២–១៣ ) ។
បន្ទាប់មកព្រះអម្ចាស់បានធ្វើការសន្យាពីសេចក្តីសញ្ញាដ៏សំខាន់មួយចំនួនដល់យ៉ាកុប—ការសន្យាដែលទ្រង់បានធ្វើជាមួយនឹងឪពុករបស់យ៉ាកុប គឺអ៊ីសាក និងជីតារបស់គាត់ គឺអ័ប្រាហាំ រួមមាន ៖
-
ការសន្យាដែលថា យ៉ាកុបនឹងក្លាយជាឪពុករបស់ « គ្នាដ៏ច្រើន » ( លោកុប្បត្តិ ២៨:៣; សូមមើលផងដែរ ខទី ១៤ ) ។
-
ការសន្យាអំពីដីសម្រាប់កូនចៅរបស់យ៉ាកុប ( សូមមើល លោកុប្បត្តិ ២៨:៤, ១៣ ) ។
-
ការសន្យាដែលថាតាមរយៈយ៉ាកុប និង« គ្រប់ទាំងគ្រួសារនៅផែនដីនឹងបានពរ ដោយសារតែពូជរបស់គាត់ » ( លោកុប្បត្តិ ២៨:១៤; បានបន្ថែមការគូសបញ្ជាក់ ) ។
ដោយសារតែបទពិសោធន៍ដ៏ពិសិដ្ឋដែលយ៉ាកុបមានយ៉ាងដូច្នោះទើបគាត់បានប្រកាសថា ៖ « ពិតប្រាកដជាព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់គង់នៅទីនេះ ។ … ទីនេះមិនមែនជាអ្វីទេ គឺជាដំណាក់នៃព្រះ ហើយជាទ្វារស្ថានសួគ៌ពិត » ( លោកុប្បត្តិ ២៨:១៦–១៧ ) ។ ដូច្នេះហើយ យ៉ាកុបបានដាក់ឈ្មោះតំបន់នោះថា បេត-អែល ដែលមានន័យថា « ដំណាក់នៃព្រះ » ( លោកុប្បត្តិ ២៨:១៩, លេខយោង ក) ។
ពរជ័យដែលបានសន្យាដែលមាននៅក្នុងសុបិនរបស់យ៉ាកុប តម្រូវឲ្យយ៉ាកុបឆ្លងកាត់ឧបសគ្គមួយចំនួននៅក្នុងជីវិតជាក់ស្តែង ។ ក្នុងនាមជាពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយ វាមិនពិបាកនោះទេនៅក្នុងការឃើញនូវទំនាក់ទំនងរវាងសុបិនរបស់យ៉ាកុប សេចក្ដីសញ្ញារបស់ព្រះអម្ចាស់ និងដំណាក់នៃព្រះអម្ចាស់ ។ ។ ព្រះវិហារបរិសុទ្ធប្រៀបដូចជាជណ្តើរដែលយ៉ាកុបបានមើលឃើញដែរ ។ ការបង្រៀន ពិធីបរិសុទ្ធ និងសេចក្តីសញ្ញាទាំងឡាយនៅក្នុងដំណាក់នៃព្រះអម្ចាស់ភ្ជាប់ស្ថានសួគ៍ និងផែនដីឲ្យជាប់គ្នា ។ សេចក្តីសញ្ញាអាចប្រៀបទៅនឹងការឡើងនៅលើជណ្តើរដែលធ្វើឲ្យយើងកាន់តែខិតទៅជិតនឹងព្រះអម្ចាស់ ។ ហើយ តាមរយៈការបម្រើដ៏ពិសិដ្ឋដែលយើងធ្វើឡើងនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ នោះយើងកំពុងផ្តល់ពរដល់ « គ្រប់ទាំងគ្រួសារនៅផែនដី »—ទាំងនៅអតីតកាល បច្ចុប្បន្នកាល និងអនាគតកាល ។
« ឱនេះពិតជាការរកឃើញដ៏អស្ចារ្យណាស់ ! »
អែលឌើរ ប្រ៊ូស ស៊ី ហាហ្វិន ដែលជាសមាជិកនៃពួកចិតសិបនាក់ដែលមានងារកិត្តិយស ធ្លាប់បានទទួលទូរសព្ទមកពីនិពន្ធនាយកទស្សនាវដ្តីព័ត៌មានជាតិមួយ ។ និពន្ធនាយកនេះចង់និយាយអំពីសៀវភៅថ្មីមួយដែលបានពន្យល់ប្រាប់ពីប្រវត្តិសាស្រ្តនៃជំនឿអំពីស្ថានសួគ៌ដែលមាននៅទូទាំងសាសនាផ្សេងៗជាច្រើន ។
