ការស្វែងរកគោលបំណង និងអត្ថន័យនៅក្នុងជីវិតរបស់យើង

ដោយអែលឌើរ ចន ហ្គាតធី

ពួកចិតសិបនាក់ប្រចាំតំបន់ តំបន់អាស៊ី

នៅក្នុងជីវិតមុនផែនដីក្នុងនាមជាបុត្រាបុត្រីខាងវិញ្ញាណ យើងបានធ្វើការសម្រេចចិត្តនៅក្នុងក្រុមប្រឹក្សាស្ថានសួគ៌ដើម្បីធ្វើតាមផែនការរបស់ព្រះវរបិតាសួគ៌ ។ យើងត្រូវបានប្រទានឲ្យនូវព្រះអង្គសង្គ្រោះមួយអង្គ គឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់នឹងផ្តល់ការរស់ឡើងវិញសម្រាប់មនុស្សទាំងអស់ ។ យើងជំពាក់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលជាព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងជាព្រះប្រោសលោះរបស់យើងជារៀងរហូត ។ បុត្រាបុត្រីខាងវិញ្ញាណជាច្រើនបានគាំទ្រដល់សាតាំង និងផែនការរបស់វា ហើយពួកគេត្រូវបានបណ្តេញចេញពីទីវត្តមានរបស់ព្រះ ។ នៅសម័យរបស់យើង សាតាំងនៅតែបន្តដឹកនាំពួកអ្នកដើរតាមរបស់វាឲ្យធ្វើអំពើបាប ។

បញ្ញត្តិយ៉ាងសំខាន់ទីមួយដែលបានប្រទានដល់លោកអ័ដាម និងនាងអេវ៉ាគឺដើម្បីបង្កើតកូនចៅឲ្យចម្រើនជាច្រើនឡើងឲ្យមានពាសពេញលើផែនដី ។ ( លោកុប្បត្តិ ១:២៨ អ័ប្រាហាំ ៤:២៨ ) ការទទួលបានរូបកាយគឺជាផ្នែកដ៏សំខាន់នៃផែនការរបស់ព្រះ ហើយអាចឲ្យយើងរីកចម្រើន និងរកឃើញអត្ថន័យនៅក្នុងជីវិតរបស់យើង ។ ការចិញ្ចឹមក្រុមគ្រួសារអាចជារឿងដ៏លំបាកនៅពេលខ្លះ ប៉ុន្តែវាគឺជាប្រភពនៃការរៀនសូត្រ និងការបំពេញដ៏ទេវភាព ។

ព្រះវរបិតាសួគ៌ចង់ឲ្យបុត្រាបុត្រីរបស់ទ្រង់ទាំងអស់មានអំណរនៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ។ ផែនការនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះផ្ដល់នូវរបៀបដ៏ល្អឥតខ្ចោះសម្រាប់សុភមង្គល ។ នៅក្នុងម៉ូសេ ៥:១១ នាងអេវ៉ាបានប្រកាសដោយរីករាយថា « បើសិនជាពុំមែនដោយសារការរំលងរបស់យើងទេ នោះយើងក៏នឹងមិនមានពូជសោះ ហើយនឹងមិនដឹងខុសត្រូវ និងសេចក្ដីអំណរអំពីសេចក្ដីប្រោសលោះរបស់យើង និងជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ដែលព្រះទ្រង់បានប្រទានដល់មនុស្សទាំងអស់ដែលគោរពតាមដែរ » ។ នៅក្នុងពិភពលោកសព្វថ្ងៃនេះ សុភមង្គលច្រើនតែត្រូវបានយល់ច្រឡំ ។ ដំណឹងល្អនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបើកនូវទស្សនៈដ៏ច្បាស់លាស់ ។

