« ការអធិស្ឋាននៅក្នុងចិត្តរបស់ខ្ញុំ » លីអាហូណា ខែមករា ឆ្នាំ២០២៦ ។
សំឡេងពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយ
ការអធិស្ឋាននៅក្នុងចិត្តរបស់ខ្ញុំ
ដំបូន្មានប្រចាំថ្ងៃរបស់ម្តាយខ្ញុំអំពីការអធិស្ឋាន បានធ្វើឲ្យមានភាពផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ ។
រចនារូបភាពដោយ អេលែន ហ្គានស៍
នៅពេលខ្ញុំចូលរៀននៅសាលាបឋមសិក្សា ម្តាយរបស់ខ្ញុំតែងតែប្រគល់អាហារថ្ងៃត្រង់ឲ្យខ្ញុំ ថើបថ្ងាសរបស់ខ្ញុំ ហើយនិយាយថា « ធ្វើអោយអស់ពីសមត្ថភាពថ្ងៃនេះ ហើយកុំភ្លេចរក្សាការអធិស្ឋាននៅក្នុងចិត្តរបស់កូន » ។ គាត់បាននិយាយដូចគ្នានេះជារៀងរាល់ព្រឹករហូត ខ្ញុំរៀនដល់ថ្នាក់វិទ្យាល័យ ។
ជាការពិតណាស់ « រក្សាការអធិស្ឋាននៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក » គឺជារឿងចុងក្រោយគេដែលគាត់បាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំ នៅពេលដែលខ្ញុំកំពុងឡើងយន្តហោះចាកចេញទៅបេសកកម្មពីរឆ្នាំរបស់ខ្ញុំទៅកាន់រដ្ឋផ្លរីដា ។ ខ្ញុំស៊ាំនឹងឮពាក្យនោះដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំមិនបានគិតច្រើនពីពាក្យទាំងនោះទេនៅពេលធំឡើង ។ ខ្ញុំគិតថា វាគ្រាន់តែជាអ្វីដែលជំនាន់របស់គាត់តែងតែនិយាយ ដូចជាឃ្លាដែលគេនិយាយថា « សូមមានថ្ងៃដ៏ល្អ » ពេលគេលាគ្នាជាដើម ។
ក្នុងនាមជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាពេញម៉ោង ខ្ញុំបានរៀននិយាយភាសាអេស្ប៉ាញខ្លះៗ ពេលកំពុងបម្រើនៅទីក្រុងម៉ៃអាមី រដ្ឋផ្លរីដា សហរដ្ឋអាមេរិក ។ ខ្ញុំបានស្គាល់មិត្តភក្តិថ្មីរបស់យើងជាច្រើនមកពីប្រទេសគុយបា និងព័រតូរីកូ គឺដូចម្តាយរបស់ខ្ញុំដែរ ។ គ្រួសារនីមួយៗដែលយើងបានទៅលេង បានជូនដំណើរយើងជាមួយនឹងការជូនពរគួរឲ្យស្រឡាញ់ស្រដៀងគ្នា ៖ « Vaya con Dios » ( សូមព្រះគង់ជាមួយ ) ។
នៅពេលដែលខ្ញុំចាប់ផ្តើមយល់ពីអ្វីដែលម្តាយរបស់ខ្ញុំចង់មានន័យនោះ ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមស្វែងរកវីធិផ្សេងៗដើម្បីរក្សាការអធិស្ឋានយ៉ាងពិតប្រាកដក្នុងចិត្តរបស់ខ្ញុំ ។ នៅពេលខ្ញុំបានធ្វើដូច្នេះ នោះការដឹងគុណរបស់ខ្ញុំចំពោះព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ បានកើនឡើង ។ ខ្ញុំបានដកពិសោធនូវការស៊ូទ្រាំបន្ថែមទៀតក្នុងគ្រានៃការសាកល្បង និងការលំបាក ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាមានសេចក្តីស្រឡាញ់កាន់តែខ្លាំងឡើងចំពោះឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំ និងការកោតសរសើរចំពោះការលះបង់ដែលពួកគាត់បានធ្វើសម្រាប់ខ្ញុំ ។
ថ្ងៃមួយ ខ្ញុំបានអានអំពីការយាងមករបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះទៅកាន់សាសន៍នីហ្វៃបន្ទាប់ពីការរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់ ។ នៅថ្ងៃទីពីរនៃការយាងមករបស់ទ្រង់ « នោះទ្រង់បានបញ្ជាឲ្យពួកសិស្សរបស់ទ្រង់អធិស្ឋាន។ » ។ នៅពេលពួកគេបានអធិស្ឋាន ព្រះអង្គសង្គ្រោះក៏បានអធិស្ឋានផងដែរ ដោយមានបន្ទូលពាក្យដ៏ « មហិមា ហើយអស្ចារ្យណាស់ » ។ នៅពេលដែលទ្រង់បញ្ចប់ នោះទ្រង់បានបញ្ជាហ្វូងមនុស្ស « ថាពួកគេមិនត្រូវឈប់អធិស្ឋាននៅក្នុងចិត្តរបស់គេឡើយ » ( នីហ្វៃទី ៣ ១៩:១៧, ៣៤; ២០:១ ) ។
វិធីមួយដើម្បីធ្វើដូច្នោះ គឺឲ្យគិតអំពីការអធិស្ឋានប្រៀបដូចជាស៊ុមរូបភាពមួយដែលនៅជុំវិញសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់យើង ។ ក្របខ័ណ្ឌនៃការអធិស្ឋាននោះ រួមជាមួយនឹងសេចក្តីស្រឡាញ់ និងការដឹងគុណ ជួយយើងផ្តោតទៅលើព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងរក្សាសេចក្តីសញ្ញារបស់យើង ។
ខ្ញុំមានអំណរគុណសម្រាប់ការប្រឹក្សាប្រចាំថ្ងៃរបស់ម្តាយខ្ញុំ ឲ្យ « មិនត្រូវឈប់អធិស្ឋាន » នៅក្នុងចិត្តរបស់ខ្ញុំឡើយ ។ វាបានធ្វើឲ្យមានភាពផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ ។