Pagkayano diha ni Kristo

Traynta ka tuig nang milabay, nakadawat ko og tawag sa pagserbisyo isip usa ka misyonaryo didto sa Utah Ogden Mission. Siyempre, tungod kay naggikan ko sa Europe, ang pipila sa lokal nga mga tradisyon sa Utah sama sa “berding Jell-O nga may carrots” ug “mga patatas para sa lamay” medyo lahi ngari nako!

Apan, nakadayeg kaayo ko sa debosyon ug pagkadisipulo sa daghang mga Santos, sa kadaghan sa mga tawo nga nanambong sa mga miting sa Simbahan, ug sa gidaghanon sa hingpit nga naglihok nga mga programa sa Simbahan. Sa dihang ang akong misyon natapos na, gusto nakong maseguro nga ang kalipay nga akong nabati ug espirituhanong kalig-on ug kahingkod nga akong naobserbaran maanaa usab alang sa akong umaabot nga pamilya. Determinado ko nga mobalik dayon aron magpakabuhi ubos sa “landong sa walay kataposan nga kabungtoran.”

Apan, ang Ginoo adunay lahi nga mga plano. Sa akong unang Dominggo sa panimalay, ang akong maalamon nga bishop mitawag kanako nga moserbisyo isip ang presidente sa Young Men sa among ward. Sa pagserbisyo niining maanindot nga grupo sa batan-ong lalaki, dali nakong nakat-onan nga ang kalipay nga moabot gikan sa pagkadisipulo ni Kristo gamay ra kaayo og kalabotan sa gidak-on sa mga miting sa Simbahan o sa gidaghanon sa mga programa.

Busa sa dihang naminyo ko sa matahom kong asawa nga si Margret, malipayon kami nga midesisyon nga mopuyo didto sa Europa ug mopadako sa among pamilya diha sa among nasod nga natawhan sa Germany. Kaming duha nakasaksi sa unsay gitudlo ni Presidente Nelson daghang katuigan nang milabay: “Ang kalipay nga atong gibati dili kaayo konektado sa mga sirkumstansiya sa atong kinabuhi apan konektado kaayo sa gitutokan sa atong kinabuhi.” Kon ang atong kinabuhi nakatutok diha ni Kristo ug sa mensahe sa Iyang ebanghelyo kita makasinati sa hingpit nga mga panalangin sa pagkadisipulo bisan asa man kita nagpuyo.

Hinuon, sa kalibotan nga nagkadako ang pagkakalibotanon, kakomplikado, ug kamakalibog, nga aduna sa nagkalainlain ug sagad nagsumpaki nga mga mensahe ug mga gipangayo, unsaon nato sa paglikay aron ang atong mga mata dili mabutaan ug ang atong mga kasingkasing nga mahimong matig-a ug magpabilin nga nakatutok diha sa “yano ug bililhon nga mga butang” sa ebanghelyo ni Jesukristo? Atol sa panahon sa kalibog, si Apostol Pablo mihatag og talagsaong tambag sa mga Santos sa Corinto pinaagi sa pagpahinumdom kanila sa pagtutok diha sa “pagkayano nga anaa ni Kristo.”

Ang doktrina ni Kristo ug ang balaod sa ebanghelyo yano kaayo nga bisan ang gagmayng mga bata makasabot niini. Kita makagamit sa matubsanong gahom ni Jesukristo ug makadawat sa tanang espiritwal nga mga panalangin nga giandam sa atong Langitnong Amahan alang kanato pinaagi sa pagpakita sa atong pagtuo diha ni Jesukristo, paghinulsol, pagpabunyag, pagkahimong putli pinaagi sa gasa sa Espiritu Santo, ug paglahutay sa kataposan. Si Presidente Nelson maanindot kaayong mihulagway niini nga panaw isip ang “dalan sa pakigsaad” ug ang proseso sa pagkahimong “deboto nga disipulo ni Jesukristo.”

