« ភាពស្មោះត្រង់ និង ពួកព្យាការី—អតីតកាល និង បច្ចុប្បន្នកាល » លីអាហូណា ខែមករា ឆ្នាំ២០២៦ ។
ភាពស្មោះត្រង់ និងពួកព្យាការី—អតីតកាល និង បច្ចុប្បន្នកាល
គោលការណ៍សំខាន់ៗចំនួនប្រាំអាចជួយយើង ឲ្យចៀសវាងពីអន្ទាក់ក្នុងការក្លាយជាអ្នកប្រឆាំងនឹងពួកព្យាការី និងពួកសាវក ។
នៅពេលខ្ញុំអាយុ១៧ឆ្នាំ រស់នៅទីក្រុងហ្វីឡាឌេលហ្វៀ ភាគខាងលិច រដ្ឋផែនសិលវេញ៉ា សហរដ្ឋអាមេរិក ពួកអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាបានបង្រៀនគ្រួសាររបស់ខ្ញុំអំពីការនិមិត្តដំបូងរបស់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ។ បំណងប្រាថ្នារបស់យុវជន យ៉ូសែប គឺដើម្បីទាក់ទងជាមួយនឹងព្រះ និងដឹងពីឆន្ទៈរបស់ទ្រង់ ដែលបានចាក់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅជាមួយនឹងបំណងប្រាថ្នារបស់ខ្ញុំផ្ទាល់ ។
ពេលដែលពួកអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាបានបង្រៀនយើងអំពីព្យាការី និងពួកសាវកដែលនៅរស់ ខ្ញុំបានសួរថា « តើសព្វថ្ងៃនេះនៅមានពួកសាវកទៀតឬ ? តើពួកគាត់នៅឯណា ? » ពួកគេបានបង្ហាញយើងនូវរូបភាពរបស់ប្រធាន ស្ពែនស៊ើរ ដបុលយូ ឃឹមបឹល ( ឆ្នាំ១៨៩៥–១៩៨៥ ) ពួកទីប្រឹក្សារបស់លោកនៅក្នុងគណៈប្រធានទីមួយ និងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់ក្នុងឆ្នាំ១៩៨០ ។ ការណ៍នេះបានពង្រឹងទីបន្ទាល់របស់ខ្ញុំដែលកំពុងដុះពន្លកឡើងថា ព្រះគឺនៅដដែលកាលពីម្សិលមិញ ថ្ងៃនេះ និងជារៀងរហូត នៅតែត្រូវការព្យាការី និងពួកសាវ័កដើម្បីដឹកនាំបុត្រាបុត្រីរបស់ទ្រង់ក្នុងសម័យទំនើបនេះ ។
យូរៗទៅ ទាំងឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំ និងកូនៗទាំង១០នាក់បានទទួលពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកចូលទៅក្នុងសាសនាចក្រនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៃពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយ ។ ចាប់តាំងពីបានស្គាល់ព្យាការី និងពួកសាវកដែលនៅរស់នោះមក ទីបន្ទាល់របស់ខ្ញុំអំពីការហៅ និងកូនសោដ៏ពិសិដ្ឋរបស់ពួកលោកមានកាន់តែខ្លាំងឡើង ។
បញ្ហាប្រឈមដែលព្យាការី និងពួកសាវកមាន
ជាធម្មតា សាតាំងតែងតែស្វែងរកវិធីដើម្បីកាត់បន្ថយទំនុកចិត្តទៅលើព្យាការី និងពួកសាវក ។ យ៉ាងណាមិញ ក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តទាំងមូល ពួកលោកតែងតែជាពួកសាក្សីពិសេសអំពីព្រះនាមនៃព្រះគ្រីស្ទនៅពេញសព្វក្នុងពិភពលោក ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ១០៧:២៣ ) ។