អែលឌើរ ហាហ្វិនបានសរសេរថា « អ្នកនិពន្ធបានរកឃើញថា សាធារណជនមានចិត្តចង់ដឹងយ៉ាងខ្លាំងអំពីស្ថានសួគ៌—និងគ្រួសារនៅក្នុងស្ថានសួគ៌ » ។ ខណៈពេលដែលមនុស្សភាគច្រើននៅតែជឿលើជីវិតក្រោយការស្លាប់ សេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏អស់កល្បជានិច្ច និងការជួបជុំគ្រួសារនៅស្ថានសួគ៌ « ព្រះវិហារគ្រិស្តសាសនាភាគច្រើនផ្តល់នូវការឆ្លើយតបតិចតួចចំពោះការចង់ដឹងចង់ឮនេះណាស់ »—លើកលែងតែ ៖ សាសនាចក្រនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៃពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយប៉ុណ្ណោះ ។
នៅក្នុងសាសនាចក្រដែលបានស្តារឡើងវិញរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ យើងមានព្រះវិហារបរិសុទ្ធដ៏ពិសិដ្ឋ ។ យើងមានអាពាហ៍ពិពាហ៍ដ៏អស់កល្បជានិច្ច ដោយមានសិទ្ធិអំណាចនៃការផ្សារភ្ជាប់ដែលផ្តល់ពរជ័យលើសពីការស្លាប់ខាងសាច់ឈាម ។ យើងមានការសន្យាអំពីអនាគតដ៏អស់កល្បជានិច្ចជាមួយមនុស្សជាទីស្រឡាញ់នៅក្នុងទីវត្តមានរបស់ព្រះវរបិតា និងព្រះរាជបុត្រា ។ ដោយសារចំណុចទាំងអស់នេះ អ្នកនិពន្ធបានសន្និដ្ឋានថា គោលគំនិតរបស់ពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយអំពីស្ថានសួគ៌គឺពេញលេញបំផុត—ហើយ ខ្ញុំនឹងបន្ថែមថា មានសុភមង្គលជាងគេបំផុត ។
« ឱ នេះពិតជាការរកឃើញដ៏អស្ចារ្យណាស់ ! » អែលឌើរ ហាហ្វិន បានសង្កេតឃើញ ។ « មនុស្សភាគច្រើនសព្វថ្ងៃនេះប្រាថ្នាចង់បានគ្រួសារដ៏អស់កល្ប ហើយ [ ដំណឹងល្អដែលបានស្តារឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ] បំពេញបំណងប្រាថ្នានោះបានយ៉ាងល្អជាងបណ្តុំគំនិត [ ឬជំនឿសាសនា ] ណាមួយដែលគេស្គាល់ផ្សេងទៀត ។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថា ពិភពលោកទាំងមូលអាចឮកូនៗ [ របស់យើង ] ច្រៀងនូវដំណឹងរីករាយនេះ ៖ ‹ ក្រុមគ្រួសារអាចនៅជាមួយគ្នានិរន្តរ៍ › » ។
ក្រុមគ្រួសារមិនមែនត្រឹមតែជាការរៀបចំសង្គមឲ្យងាយស្រួលប៉ុណ្ណោះទេ ។ ក្រុមគ្រួសារគឺជាលំនាំដ៏អស់កល្បរបស់ស្ថានសួគ៌ ។ ក្រុមគ្រួសារជា« ផ្នែកដ៏សំខាន់មួយ នៅក្នុងផែនការរបស់ព្រះដ៏បង្កបង្កើត សម្រាប់គោលដៅដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចនៃកូនចៅរបស់ទ្រង់ » ។ ដូចដែលប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានបង្រៀនយើងថា « [ ព្រះអម្ចាស់ ] បានបង្កើតផែនដី [ ដើម្បី ] ឲ្យយើងអាចទទួលបានរាងកាយ និងបង្កើតក្រុមគ្រួសារ ។ ទ្រង់បានបង្កើតសាសនាចក្ររបស់ទ្រង់ឡើងដើម្បីលើកតម្កើងក្រុមគ្រួសារ ។ ទ្រង់ប្រទាននូវព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ដើម្បីឲ្យក្រុមគ្រួសារអាចនៅជាមួយគ្នានិរន្តរ៍ » ។