Kon kini nga mensahe yano kaayo, nganong paminaw nato usahay lisod man ang pagsunod sa balaod ni Kristo ug sa pagsunod sa Iyang ehemplo? Basin tingali og kita nasayop sa pagsabot sa kayano isip butang nga sayon rang kab-oton nga walay paningkamot o kakugi. Ang pagsunod ni Kristo nagkinahanglan og makanunayong paningkamot ug padayon nga kausaban. Kinahanglan atong “[isalikway] ang kinaiyanhon nga pagkatawo ug … [mahimo nga sama sa gamay] nga bata.” Kini naglakip sa pagbutang sa atong “pagsalig diha sa Ginoo” ug sa pagtugot nga ang kalisdanan mawala, sama sa buhaton sa gagmayng mga bata. Ang paggamit sa doktrina ni Kristo diha sa gipasayon ug nakatutok nga paagi motabang kanato sa pagkaplag og kalipay sa inadlaw-adlaw natong kinabuhi, mohatag og giya sa atong mga calling, motubag sa pipila ka labing lisod nga mga pangutana, ug mohatag og kalig-on aron atubangon ang atong labing dagkong mga hagit.

Apan sa unsang paagi kita praktikal nga makapatuman niining pagkayano diha sa atong tibuok kinabuhing panaw isip disipulo ni Kristo? Si Presidente Nelson mipahinumdom kanato sa pagtutok diha sa “putli nga kamatuoran, putli nga doktrina, ug putli nga pagpadayag” samtang kita mosunod sa Manluluwas. Kanunayng mangutana, “Unsa man ang gusto sa Ginoo nga si Jesukristo nga akong buhaton?” nagpadayag og lawom nga direksiyon. Ang pagsunod sa Iyang ehemplo naghatag og luwas nga dalan latas sa kawalay kasigurohan ug usa ka mahigugmaon, maggiya nga kamot nga atong magunitan sa inadlaw adlaw. Siya ang Prinsipe sa Kalinaw ug ang Maayong Magbalantay. Siya ang atong Maghuhupay ug Tigtubos. Siya ang atong Bato ug Kadangpan. Siya usa ka Higala—inyong higala ug akong higala! Siya nagdapit kanatong tanan sa paghigugma sa Dios, sa pagtuman sa kasugoan, ug sa paghigugma sa atong silingan.

Kon kita mopili sa pagsunod sa Iyang ehemplo ug mopadayon nga may pagtuo diha ni Kristo, mohangop sa gahom sa Iyang Pag-ula, ug mohinumdom sa atong mga pakigsaad ug sa mga saad nga nahatag sa Dios, ang gugma mopuno sa atong mga kasingkasing, paglaom ug pagkaayo mobayaw sa atong mga kalag, ug ang kapait mapulihan sa pagpasalamat ug pailob sa pagpaabot sa gisaad nga mga panalangin. Usahay, tingali kinahanglan atong idistansiya ang atong kaugalingon gikan sa dili maayo nga sitwasyon o magtinguha og propesyonal nga tabang. Apan sa matag kahimtang, ang paggamit sa yano nga mga baroganan sa ebanghelyo motabang kanato sa pagmaniobra latas sa mga hagit diha sa pamaagi sa Ginoo.

Kita usahay mopakaubos lang sa kalig-on nga atong madawat gikan sa yano nga mga buhat sama sa pag-ampo, pagpuasa, pagtuon sa kasulatan, kada adlaw nga paghinulsol, pag-ambit sa sakramento kada semana, ug kanunay nga pagsimba sa balay sa Ginoo. Apan kon kita moila nga kita dili kinahanglan nga “mobuhat og pipila ka talagsaong butang” ug atong gisentro ang atong kaugalingon diha sa putli ug yano nga doktrina, kita magsugod sa pagkakita kon sa unsang paagi ang ebanghelyo “epektibo kaayo” alang kanato, bisan sa labing lisod nga kahimtang. Atong makaplagan ang kalig-on ug “pagsalig diha sa presensya sa Dios,” bisan kon kita makasinati og kasub-anan. Si Elder M. Russell Ballard mipahinumdom kanato sa makadaghan, “Diha niana nga pagkayano nga makakaplag [kita] … og kalinaw, hingpit nga kalipay, ug [kamaya].”

Ang paggamit sa kayano nga anaa ni Kristo makapahimo nato nga unahon ang mga tawo batok sa mga proseso ug ang mahangtoron nga mga relasyon batok sa kasamtangan nga mga pamatasan. Tutokan nato ang “mga butang nga labing mahinungdanon” diha sa buhat sa Dios sa kaluwasan ug kahimayaan imbes malinga diha sa pagdumala sa atong pagpangalagad. Kita mohimo sa atong kaugalingon nga gawasnon sa pag-una sa mga butang nga atong mahimo kay sa mabug-atan sa mga butang nga dili nato mahimo. Ang Ginoo mipahinumdom kanato: “Mao nga, ayaw kakapoy sa maayong buhat, kay kamo nagpahimutang sa pundasyon sa usa ka mahinungdanon nga buhat. Ug gikan sa gagmay nga mga butang magagikan ang dagko.” Pagkagamhanan nga pagdasig sa pagbuhat diha sa kayano ug kamapaubsanon, bisan unsa pay atong mga kahimtang.

Ang akong lola nga si Marta Cziesla (ang babaye diha sa tuo niining hulagway) usa ka nindot nga ehemplo sa pagbuhat og “gamay ug yano nga mga butang” aron mahitabo ang mga dagkong mga butang. Mahigugmaon kami nga nagtawag kaniya og Oma Cziesla. Si Oma mihangop sa ebanghelyo didto sa gamay nga barangay sa Selbongen sa Silangang Prussia uban sa akong apohan sa tuhod nga babaye niadtong Mayo 30, 1926.

Marta Cziesla (tuo) sa adlaw sa iyang bunyag.

Gihigugma niya ang Ginoo ug ang Iyang ebanghelyo ug determinado sa pagtuman sa mga pakigsaad nga iyang gihimo. Niadtong 1930 naminyo siya sa akong apohang lalaki, nga dili miyembro sa Simbahan. Niining puntoha nahimong imposible para ni Oma ang pagtambong sa mga miting sa Simbahan, tungod kay ang umahan sa akong apohang lalaki biyahion man og layo gikan sa kinadul-an nga kongregasyon. Apan nakatutok siya sa unsay iyang mahimo. Mipadayon si Oma sa pag-ampo, pagbasa sa mga kasulatan, ug pagkanta sa mga awit sa Zion.

Ang ubang tawo tingali naghunahuna nga dili na siya aktibo sa iyang pagtuo, apan layo ra kaayo na sa tinuod. Sa dihang ang akong iyaan ug ang akong amahan natawo, walay naghupot sa pagkapari diha sa panimalay ug walay mga miting sa Simbahan o matambongan nga mga ordinansa sa duol, sa makausa iyang gibuhat unsay iyang mahimo ug mitutok sa pagtudlo sa iyang mga anak “sa pag-ampo, ug sa paglakaw nga matarong atubangan sa Ginoo.” Basahan niya sila gikan sa mga kasulatan, kantahan sila sa mga awit sa Zion, ug siyempre mag-ampo uban kanila—kada adlaw. Usa ka 100 porsyento nga pagsinati sa nakasentro sa panimalay nga Simbahan.

Niadtong 1945 ang akong lolo nagserbisyo sa gubat nga layo sa panimalay. Sa dihang ang mga kaaway nagsingabot na sa ilang umahan, gidala ni Oma ang iyang duha ka anak ug gibiyaan ang ilang gipangga nga umahan aron mobakwit ngadto sa mas luwas nga dapit. Human sa lisod ug makahulga sa kinabuhi nga panaw, sa kataposan nakakaplag sila og kadangpan niadtong Mayo 1945 didto sa amihanang Germany. Walay nahabilin kanila gawas sa tapot sa lawas nga sinina. Apan si Oma mipadayon sa unsay iyang mahimong buhaton: nag-ampo siya uban sa iyang mga anak—kada adlaw. Kantahan niya sila sa mga awit sa Zion nga kinasingkasing niyang namemorya—kada adlaw.

Ang kinabuhi hilabihan kalisod ug sulod sa daghang katuigan gitutokan lang nga maseguro nga adunay pagkaon diha sa lamesa. Apan niadtong 1955 ang akong papa, nga kaniadto 17 anyos pa, nag-eskwela sa trade nga eskwelahan sa siyudad sa Rendsburg. Miagi siya sa usa ka bilding ug nakakita og gamay nga karatula nga mabasa “Kirche Jesu Christi der Heiligen der Letzten Tage”—“Ang Simbahan ni Jesukristo sa mga Santos sa Ulahing mga Adlaw.” Naghunahuna siya, “Oy hala, Ang Simbahan man na ni Mama.” Busa sa iyang pag-uli sa balay, gisultihan niya si Oma nga nakit-an niya ang iyang simbahan.