នៅក្នុងសម័យរបស់យើង មារសត្រូវព្យាយាមរារាំងអ្វីដែលប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានហៅថា « រឿងដ៏សំខាន់បំផុតដែលកើតឡើងនៅលើផែនដីសព្វថ្ងៃនេះ » ការប្រមូលផ្តុំអ៊ីស្រាអែល ដែលត្រូវតែធ្វើឡើងពីមុនការយាងមកជាលើកទីពីររបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ ព្យាការី និងពួកសាវកកាន់កូនសោនៃការប្រមូលផ្តុំនេះ ។ ដូច្នេះ ពួកលោកតែងតែប្រឈមមុខនឹងការប្រឆាំងជានិច្ច ។
មិនថាពីបុរាណ ឬនៅក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយនេះទេ សាតាំងថែមទាំងបានរកឃើញវិធីដើម្បីបោកបញ្ឆោតបុត្រាបុត្រីនៃសេចក្តីសញ្ញាមួយចំនួនរបស់ព្រះផ្ទាល់ផងដែរ ដើម្បីច្បាំងនឹងពួកសាវកនៃកូនចៀម តាំងពីអតីតកាល និង បច្ចុប្បន្ន ( សូមមើល នីហ្វៃទី ១ ១១:៣៤–៣៦ ) ។
នេះគឺជាគោលការណ៍ចំនួនប្រាំ ដែលអាចជួយយើងឲ្យចៀសវាងពីការធ្លាក់ចូលទៅក្នុងអន្ទាក់នេះបាន ។
សេចក្តីជំនឿលើព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ
គោលការណ៍ទីមួយនៅក្នុងចំណោមគោលការណ៍ទាំងនេះក៏ជាគោលការណ៍ទីមួយនៃដំណឹងល្អផងដែរ ៖ សេចក្តីជំនឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ ។
សេចក្ដីជំនឿគឺជាទិសដៅ ។ ប្រធាន ជែហ្វ្រី អ័រ ហូឡិន ប្រធានស្តីទីក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់ បានបង្រៀនថា សេចក្តីជំនឿតែងតែចង្អុលបង្ហាញឆ្ពោះទៅអនាគត ។
នៅពេលសេចក្តីជំនឿរបស់យើងលើព្រះគ្រីស្ទ និងការជឿទុកចិត្តលើព្រះកើនឡើង នោះយើង « មើលទៅមុខដោយ ភ្នែកនៃសេចក្ដីជំនឿ ហើយមើល » ការសន្យារបស់ពួកគេបានបំពេញ ( សូមមើល អាលម៉ា ៥:១៥ សូមមើលផងដែរ ម៉ូសាយ ១៨:២១; អាលម៉ា ៣២:៤០ ) ។ នៅក្នុងការប្រារព្ធពិធី « រួមគ្នាតែមួយ » ដែលរំឭកខួបលើកទី៤០នៃវិវរណៈ ស្តីពីបព្វជិតក្នុងឆ្នាំ១៩៧៨ ប្រធាន ដាល្លិន អេក អូក ទីប្រឹក្សាទីមួយក្នុងគណៈប្រធានទីមួយ បានអញ្ជើញមនុស្សទាំងអស់ឲ្យ « សម្លឹងមើលឆ្ពោះទៅមុខនៅក្នុងសាមគី្គភាពនៃសេចក្តីជំនឿ និងការជឿទុកចិត្តលើការសន្យារបស់ព្រះអម្ចាស់ [ សូមមើល នីហ្វៃទី ២ ២៦:៣៣ ] » ។
ការផ្តោតឆ្ពោះទៅមុខនេះជំរុញឲ្យយើងឆ្ពោះទៅរកការបំពេញការសន្យារបស់ប្រធាន ណិលសុន ក្នុងអំឡុងព្រឹត្តិការណ៍ដូចគ្នានេះ « សេចក្តីសុខសាន្ត និងភាពសុខដុមរមនាដ៏ល្អឥតខ្ចោះ » និងថ្ងៃដែលប្រធាន ហែនរី ប៊ី អាវរិង ទីប្រឹក្សាទីពីរក្នុងគណៈប្រធានទីមួយ បានបង្រៀនថា « ព្រះអម្ចាស់ព្រះយេស៊ូវនឹងយាងត្រឡប់មករស់នៅជាមួយអស់អ្នកដែលបានក្លាយជាប្រជារាស្រ្តរបស់ទ្រង់ ហើយនឹងឃើញថាពួកគេរួបរួមគ្នា ចិត្តតែមួយ បង្រួបបង្រួមជាមួយនឹងទ្រង់ និងជាមួយនឹងព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើង » ។
ផ្ទុយទៅវិញ សាតាំងព្យាយាមធ្វើឲ្យបុត្រាបុត្រីរបស់ព្រះជាប់គាំងនៅក្នុងការផ្តោតតែទៅក្រោយ ដោយនៅជាប់ជាមួយតែនឹងកាលៈទេសៈ សេចក្តីថ្លែងការណ៍ ឬការបង្រៀនពីអតីតកាល—សូម្បីតែអស់អ្នកដែលបានបញ្ជាក់ដោយព្យាការី និងពួកសាវកសម័យទំនើបក្តី ។ ពេល « ដ្បិតអានោះដែលចោទប្រកាន់ពីពួកបងប្អូនយើងរាល់គ្នា … ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ » ( វិវរណៈ ១២:១០ ) វាបានជំរុញឲ្យមានការរិះគន់ជានិច្ចដល់ព្យាការី និងពួកសាវករបស់ព្រះ និងការបង្រៀនរបស់ពួកលោកផងដែរ ។ ការណ៍ដ៏ឆ្លាតវៃនេះនាំឲ្យខូចសេចក្តីជំនឿ នៅក្នុងគោលបំណងធ្វើឲ្យ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ—អាប់ឱនកិត្តិនាម ។
សេចក្តីថ្លែងការណ៍នៃការបង្រួបបង្រួម សន្តិភាព និងភាពសុខដុមរមនាមកពីពួកសាវកសម័យទំនើប គឺច្បាស់ណាស់ថា ខណៈពេលដែលសាតាំងឆ្លាតវៃក្នុងការញុះញង់ឲ្យមានជម្លោះ និងការបែកបាក់ នេះគឺជាពេលវេលាសម្រាប់បុត្រាបុត្រីនៃសេចក្តីសញ្ញារបស់ព្រះទាំងអស់ ( សូមមើល នីហ្វៃទី ១ ១១:៣៤–៣៦ ) ឲ្យបង្រួបបង្រួម និងធ្វើសកម្មភាពលើការពិតដ៏អស់កល្បជានិច្ច ដែលព្រះបានបង្ហាញតាមរយៈព្យាការី និងពួកសាវករបស់ទ្រង់ ។ តាមរយៈការធ្វើដូច្នេះ យើងអាចក្លាយជាមនុស្សដែលមានការបង្រួបបង្រួម ភាពសប្បាយរីករាយ មានឥទ្ធិពល មានសេចក្តីសញ្ញា ពោរពេញដោយសេចក្តីជំនឿដោយមិនប្រកាន់ពូជសាសន៍ ភេទ ជនជាតិ ឬការមិនចុះសម្រុងគ្នាណាផ្សេងទៀតឡើយ ។
ការបង្រៀនរបស់ព្យាការី និងពួកសាវកបំផុសឲ្យមានគំនិតនៃការសាមគ្គីភាព និងសេចក្តីជំនឿដ៏ពិតប្រាកដនៅលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលនឹងជំរុញយើងឲ្យទៅមុខជានិច្ច ។
កុំឲ្យថ្កោលទោស កុំឲ្យនិន្ទាតែចូរធ្វើសកម្មភាពក្នុងសេចក្តីជំនឿវិញ
ដោយមើលឃើញពីជំនាន់របស់យើង នោះមរ៉ូណៃបានបង្រៀនពីរបៀបដែលយើងអាចត្រូវបានការពារពីការរិះគន់ដល់ព្យាការី និងពួកសាវក ៖ គោលការណ៍នៃការមិនថ្កោលទោស ឬវិនិច្ឆ័យ ។