ប៉ុន្តែការចាប់អារម្មណ៍របស់យើងលើក្រុមគ្រួសារដ៏រឹងមាំ គឺមិនត្រឹមតែអំពីជោគវាសនាដ៏អស់កល្បជានិច្ចប៉ុណ្ណោះនោះទេ ។ ក្រុមគ្រួសារដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងសុភមង្គលនៃជីវិតរមែងស្លាប់របស់យើងផងដែរ ។ ព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើង ទ្រង់ជ្រាបដឹងយ៉ាងច្បាស់ថា អ្វីដែលនាំមកនូវសុភមង្គលនាពេលឥឡូវនេះ និងជាអចិន្ត្រៃយ៍ ទ្រង់បានបញ្ជូនបុត្រាបុត្រីរបស់ទ្រង់ទៅកាន់ក្រុមគ្រួសារ—ទោះជាក្រុមគ្រួសារនោះមិនល្អឥតខ្ចោះក្ដី—ហើយអញ្ជើញយើងឲ្យស្ថាបនា និងចិញ្ចឹមបីបាច់ក្រុមគ្រួសារឲ្យរឹងមាំ ។ ពិតណាស់ « ពិការភាព មរណភាព ឬកាលៈទេសៈផ្សេងៗទៀត អាចនឹងត្រូវសម្របទៅតាមស្ថានភាពចាំបាច់របស់បុគ្គលម្នាក់ៗ » ។ ប៉ុន្តែគ្មានអ្វីអាចជំនួសការទទួលខុសត្រូវដ៏សំខាន់ ដែលព្រះបានចាត់តាំងឲ្យស្វាមី និងភរិយា ឪពុក និងម្ដាយបានឡើយ ។
ការស្រាវជ្រាវលើ « ចំណងក្រុមគ្រួសារសាច់ឈាមបង្កើត ចំណងក្រុមគ្រួសារដែលមានឪពុកម្តាយពីរ » បន្តបង្ហាញថា ក្រុមគ្រួសារគឺមិនអាចខ្វះបានឡើយក្នុងការរក្សា « ចំណងនៃស្នេហា និងក្តីស្រលាញ់ដ៏ជ្រាលជ្រៅ » ។ វាគឺជា « របៀបដ៏ពិសេសមួយសម្រាប់បុគ្គលម្នាក់ៗឲ្យមានស្ថេរភាព មានការសម្របខ្លួន និងមានការយល់ដឹងអំពីសង្គមបានល្អ » ។
អ្នកការពារគ្រួសារយ៉ាងស្វិតស្វាញ
ជាការពិតណាស់ យើងមិនមានការភ្ញាក់ផ្អើលទេថា អ្វីដែលសំខាន់ខ្លាំងបំផុតចំពោះផែនការរបស់ព្រះនឹងមានការប្រឆាំងជំទាស់នោះ ។ សាតាំងមិនដែលធ្វើជាមិត្តល្អជាមួយនឹងគ្រួសារទេ ហើយការខិតខំរបស់វាគឺកាន់តែបន្ទាន់ឡើងៗ « ដោយវាដឹងថា ពេលវេលាវាខ្លីណាស់ហើយ » ( វិវរណៈ ១២:១២ ) ។ ដូចដែលប្រធាន អិម រ័សុល បាឡឺដ ( ឆ្នាំ១៩២៨–២០២៣ ) ប្រធានស្តីទីនៃកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់ បានមានប្រសាសន៍ថា « សាតាំងដឹងថា វិធីដ៏ប្រាកដបំផុត និងមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតដើម្បីបង្អាក់កិច្ចការរបស់ព្រះអម្ចាស់ គឺការបន្ថយប្រសិទ្ធភាពនៃគ្រួសារ និងភាពបរិសុទ្ធនៃគេហដ្ឋាន » ។
ការដឹងនូវអ្វីដែលយើងដឹងអំពីគ្រួសារដ៏អស់កល្បជានិច្ចរបស់ព្រះ ពីផែនការរបស់ទ្រង់សម្រាប់បុត្រាបុត្រីរបស់ទ្រង់ ហើយនិងសារៈសំខាន់ដ៏អស់កល្បជានិច្ចនៃទំនាក់ទំនងគ្រួសារ នោះយើងគួរតែស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកការពារគ្រួសារយ៉ាងស្វិតស្វាញបំផុតរបស់ពិភពលោកនេះ ។
តើយើងធ្វើកិច្ចការនេះបានដោយរបៀបណា ?
