លីអាហូណា
ខ្ញុំ​ភ័យខ្លាច​ក្នុង​ការនិយាយ​ជាមួយ​ប៊ីស្សព​របស់ខ្ញុំ—តើ​គាត់​នឹង​​មាន​ប្រតិកម្ម​យ៉ាង​ដូម្តេច ?
លីអាហូណា ខែមករា ឆ្នាំ២០២


« ខ្ញុំ​ភ័យខ្លាច​ក្នុង​ការនិយាយ​ជាមួយ​ប៊ីស្សព​របស់ខ្ញុំ—តើ​គាត់​នឹង​​មាន​ប្រតិកម្ម​យ៉ាង​ដូម្តេច ? » លីអាហូណា ខែមករា ឆ្នាំ២០២៦ ។

មកពី យុវមជ្ឈិមវ័យ ប្រចាំ​សប្តាហ៍

ខ្ញុំ​ភ័យខ្លាច​ក្នុង​ការនិយាយ​ជាមួយ​ប៊ីស្សព​របស់ខ្ញុំ—តើ​គាត់​នឹង​​មាន​ប្រតិកម្ម​យ៉ាង​ដូម្តេច ?

ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើការ​ជ្រើសរើស​មិន​ល្អ​ជាច្រើន ។ ប៉ុន្តែ​នៅពេល​ដែល​ខ្ញុំ​និយាយ​ជាមួយ​ប៊ីស្សព​របស់ខ្ញុំ អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ទទួល​បាន​គឺ​ជា​ការលួងលោមចិត្ត ។

បុរស​ម្នាក់​កំពុង​ចាប់ដៃ​ជាមួយ​ប៊ីស្សព​របស់គាត់

នៅពេល​ដែល​ខ្ញុំ​កំពុង​រស់នៅ​ម្នាក់ឯង​​ជាលើក​ដំបូង ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​ខ្ញុំ​ទទួល​បាន​សេរីភាព​ថ្មី ។

ខ្ញុំ​បាន​ផ្លាស់​ទៅ​ប្រទេស​ហ្វីលីពីន ដើម្បី​ចាប់ផ្តើម​សិក្សា​នៅឯ​សាលារៀន​ថ្មី ហើយ​ការហោះហើរ​ទៅ​លេង​អ្នកផ្ទះ​គឺ​ថ្លៃណាស់ ដូច្នេះ​ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​លេង​តែម្តង​ប៉ុណ្ណោះ​ក្នុង​មួយឆ្នាំ​ដើម្បី​បន្ត​ទិដ្ឋាការ​របស់ខ្ញុំ ។ ដោយ​គ្មាន​ឥទ្ធិពល​នៃ​សេចក្ដី​ជំនឿ​របស់​គ្រួសារ​ខ្ញុំ​នៅ​ក្បែរ នោះខ្ញុំ​បាន​រសាត់​ចេញ​ពី​ដំណឹង​ល្អ​បន្តិច​ម្ដងៗ ។

ខ្ញុំ​បាន​ចាប់ផ្តើម​ជក់បារី ផឹកស្រា និង​ធ្វើអ្វីៗ​ផ្សេងទៀត ជា​រឿង​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​រៀន​ថា វា​ជា​ការ​ប្រឆាំង​នឹង​បទបញ្ញត្តិ​របស់​ព្រះ ។

ការចងចាំ​ថា​ខ្ញុំ​ជា​នរណា

ដំបូង ខ្ញុំ​មិន​បាន​ខ្វល់​ទេ ។ ខ្ញុំ​បាន​មើល​ឃើញ​ច្បាប់​របស់​សាសនាចក្រ​គឺជា​ការរឹតបន្តឹង ។ ខ្ញុំ​នៅតែ​ទៅ​ព្រះវិហារ ប៉ុន្តែ​ក្នុង​ក្រអៅ​បេះដូង​របស់​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​មាន​​អារម្មណ៍ថា​មិន​ស័ក្តិសម​ទេ ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ឈប់​ទទួល​ពិធីសាក្រាម៉ង់​អស់រយៈពេល​ជាច្រើន​ខែ ។