មរ៉ូណៃបានមានប្រសាសន៍ថា « ចូរកុំថ្កោលទោសខ្ញុំ ពីព្រោះមកពីភាពមិនល្អឥតខ្ចោះរបស់ខ្ញុំ ឬក៏ឪពុកខ្ញុំ ពីព្រោះមកពីភាពមិនល្អឥតខ្ចោះរបស់លោក ឬក៏ពួកអ្នកដែលបានសរសេរមុនឪពុកខ្ញុំឡើយ ប៉ុន្តែ ចូរថ្លែងអំណរគុណដល់ព្រះវិញ ដែលទ្រង់បានសម្ដែងឲ្យអ្នកឃើញនូវការឆ្គាំឆ្គងរបស់ពួកយើង ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាអាច រៀនឲ្យមានប្រាជ្ញា ជាងយើងទៅទៀត » ( មរមន ៩:៣១ បានបន្ថែមការគូសបញ្ជាក់ ) ។
ឬអាចនិយាយម៉្យាងទៀតថា យើងផ្តោតលើ និងរៀនពីការបង្រៀនរបស់ព្យាការី និងពួកសាវក និងសាក្សីអំពីព្រះគ្រីស្ទ និងដំណឹងល្អរបស់ទ្រង់ ហើយចៀសវាងការស្វែងរកភាពមិនល្អឥតខ្ចោះរបស់ពួកលោក ។ នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តទាំងមូល ព្រះបានលាតត្រដាងនូវភាពមិនល្អឥតខ្ចោះមួយចំនួនទាំងនេះសម្រាប់ជាប្រយោជន៍ដល់យើង និងដើម្បីជួយយើងរៀនឲ្យមានប្រាជ្ញាថែមទៀត ។ ខ្ញុំសូមអរគុណដល់ទ្រង់សម្រាប់ការធ្វើដូច្នេះ ។
យើងនៅតែត្រូវមានការប្រុងប្រយ័ត្ន ។ នៅក្នុងសន្និសីទទូទៅខែមេសា ឆ្នាំ២០១៩ ប្រធាន អាវរីង បានដកស្រង់ការបង្រៀននេះរបស់ប្រធាន ចច ឃ្យូ ឃែណុន ( ឆ្នាំ១៨២៧–១៩០១ ) ទីប្រឹក្សាទីមួយក្នុងគណៈប្រធានទីមួយ ថា « ព្រះបានជ្រើសអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់ ។ ទ្រង់អះអាងថា វាគឺជាសិទ្ធិរបស់ទ្រង់ដើម្បីថ្កោលទោសពួកគេ ប្រសិនបើពួកគេត្រូវការការថ្កោលទោសនោះ ។ ទ្រង់ពុំបានផ្ដល់សិទ្ធិនោះដល់យើងម្នាក់ៗដើម្បីរិះគន់ ហើយថ្កោលទោសពួកគេនោះឡើយ ។ មិនថាគាត់មានសេចក្ដីជំនឿខ្លាំងប៉ុនណា មានបព្វជិតភាពខ្ពស់ដល់កម្រិតណានោះទេ គឺគ្មាននរណាម្នាក់អាចនិយាយអាក្រក់ពីបុគ្គលដែលព្រះបានចាក់ប្រេងតាំង ហើយរិះគន់អ្នកមានសិទ្ធិអំណាចរបស់ព្រះនៅលើផែនដី ដោយពុំបានធ្វើឲ្យព្រះអាក់អន់ព្រះទ័យបានឡើយ ។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនឹងដកខ្លួនចេញពីបុគ្គលនោះ ហើយគាត់នឹងចូលទៅក្នុងភាពងងឹត ។ ហេតុដូច្នេះហើយ តើបងប្អូនមើលឃើញទេថា រឿងនេះសំខាន់ប៉ុនណា ដែលយើងគួរតែមានការប្រុងប្រយ័ត្ននោះ ? »
បងប្អូន និងខ្ញុំមានពរជ័យ និងមានកាតព្វកិច្ចរបស់ព្រះអម្ចាស់ទាក់ទងទៅនឹងការបង្រៀនរបស់ព្យាការី និងសកម្មភាពទាំងឡាយ រួមទាំងអ្វីដែលយើងអាចរកឃើញថាពិបាកយល់ ឬទទួលយក ៖