ប្រធាន ដាល្លិន អេក អូក ទីប្រឹក្សាទីមួយក្នុងគណៈប្រធានទីមួយ បានផ្តល់ដំបូន្មានលើសំណួរនេះថា ៖ « ការប្រកាសស្តីពីក្រុមគ្រួសារ … គឺជាការគូសបញ្ជាក់ជាថ្មីរបស់ព្រះអម្ចាស់អំពីសេចក្តីពិតនៃដំណឹងល្អ ដែលយើងត្រូវការដើម្បីគាំទ្រយើងឆ្លងកាត់ឧបសគ្គបច្ចុប្បន្នក្នុងគ្រួសារ » ។
នៅក្នុងជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើង យើងអាចធ្វើ « កិច្ចការតូចតាច និងងាយ » ( អាលម៉ា ៣៧:៦ ) ដែលពង្រឹងទំនាក់ទំនងគ្រួសារ ។ ការណ៍នេះរួមបញ្ចូលទាំងការធ្វើតាមគោលការណ៍នៃគ្រួសារ និងអាពាហ៍ពិពាហ៍ដ៏ជោគជ័យដែលបានបង្ហាញនៅក្នុងការប្រកាសអំពីក្រុមគ្រួសារ ៖ « សេចក្តីជំនឿ ការអធិស្ឋាន ការប្រែចិត្ត ការអភ័យទោស ការគោរពគ្នា សេចក្តីស្រឡាញ់ សេចក្តីមេត្តាករុណា ការងារ និងកម្មវិធីកំសាន្តល្អៗនានា » ។ ដោយមិនគិតពីស្ថានភាពគ្រួសារបច្ចុប្បន្នរបស់យើង យើងអាចបង្ហាញតាមរយៈសកម្មភាពរបស់យើងថា ទំនាក់ទំនងគ្រួសារមានសារៈសំខាន់ដ៏អស់កល្បចំពោះយើង ។
ក្នុងនាមជា « ប្រជាពលរដ្ឋដែលប្រកបដោយទំនួលខុសត្រូវ » នៅក្នុងសហគមន៍របស់យើង យើងអាច « ផ្សព្វផ្សាយគាំទ្រនូវអ្វីៗទាំងនេះ ដែលបានរៀបរាប់ឡើង ដើម្បីទ្រទ្រង់ និងធ្វើឲ្យក្រុមគ្រួសារមាំមួន » ។
យើងគឺជាប្រជាជននៃសេចក្តីសញ្ញាថ្ងៃចុងក្រោយរបស់ព្រះអម្ចាស់ ។ យើងគឺជាអ្នកទទួលមរតកនៃការសន្យាដែលបានធ្វើឡើងចំពោះអ័ប្រាហាំ អ៊ីសាក និង យ៉ាកុប—ការសន្យាគ្រប់យ៉ាងដែលទាក់ទងនឹងក្រុមគ្រួសារ ។ ការសន្យាទាំងនោះមកជាមួយការហៅដ៏ពិសិដ្ឋ ដើម្បីឲ្យប្រទានពរដល់ « គ្រប់ទាំងគ្រួសារនៅផែនដី » ។ ហើយវិធីសំខាន់មួយដែលយើងធ្វើការណ៍នោះគឺ តាមរយៈការរស់នៅ ការការពារ និងការចែកចាយសេចក្តីពិតដ៏អស់កល្បថា « ក្រុមគ្រួសារត្រូវបានតែងតាំងឡើងដោយព្រះ » ហើយថា « ពីធីបរិសុទ្ឋ និង សេចក្តីសញ្ញាពិសិដ្ឋនានា ដែលមាននៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ឋ អាចធ្វើឲ្យបុគ្គលម្នាក់ៗត្រឡប់ទៅកាន់វត្តមាននៃព្រះរិញ ហើយដើម្បីឲ្យក្រុមគ្រួសារអាចត្រូវបានរួបរួមគ្នាដ៏អស់កល្បជានិច្ច » ។
« យើងនៅជាមួយនឹងឯង »