ខណៈដែលបច្ចេកវិទ្យាបានរីកចម្រើនហួសពីអ្វីដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាអាចស្រមៃដល់ មនុស្សជាច្រើនមានអារម្មណ៍ច្របូកច្របល់ចំពោះការកែលម្អទាំងនេះ ។ បុគ្គលខ្លះប្រើបច្ចេកវិទ្យាហួសហេតុ ហើយមិនខ្វល់ខ្វាយនឹងរឿងដែលសំខាន់ ដូចជា គ្រួសារ និងជីវភាពខាងវិញ្ញាណជាដើម ។ ពាក្យសុភមង្គលត្រូវបានប្រើជាញឹកញាប់ ប៉ុន្តែវាហាក់ដូចជាបាត់បង់អត្ថន័យរបស់វា ។ ខណៈមនុស្សជាច្រើនជឿថាទ្រព្យសម្បត្តិនាំមកនូវសុភមង្គល យើងដឹងថាអំណរពិតកើតចេញពីសេចក្តីស្រឡាញ់ និងការរស់នៅដោយសុចរិត ។

នៅពេលកំពុងសិក្សាទិន្នន័យសេដ្ឋកិច្ចមួយចំនួន ខ្ញុំបានអានថា ជាញឹកញាប់មនុស្សដកពិសោធនូវសុភមង្គលកាន់តែ ច្រើន នៅពេលពួកគេចូលរួមក្នុងសកម្មភាពជាក្រុម ។ ពួកគេនិយាយជាមួយគ្នា ជួយគ្នាទៅវិញទៅមក និងរីករាយនឹងភាពជាដៃគូ ។ ខ្ញុំបានដឹងថាការរីករាយ និងសេចក្តីសុខសាន្តខាងផ្លូវចិត្តអាស្រ័យទៅលើការផ្តោតចិត្តដោយសុចរិតរបស់បុគ្គលរូបនោះ និងបំណងចង់រាប់អានអ្នកដទៃ ។ សម្រាប់ខ្ញុំ វាគឺជា « ការប្រឹងប្រែងក្នុងគ្រួសារ » ដែលតម្រូវឲ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាចូលរួម ។

ការអភិវឌ្ឍទស្សនវិស័យដ៏អស់កល្បមួយនឹងផ្លាស់ប្តូរជីវិតរបស់យើង ហើយនាំយើងឲ្យខិតទៅជិតព្រះ ។ នៅពេលខ្លះបុគ្គលម្នាក់ៗមានការព្រួយបារម្ភជាខ្លាំងអំពីការកសាងទ្រព្យសម្បត្តិនៅលើផែនដី ។ នៅក្នុងជីវិតរបស់យើង យើងគួរតែផ្តល់អាទិភាពដល់ការកសាងទ្រព្យសម្បត្តិខាងវិញ្ញាណសម្រាប់ជីវិតនេះ និងជីវិតបន្ទាប់របស់យើង ។ ការទទួលយកទស្សនវិស័យដ៏អស់កល្បមួយនឹងផ្លាស់ប្តូរជីវិតរបស់យើង ហើយនាំយើងឲ្យខិតទៅជិតព្រះ ។ ព្រះអង្គសង្គ្រោះបានបង្រៀនថា យើងមិនគួរប្រមូលទ្រព្យសម្បត្ដិនៅលើផែនដីឡើយ ប៉ុន្តែគួរប្រមូលទ្រព្យសម្បត្ដិនៅស្ថានសួគ៌វិញ ។ ( ម៉ាថាយ ៦:១៩-២១ )