« អ្នកត្រូវស្ដាប់តាមគ្រប់អស់ទាំងពាក្យសម្ដី និងបញ្ញត្តិទាំងឡាយរបស់លោក ដែលលោកនឹងឲ្យដល់អ្នក នៅពេលលោកបានទទួលពាក្យទាំងនោះ ដោយដើរក្នុងបរិសុទ្ធភាពទាំងអស់នៅចំពោះយើង
« ដ្បិតពាក្យសម្ដីរបស់លោកនោះហើយ អ្នកនឹងបានទទួល ហាក់ដូចជាបានមកពីព្រះឱស្ឋរបស់យើងផ្ទាល់ ដោយសេចក្ដីអត់ធន់ និងសេចក្ដីជំនឿគ្រប់យ៉ាង » ( គោលលទ្ធិ និង សេចក្ដីសញ្ញា ២១:៥ បានបន្ថែមការគូសបញ្ជាក់ ) ។
ជាថ្មីម្តងទៀត យើងមិនថ្កោលទោស ឬវិនិច្ឆ័យឡើយ ( សូមមើល ម៉ាថាយ ៧:១–២ ) ។ នៅពេលដែលខ្ញុំបានឆ្ពោះទៅមុខដោយសេចក្តីជំនឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយការដឹងគុណចំពោះពរជ័យនៃព្យាការី និងពួកសាវក នោះខ្ញុំបានទទួលពរជ័យយ៉ាងសម្បូរបែប ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ២១:៦ ) ។
ចៀសវាងការល្បួងឲ្យលើសពីសិទ្ធិអំណាចរបស់យើង
គោលការណ៍សំខាន់មួយទៀត គឺដើម្បីចៀសវាងការធ្វើលើសពីសិទ្ធិអំណាចរបស់យើង ឬការធ្វើលើសពីតួនាទីដែលយើងមិនមាន ។ ផ្នត់គំនិតទាំងនេះបោកបញ្ឆោតយើងឲ្យគិតខ្ពស់ពេកអំពីគំនិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើង ដែលជាទូទៅកើតឡើងនៅពេលដែលយើងគិតទាបពេកអំពីការបង្រៀនរបស់ព្យាការី និងពួកសាវក ។ ការថ្កោលទោសលើព្យាការី និងពួកសាវក រួមទាំងពួកគាត់ទាំងនោះក្នុងអតីតកាល ដែលច្បាស់ណាស់ធ្វើលើសពីសិទ្ធិអំណាចរបស់យើង ដោយសារព្រះអម្ចាស់រក្សាសមត្ថភាពនេះសម្រាប់អង្គទ្រង់ផ្ទាល់ ។ ខ្ញុំមានទំនុកចិត្តយ៉ាងពេញលេញថា ព្រះអង្គសង្រ្គោះដែលជ្រាបដឹងគ្រប់ការណ៍ទាំងអស់ ដែលពោរពេញដោយក្ដីស្រឡាញ់ និងមេត្តាករុណារបស់យើងបានថ្លែង ឬនឹងថ្លែង ហើយអន្ទះសាចង់អភ័យទោសចំពោះកំហុសឆ្គង ឬភាពមិនល្អឥតខ្ចោះណាមួយពីអតីតកាលដែលយើងមាន ដោយសង្ឃឹមថា ទ្រង់នឹងធ្វើការណ៍ទាំងនេះដល់យើងនាពេលបច្ចុប្បន្នផងដែរ ។
ឧទាហរណ៍មួយទៀតនៃការធ្វើលើសពីសិទ្ធិអំណាចរបស់យើង គឺការសន្មត់ទៅលើព្យាការី និងពួកសាវកអំពីសកម្មភាពដែលសាសនាចក្រគួរតែធ្វើ ឬរបៀបដែលវាគួរតែត្រូវបានគ្រប់គ្រង ។ នោះគឺជាតួនាទីរបស់ព្រះអម្ចាស់ មិនមែនជាតួនាទីរបស់យើងនោះទេ ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ២៨:២–៧ ) ។ ទោះបីជាយើងមានចេតនាល្អយ៉ាងណាក៏ដោយ ការថ្កោលទោស និងសន្មត់ទៅលើព្យាការី និងពួកសាវកដោយផ្ទាល់ដែលកើតចេញពីអំនួត នឹងនាំឲ្យមានការបោកប្រាស់ និងការបរាជ័យក្នុងការធ្វើតាមសិទ្ធិអំណាចនៃការព្យាករ ។