នៅពេលដែលស៊ីស្ទើរ អុជដូហ្វ និងខ្ញុំមើលសមាជិកគ្រួសាររបស់យើងធ្វើសេចក្តីសញ្ញាដ៏ពិសិដ្ឋជាមួយនឹងព្រះវរបិតាសួគ៌ដ៏ជាទីស្រឡាញ់ និងអស់កល្បជានិច្ចរបស់យើង នោះដួងចិត្តរបស់យើងពោរពេញដោយសេចក្តីអំណរ និងការដឹងគុណ ។ យើងរីករាយមិនត្រឹមតែចំពោះកូនៗរបស់យើង និងកូនៗរបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងចំពោះឪពុកម្តាយរបស់យើង និងឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេផងដែរ ។ យើងពិចារណាដោយក្តីស្រឡាញ់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅអំពីរបៀប ដែលសេចក្តីសញ្ញានៃដំណឹងល្អបង្រួបបង្រួមយើងគ្រប់ជំនាន់ទាំងអស់ ។ វាជាបទពិសោធមួយដែលមិនខុសពីការមើលឃើញ « ជណ្តើរ១បញ្ឈរនៅលើដី … មានចុង [ ទល់ ] នឹងផ្ទៃមេឃ ក៏ឃើញមានពួកទេវតារបស់ព្រះឡើងចុះតាមជណ្តើរនោះ » ( លោកុប្បត្តិ ២៨:១២ ) ។
ពរជ័យដែលព្រះអម្ចាស់បានសន្យាដល់យ៉ាកុបនៅក្នុងសុបិនរបស់គាត់ ក៏មានទៅដល់បុត្រាបុត្រីនៃសេចក្តីសញ្ញារបស់ទ្រង់ទាំងអស់ដែរ—រួមទាំងបងប្អូន និងខ្ញុំផងដែរ ។ ដូចដែលព្រះអម្ចាស់បានធ្វើសម្រាប់យ៉ាកុប នោះទ្រង់នឹងឆ្លើយមកយើង « នៅក្នុងថ្ងៃនៃទុក្ខលំបាក [ របស់យើង ] ដែរ » ( លោកុប្បត្តិ ៣៥:៣ ) ប្រសិនបើយើងជ្រើសរើសទ្រង់ ។
ព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា « មើលយើងនៅជាមួយនឹងឯង យើងនឹងថែរក្សាឯងនៅកន្លែងណាដែលឯងទៅ … ពីព្រោះយើងមិនចោលឯងឡើយ » ( លោកុប្បត្តិ ២៨:១៥ ) ។
ដូចយ៉ាកុបដែរ យើងទាំងអស់គ្នាមានទីរហោស្ថានមួយដើម្បីឆ្លងកាត់ ។ ពេលខ្លះពរជ័យដែលបានពីការសន្យានោះហាក់ដូចជានៅឆ្ងាយណាស់ ។ នៅពេលមានបញ្ហា ឬឧបសគ្គធ្ងន់ធ្ងរមកដល់ យើងអាចនឹងសង្ស័យអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអម្ចាស់ ។ យើងប្រហែលជាមានអារម្មណ៍ថាព្រះបានបោះបង់យើងចោល ។ ទោះបីជាយើងខិតខំប្រឹងប្រែងអស់ពីសមត្ថភាពក្នុងភាពជាសិស្សក៏ដោយ ក៏យើងប្រហែលជាមានអារម្មណ៍ថា យើងមិនបានទទួលពរជ័យដែលយើងបានសង្ឃឹមដល់នោះទេ ។