បន្ទាប់មក កូវីដ-១៩ បាន​វាយប្រហារ ហើយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ការ​ខិតខំប្រឹងប្រែង​របស់ខ្ញុំ​ទាំងអស់​រាំងស្ទះ ។ នៅ​​ពេល​ដំណាលៗ​គ្នា​នោះ​ដែរ ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​ពីអ្វី​មួយ​ដែល​គួរឲ្យ​ភ្ញាក់ផ្អើល​យ៉ាងខ្លាំង ៖ ខ្ញុំ​ជា​កូនចិញ្ចឹម ។ ឪពុកម្តាយ​របស់ខ្ញុំ​មិន​ដែល​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ទេ ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ជួប​វិបត្តិ​អត្តសញ្ញាណ​បន្តិចបន្តួច ។

ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ឃា្លតឆ្ងាយ​ពីអ្វីៗ​គ្រប់យ៉ាង​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ជឿ ។ ខ្ញុំ​ដឹងថា​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ស្វែងយល់​ម្ដង​ទៀត​ថា ខ្ញុំ​ពិត​ជានរណា​ឲ្យ​ប្រាកដ ។ នៅពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ ខ្ញុំ​បាន​ប្រាប់​ឪពុកម្តាយ​របស់ខ្ញុំ​នូវ​អ្វីៗ​គ្រប់យ៉ាង រួមទាំង​ជម្រើស​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ផងដែរ ។ ជំនួសឲ្យ​ការស្ដី​បន្ទោស​ខ្ញុំ ពួកគាត់​បាន​ឆ្លើយតប​ដោយ​ក្តីស្រឡាញ់ ។ ពួកគាត់​បាន​រំឭក​ខ្ញុំ​ថា ខ្ញុំ​ពិត​ជានរណា ៖ ជា​កូនប្រុស​របស់​ពួកគាត់ និង​ជា​បុត្រា​ជាទី​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះ ។

ជំនួយ​ក្នុង​ការផ្លាស់ប្តូរ

ខ្ញុំ​ចង់​ផ្លាស់ប្តូរ​ខ្លាំងណាស់ ។ ឪពុកម្តាយ​របស់ខ្ញុំ​បាន​លើក​ទឹកចិត្ត​ខ្ញុំ​ឲ្យ​និយាយ​ជាមួយ​ប៊ីស្សព​របស់ខ្ញុំ ចាប់ផ្តើម​នូវ​ដំណើរ​នៃ​ការប្រែចិត្ត ហើយ​ពឹងផ្អែក​លើ​ព្រះចេស្តា​ប្រោសលោះ​របស់​ព្រះអង្គសង្រ្គោះ ។

ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​មាន​ការភ័យខ្លាច ។ ខ្ញុំ​បារម្ភ​ថា ខ្ញុំ​នឹង​ត្រូវបានដាក់ទោស ឬ​កាត់​សេចក្ដី​ចំពោះ​ជម្រើស​របស់ខ្ញុំ ។ ជាធម្មតា ខ្ញុំ​មិន​ខ្វល់​ពីអ្វី​ដែល​អ្នក​ដទៃ​គិត​មក​លើ​រូបនោះ​ខ្ញុំ​ទេ ប៉ុន្តែ​ប៊ីស្សព​របស់ខ្ញុំ​គឺ​ជា​បុរស​ដ៏អស្ចារ្យ​ម្នាក់ ហើយ​ខ្ញុំ​មិន​ចង់​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​ខកចិត្ត​តាមរយៈ​ការប្រាប់​គាត់​ពីអ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​នោះទេ ។