ការស្ដារឡើងវិញដែលកំពុងកើតឡើង
ចាប់ពីឆ្នាំ១៨២០ រហូតមកដល់ពេលនេះ ព្រះអម្ចាស់បានបន្តបង្រៀនព្យាការី អ្នកមើលឆុត និង អ្នកទទួលវិវរណៈរបស់ទ្រង់នៅក្នុងដំណើរការប្រកបដោយវិវរណៈក្នុងការដែលទ្រង់ដឹកនាំសាសនាចក្ររបស់ទ្រង់ ។
ប្រធាន ណិលសុន បានបង្រៀនថា ៖
« កាលយើងជួបជុំគ្នាជាក្រុមប្រឹក្សានៃគណៈប្រធានទីមួយ និងកូរ៉ុមនៃពួកដប់ពីរនាក់ នោះបន្ទប់ប្រជុំរបស់យើងក្លាយទៅជាបន្ទប់នៃវិវរណៈ ។ ព្រះវិញ្ញាណគឺគង់នៅទីនោះ ។ … ទោះជាយើងអាចមានទស្សនៈផ្ដួចផ្ដើមខុសៗគ្នាក្ដី ក៏យើងនៅតែមានសេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះគ្នាជានិច្ច ។ ការរួបរួមរបស់យើងជួយយើងឲ្យដឹងពីព្រះទ័យរបស់ព្រះអម្ចាស់សម្រាប់សាសនាចក្ររបស់ទ្រង់ ។
« នៅក្នុងការប្រជុំរបស់យើង មតិភាគច្រើនមិនដែលឈ្នះទេ ! យើងស្ដាប់គ្នាទៅវិញទៅមកប្រកបដោយការអធិស្ឋាន ហើយពិភាក្សាគ្នារហូតដល់យើងមានការរួបរួម » ។
អែលឌើរ ឌី ថត គ្រីស្តូហ្វឺសិន ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់ បានសង្កេតថា « គោលបំណងគឺមិនមែនគ្រាន់តែជាការឯកភាពគ្នាក្នុងចំណោមសមាជិកក្រុមប្រឹក្សាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាវិវរណៈមកពីព្រះ ។ វាគឺជាដំណើរការមួយដែលពាក់ព័ន្ធទាំងហេតុផល និងសេចក្តីជំនឿសម្រាប់ការទទួលបានចិត្ត និងព្រះឆន្ទៈរបស់ព្រះអម្ចាស់ » ។
គោលការណ៍សុវត្ថិភាពដែលត្រូវបានស្ដារឡើងវិញ និងបានសម្រួលយ៉ាងល្អនេះ បង្កើននូវទំនុកចិត្តលើសមត្ថភាពរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំបច្ចុប្បន្នរបស់យើងក្នុងការគ្រប់គ្រងសាសនាចក្រស្របទៅតាមព្រះឆន្ទៈរបស់ព្រះអម្ចាស់ជានិច្ច ។
សូមប្រកាន់ខ្ជាប់នូវឥរិយាបថសុភាពរាបសា ។
ជាការពិតណាស់ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគង់នៅជាព្រះសិរសានៃសាសនាចក្ររបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់ដឹកនាំព្យាការីរបស់ទ្រង់ ។ អ្វីដែលយើងអាចនឹងយល់ឃើញថាជាភាពមិនល្អឥតខ្ចោះនៅក្នុងពាក្យសម្ដី ឬការប្រព្រឹត្តរបស់ពួកលោក អាចឆ្លុះបញ្ចាំងពីភាពមិនល្អឥតខ្ចោះនៅក្នុងការយល់ឃើញ ឬការយល់ដឹងក្នុងជីវិតរមែងស្លាប់របស់យើង ។ សូមចងចាំថា មាគ៌ារបស់ព្រះអម្ចាស់គឺខ្ពស់ជាងផ្លូវរបស់យើង ហើយគំនិតរបស់ទ្រង់គឺខ្ពស់ជាងគំនិតរបស់យើង ( សូមមើល អេសាយ ៥៥:៨–៩ ) អនុញ្ញាតឲ្យយើងចៀសវាងពីការវិនិច្ឆ័យលើព្យាការី រួមទាំងអស់អ្នកពីអតីតកាលផងដែរ ។ ឥរិយាបថសុភាពរាបសានេះអនុញ្ញាតឲ្យយើងយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះពាក្យសម្តីរបស់ព្យាការីដែលនៅរស់ « ដោយសេចក្ដីអត់ធន់ និងសេចក្ដីជំនឿគ្រប់យ៉ាង » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ២១:៥ សូមមើលផងដែរ ១:២៨ ) ។
ឥរិយាបថសុភាពរាបសានេះក៏ជួយយើងឲ្យទទួលបានវិវរណៈ សេចក្តីសង្ឃឹម និងសេចក្តីជំនឿលើព្រះគ្រីស្ទកាន់តែច្រើនឡើងនៅក្នុងពិភពលោកដ៏កាន់តែលំបាកមួយនេះ ។ យ៉ាកុបបានបង្រៀនថា « យើងពិចារណាមើលសេចក្ដីព្យាករណ៍នៃពួកព្យាការី ហើយយើងមានវិវរណៈទាំងឡាយ និងវិញ្ញាណនៃការព្យាករណ៍ ហើយដោយមានទីបន្ទាល់អស់ទាំងនេះ ទើបយើងមានសេចក្ដីសង្ឃឹម ហើយសេចក្ដីជំនឿរបស់យើងក៏ឥតញាប់ញ័រដែរ » ( យ៉ាកុប ៤:៦ ) ។ ប្រសិនបើយើងមានភាពសុភាពរាបសា នោះបទពិសោធន៍ដ៏ពិសិដ្ឋទាំងនេះអាចដកចេញពីយើងនូវបំណងប្រាថ្នាណាមួយក្នុងការស្វែងរកកំហុសពីព្យាការី និងពួកសាវក រួមទាំងអស់អ្នកមកពីអតីតកាលផងដែរ ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៨៨:១២៤; ១៣៦:២៣ ) ។ ការបន្ទាបខ្លួនជួយយើង « ពិចារណាមើលសេចក្ដីព្យាករណ៍នៃពួកព្យាការី » សម្រាប់សេចក្តីពិតដែលបង្កើនសេចក្តីអំណរ និងភាពសុខសាន្តរបស់យើង និងមិនស្វែងរកភាពមិនល្អឥតខ្ចោះនោះទ្បើយ ។
នៅក្នុងស្មារតីនោះ ខ្ញុំសូមថ្លែងទីបន្ទាល់ និងក្តីស្រឡាញ់យ៉ាងពិតប្រាកដរបស់ខ្ញុំថា ព្យាការីចាប់តាំងពី យ៉ូសែប ស្មីធ តរហូតមក គឺជាព្យាការីរបស់ព្រះនៅក្នុងខ្សែជួរស្នងដែលមិនចេះដាច់ក្នុងការស្នងតំណែង និងរួមទាំងប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុនផងដែរ ។ វាជាពរជ័យដ៏ជ្រាលជ្រៅសម្រាប់ខ្ញុំក្នុងការ « ពិចារណាមើលសេចក្ដីព្យាករណ៍នៃពួកព្យាការី » ហើយចូលទៅកាន់តែជិតព្រះតាមរយៈការបង្រៀនរបស់ពួកលោក ។
ខ្ញុំសូមធ្វើទីបន្ទាល់ថា អស់អ្នកដែលត្រូវបានហៅឲ្យធ្វើជាសាវកដ៏បរិសុទ្ធ នៅក្រោមការដឹកនាំរបស់ព្យាការីទាំងនេះ គឺជាជាសាក្សីពិសេសនៃព្រះនាមរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៅទូទាំងពិភពលោក ។ វាជាអភ័យឯកសិទ្ធិមួយដើម្បីសម្លឹងមើល និងដើរឆ្ពោះទៅមុខទៅកាន់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទតាមរយៈការបង្រៀនរបស់សាក្សីទាំងនេះ ។