បងប្អូនប្រុសស្រី មិត្តជាទីស្រឡាញ់ ផ្លូវនៃសេចក្ដីសញ្ញាគឺជាផ្លូវដ៏រីករាយ ទោះជាពេលខ្លះវាអាចប្រឡាក់ទៅដោយស្នាមទឹកភ្នែកក៏ដោយ ។ ប្រសិនបើបងប្អូនមានអារម្មណ៍ថា ផ្នែកនៃផែនការនៃសុភមង្គលមិនបានបំពេញនៅក្នុងជីវិតរបស់បងប្អូននៅពេលឥឡូវនេះទេ សូមទុកចិត្តថា ព្រះអម្ចាស់ចងចាំពីបងប្អូន ហើយនឹងប្រទានពរដល់បងប្អូននៅពេលកំណត់របស់ទ្រង់ ស្របតាមប្រាជ្ញារបស់ទ្រង់ ។
សេចក្តីជំនឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងការសន្យារបស់ទ្រង់បំផុសគំនិតយើងឲ្យមើលទៅមុខ មិនមែនមើលថយក្រោយឡើយ ។ ដោយសារតែទ្រង់ អនាគតរបស់យើងមិនចាំបាច់ត្រូវបានជាប់ឃុំឃាំងដោយអ្វីដែលបានកើតឡើងកាលពីអតីតកាល ឬកំពុងរារាំងទស្សនៈរបស់យើងនៅពេលឥឡូវនេះទេ ។ មែនហើយ យើងទាំងអស់គ្នាត្រូវរបួស ឬនឹងត្រូវរបួសតាមរបៀបណាមួយ ។ ប៉ុន្តែយើងជឿលើអង្គព្យាបាលដ៏អស្ចារ្យ ។ យើងទុកចិត្តលើទ្រង់—យ៉ាងខ្លាំង តាមពិតទៅ យើងឱបក្រសោបការសន្យារបស់ទ្រង់ ដោយ « ទទួលគំនាប់ » សូម្បីតែនៅពេលគេ « នៅពីចម្ងាយ » ( ហេព្រើរ ១១:១៣ ) ។
ប្រធាន ណិលសុន បានមានប្រសាសន៍ថា « ចូរយើងទាំងអស់គ្នាចងចាំថា តាមមធ្យោបាយ និងពេលវេលារបស់ព្រះអម្ចាស់ផ្ទាល់ គ្មានពរជ័យណាមួយនឹងត្រូវបានដកយកពីពួកបរិសុទ្ធដ៏ស្មោះត្រង់របស់ទ្រង់ឡើយ » ។ « ព្រះអម្ចាស់នឹងកាត់សេចក្ដី ហើយប្រទានរង្វាន់ដល់បុគ្គលម្នាក់ៗ ស្របតាមបំណងប្រាថ្នាដ៏ស្មោះសរ និងទង្វើរបស់គេ » ។
ខ្ញុំសន្យាថា នៅពេលដែលយើងធ្វើតាម និងចែកចាយផែនការរបស់ព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើងសម្រាប់ក្រុមគ្រួសារ នោះទ្រង់នឹងគង់នៅជាមួយនឹងយើង គាំទ្រយើង និងចូលរួមជាមួយនឹងយើងនៅក្នុងការធ្វើដំណើររបស់យើង ។ ទ្រង់នឹងមិនទុកឲ្យយើងនៅតែម្នាក់ឯងឡើយ ជាពិសេសនៅពេលដែលការសាកល្បងមានមកលើយើង ឬមនុស្សជាទីស្រឡាញ់របស់យើង ។ ទ្រង់នឹងដឹកយើង លើកយើងឡើង និងនាំយើងទៅកាន់ដែនដីសន្យាដែលពោរពេញដោយសេចក្តីអំណរជាមួយនឹងទ្រង់ ជាមួយនឹងព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់ គឺ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងជាមួយគ្រួសាររបស់យើង—ដ៏អស់កល្បជានិច្ច ។