នៅក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ សុភមង្គលមិនគ្រាន់តែជាជីវិតនៅលើផែនដីប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែសំខាន់ជាងនេះទៅទៀត គឺទាក់ទងនឹងការមានទស្សនវិស័យដ៏អស់កល្បមួយ និងការផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងអ្វីដែលធំជាងនេះ ។ ខ្ញុំជឿថា សុភមង្គលគឺមានន័យថានឹងនាំយើងទៅកាន់គោលដៅដ៏ខ្ពស់មួយក្នុងការធ្វើតាមឱវាទរបស់ព្រះអម្ចាស់ ។ តាមរយៈប្រសាសន៍របស់ព្យាការីរបស់យើង និងព្រះអម្ចាស់ យើងរៀនដើម្បីយល់ពីផែនការនៃសុភមង្គល ហើយជាលទ្ធផល ទទួលបានអំណរកាន់តែខ្លាំងឡើង ។ នៅពេលដែលជីវិតរបស់យើងផ្តោតលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងការបង្រៀនរបស់ទ្រង់ នោះអំណររបស់យើងកើនឡើង ។ សូមពិចារណាពីជីវិតដែលបងប្អូនប្រហែលជាបានជះឥទ្ធិពលដោយសារទង្វើ និងរបៀបរស់នៅរបស់បងប្អូន ។ យើងត្រូវតែជំរុញទឹកចិត្ត និងលើកទឹកចិត្តអ្នកដទៃឲ្យមករកព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដើម្បីយល់អំពីគោលបំណងរបស់ព្រះ និងសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់សម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នា ។ យើងគឺជាមធ្យោបាយដែលតាមរយៈផែនការនៃអំណររបស់ព្រះអាចផ្សព្វផ្សាយដល់គ្រួសារ មិត្តភក្តិ និងអ្នកជិតខាងរបស់យើង ។

នៅពេលគ្រួសាររបស់យើងបានទៅព្រះវិហារបរិសុទ្ធ បាងកក ប្រទេសថៃ ជាមួយគ្នានៅឆ្នាំនេះ ខ្ញុំបានទទួលការយល់ដឹងកាន់តែច្បាស់ថា ការស្វែងរកគោលបំណង និងសេចក្តីសុខសាន្តនៅក្នុងជីវិតរបស់យើង មានអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលទាក់ទងនឹងទំនាក់ទំនងរបស់យើងជាមួយព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់យើង ។ នៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាសេចក្តីស្រឡាញ់ និងអំណរពិតប្រាកដនឹងដឹកនាំគ្រួសារយើងឲ្យស្វែងរកគោលបំណងដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចរបស់យើង ។ ការនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធជាមួយក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំគឺជាពេលវេលាដ៏គួរឲ្យចងចាំបំផុត និងមានព្រះវិញ្ញាណបំផុតក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ ។ នៅពេលយើងធ្វើពិធីបរិសុទ្ធក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ នោះយើងអាចទទួលអារម្មណ៍ពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអម្ចាស់ ។ ប្រធាន ណិលសុន បានមានប្រសាសន៍ថា « គ្មានអ្វីនឹងជួយបងប្អូន ច្រើនជាង ការថ្វាយបង្គំនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធជាទៀងទាត់តាមដែលកាលៈទេសៈរបស់បងប្អូនអនុញ្ញាតឲ្យដើម្បីកាន់ដំបងដែកយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួនជានិច្ច នោះទេ » ។ ( « រីករាយនៅក្នុងអំណោយទាននៃកូនសោបព្វជិតភាព » លីអាហូណា ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៤ ទំព័រ១២២ ) ដើម្បីសម្រេចបាននូវផែនការនៃសុភមង្គលរបស់ព្រះ និងដើម្បីរក្សាសេចក្ដីសញ្ញានៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធរបស់យើង យើងត្រូវប្រើពេលវេលា និងសមត្ថភាពរបស់យើងដើម្បីកសាងនគរព្រះ ដែលនឹងអនុញ្ញាតឲ្យយើងចូលទៅក្នុងនគរដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចរបស់ទ្រង់ ។

ខ្ញុំមានទីបន្ទាល់មួយថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាព្រះប្រោសលោះ និងជាព្រះអង្គសង្គ្រោះនៃពិភពលោកនេះ និងជាព្រះរាជបុត្រាបង្កើតតែមួយរបស់ព្រះ ។ យើងទទួលបានការសង្គ្រោះតាមរយៈទ្រង់ ។ ■