ប៉ុន្តែ​ដូច​អែលឌើរ ស្កត់ ឌី វីតធីង នៃ​ពួក​ចិត​សិប​នាក់ បាន​បង្រៀន ថា « សូម​កុំ​ពួន​ពី​អស់​អ្នក​ដែល​ស្រឡាញ់ និង​គាំទ្រ​បងប្អូន ផ្ទុយ​ទៅវិញ សូម​រត់​ទៅ​រក​ពួកគាត់ ។ ប៊ីស្សព ប្រធាន​សាខា និង​ថ្នាក់​ដឹកនាំ​ដ៏​ល្អ អាច​ជួយ​បងប្អូន​ទទួល​បាន​ព្រះចេស្ដា​នៃ​ការព្យាបាល​នៃ​ដង្វាយធួន​របស់​ព្រះ​យេស៊ូវគ្រីស្ទ » ។

ប៊ីស្សព « កាន់​កូនសោ​ទាំងឡាយ​នៃ​បព្វជិតភាព ដើម្បី​តំណាងឲ្យ​ព្រះអម្ចាស់​នៅក្នុង​ការជួយ​សមាជិក​សាសនាចក្រ​ឲ្យ​ប្រែចិត្ត » ។ ជំនួស​ឲ្យ​ការប្រឈមមុខ​នឹង​ការវិនិច្ឆ័យ​ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ​នៅពេល​ដែល​ខ្ញុំ​និយាយ​ជាមួយ​គាត់ អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​នៅ​ក្នុង​ការិយាល័យ​របស់​ប៊ីស្សព​របស់​ខ្ញុំ​គឺ​ជា​ការលួងលោម​ចិត្ត ។ ខ្ញុំ​បាន​ដឹង​ថា ព្រះអម្ចាស់​ទុក​ចិត្ត​គាត់​ឲ្យ​ជួយ​ខ្ញុំ ហើយ​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​ខ្ញុំ​អាច​ទុក​ចិត្ត​លើ​គាត់​បាន​ផងដែរ ។

ប៊ីស្សព​របស់ខ្ញុំ​បាន​លើក​ទឹកចិត្ត​ខ្ញុំ​ឲ្យ​រៀន​អំពី​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ និង​ដង្វាយធួន​របស់​ទ្រង់ តាមរយៈ​ការស្ថាបនា​ទម្លាប់​ខាង​វិញ្ញាណ ។ ខ្ញុំ​បាន​ជួប​ជាមួយ​ប៊ីស្សព​របស់ខ្ញុំ​ជា​ទៀងទាត់ ហើយ​គាត់​បាន​ទូរសព្ទ​មក​ខ្ញុំ​ជារៀងរាល់​សប្តាហ៍​ដើម្បី​សួរសុខទុក្ខ ។ ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​នៃ​ក្តី​ស្រឡាញ់​រាល់ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​និយាយ​ជាមួយ​គាត់ ។

អំណោយទាន​នៃ​ការប្រែចិត្ត

នៅទីបំផុត ដោយ​មាន​ជំនួយ​ពី​ប៊ីស្សព​របស់ខ្ញុំ នោះ​ខ្ញុំ​បាន​ដើរ​ចេញពី​ទម្លាប់​អាក្រក់​ទាំងឡាយ​នៅក្នុង​ជីវិត​របស់ខ្ញុំ ។ ខ្ញុំ​នៅតែ​មាន​ការភ័យខ្លាច​ក្នុង​​ការទទួល​ទាន​ពិធីសាក្រាម៉ង់​ម្តងទៀត ។ តើ​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​មាន​ភាព​ស័ក្តិសម—សូម្បីតែ​បន្ទាប់ពី​កិច្ចការ​ទាំងអស់​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​មែនទេ ?

ប៉ុន្តែ​ប៊ីស្សព​របស់ខ្ញុំ​បាន​ធានា​អះអាង​ដល់​ខ្ញុំ ។ គាត់​បាន​រំឭក​ខ្ញុំ​ថា ខ្ញុំ​មិន​ចាំបាច់​ល្អឥតខ្ចោះ​ទេ—គ្រាន់តែ​មាន​ឆន្ទៈ​ទៅ​បានហើយ ។ ខ្ញុំ​កំពុង​ប្រឹងប្រែង​អស់ពី​សមត្ថភាព ហើយ​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ​បាន​ជ្រាបដឹង​រឿង​ទាំង​អស់​នោះ ហើយ​ទ្រង់​នឹង​បន្ត​អភ័យទោស​ដល់​ខ្ញុំ នៅពេល​ខ្ញុំ​ពឹងផ្អែក​លើ​អំណោយទាន​នៃ​ការប្រែចិត្ត​របស់​ទ្រង់ ។

ស៊ីស្ទើរ ថាម៉ារ៉ា ដបុលយូ រូនៀ ទីប្រឹក្សា​ទីមួយ​ក្នុង​គណៈប្រធាន​ក្រុម​យុវនារី​ទូទៅ ដែល​កាលពី​ថ្មីៗ​នេះ​បាន​បង្រៀនថា « ការមក​កាន់​ព្រះ​គ្រីស្ទ​គឺជា​ការនិយាយ​ថា ‹ តើ​អ្នក​ជួយ​ខ្ញុំ​បាន​ទេ ? › ប្រកបដោយ​ក្តី​សង្ឃឹម ជា​ការធានា​ដែល​បាន​បើកបង្ហាញ​ថា ព្រះហស្ដ​របស់​ទ្រង់​កំពុង​លាត​មក​កាន់​បងប្អូន​ជានិច្ច » ។

បន្ទាប់ពី​បទពិសោធន៍​នេះ​មក ខ្ញុំ​បាន​ចាប់ផ្តើម​បន្ត​សេចក្តីសញ្ញា​របស់​ខ្ញុំ​តាមរយៈ​ការទទួល​ទាន​សាក្រាម៉ង់​ដោយ​មាន​ទំនុកចិត្ត ។ ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ដូចជា​មនុស្ស​ថ្មី ដោយ​មាន​អារម្មណ៍​ថ្មី​ថា​ខ្ញុំ​ពិត​ជា​នរណា និង​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​អាច​ធ្វើ​បាន​ដោយ​មាន​ជំនួយ​ពី​ព្រះអម្ចាស់ ។ ខ្ញុំ​ថែម​ទាំង​បាន​បម្រើ​បេសកកម្ម​ផងដែរ ព្រោះ​បន្ទាប់ពី​បាន​ទទួល​សាក្សី​ពី​អំណោយ​នៃ​ការប្រោសលោះ​របស់​ព្រះអង្គ​សង្គ្រោះ ដែល​បាន​ផ្លាស់ប្តូរ​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​នោះ ខ្ញុំ​ចង់​ជួយ​អ្នកដទៃ​ស្វែងរក​សេចក្តី​សង្ឃឹម​ដែល​ទ្រង់​ផ្តល់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ជារៀង​រាល់ថ្ងៃ​ផងដែរ ។

ព្រះបញ្ញត្តិ​មិន​មែន​ជាការ​រឹតបន្តឹង​នោះទេ—ព្រះបញ្ញត្តិ​ទាំងនោះ​មាន​ដោយ​សារ​ព្រះ​ទ្រង់​សព្វព្រះទ័យ​ឲ្យ​យើង​ទទួល​បាន​ជោគជ័យ រីកចម្រើន និង​គេចផុតពី​អន្ទាក់​នៃ​អំពើ​បាប ។ ចំណុច​សំខាន់​នៃ​ដំណឹងល្អ​របស់​ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ គឺជា​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដែល​ទ្រង់ និង​ព្រះវរបិតាសួគ៌​មាន​សម្រាប់​យើង ។ ដោយ​សារ​ខ្ញុំ​ទទួល​បាន​បទពិសោធន៍​នៃ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ដ៏​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ​នោះ​ហើយ ទើប​ខ្ញុំ​កំពុង​តែ​ខិតខំ​ធ្វើ​ខ្លួន​ឲ្យ​កាន់តែ​ដូច​ទ្រង់​ទាំងទ្វេ ។

អំណោយ​នៃ​ការប្រែចិត្ត​របស់​ទ្រង់​ទាំងទ្វេ ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវិត​របស់ខ្ញុំ​ពោរពេញ​ដោយ​អំណរ ។