Mahunahunaan ninyo kon unsa gyod ang iyang gibati human sa hapit 25 ka tuig nga walay kontak sa Simbahan. Determinado siya sa pagtambong pagkasunod Dominggo ug mikombinser sa akong amahan nga kuyogan siya. Ang Rendsburg mokapin sa 20 ka milya (32 km ) ang gilay-on gikan sa gamayng barangay diin sila nagpuyo. Apan dili kini makapugong ni Oma sa pagtambong sa simbahan. Sa sunod Dominggo, misakay siya sa iyang bisikleta uban sa akong amahan ug mipadulong sa simbahan.

Sa dihang nagsugod ang miting sa sakramento, ang akong amahan milingkod diha sa kataposang laray, nanghinaot nga sa dili madugay mahuman na. Simbahan kini ni Oma ug dili iya. Unsay iyang nakita dili kaayo makapadasig: pipila lang ka mas tigulang nga babaye ang nanambong ug duha ka batan-ong misyonaryo nga epektibong mipadagan sa tanang butang diha sa miting. Apan misugod dayon sila sa pagpanganta, ug ilang giawit ang mga awit sa Zion nga nadungog sa akong papa sukad pa sa iyang pagkabata: “Mga Santos Dali na,” “O Amahan Ko,” “Pagdayeg sa Tawo.” Ang pagkadungog niining gamayng panon nga nanganta sa awit nga iyang nailhan sukad pa sa pagkabata midulot sa iyang kasingkasing, ug siya nasayod dayon ug sa walay pagduhaduha nga ang Simbahan tinuod.

Ang unang miting sa sakramento nga gitambongan sa akong lola human sa 25 ka tuig mao ang miting diin ang akong amahan nakadawat og usa ka personal nga kompirmasyon sa pagkatinuod sa gipahiuli nga ebanghelyo ni Jesukristo. Siya nabunyagan human sa tulo ka semana, niadtong Septiyembre 25, 1955, dungan sa akong lolo ug sa akong iyaan.

Kapin na sa 70 ka tuig sukad niadtong gamay nga miting sa sakramento sa Rendsburg. Kanunay kong maghunahuna bahin ni Oma, unsa gyod ang iyang gibati niadtong mga gabiing nag-inusara, nagbuhat sa gagmay ug yano nga mga butang nga iyang mahimo, sama sa pag-ampo, pagbasa, ug pagkanta. Sa akong pagbarog dinhi karon sa kinatibuk-ang komperensiya ug namulong kabahin sa akong Oma, sa iyang determinasyon sa pagpabilin sa iyang mga pakigsaad ug pagsalig diha sa Ginoo bisan pa man sa iyang mga kalisdanan nakapuno sa akong kasingkasing sa pagpaubos ug pasalamat—dili lang para kaniya apan para usab sa daghan kaayo sa atong maanindot nga mga Santos sa tibuok kalibotan nga nakatutok sa kayano diha ni Kristo sa ilang malisod nga mga kahimtang, tingali nakakita og gamayng kausaban karon apan nagasalig nianang mga butang nga mahitabo sa umaabot.

Ako nakakat-on sa akong kaugalingong kasinatian nga ang gagmay ug yano nga mga butang sa ebanghelyo ug matinud-anong pagtutok diha ni Kristo maggiya kanato ngadto sa tinuod nga kalipay, makapahinabo sa gamhanang mga milagro, ug moganti kanato og kamasaligon nga ang tanang gisaad nga panalangin mahitabo. Kini ingon katinuod para ninyo maingon nga kini tinuod para nako. Sa mga pulong ni Presidente Jeffrey R. Holland, “Ang ubang panalangin moabot dayon, ang uban madugay, ug ang uban dili moabot hangtod didto sa langit; apan para niadtong mohangop sa ebanghelyo ni Jesukristo, moabot kini.” Niini ako mopamatuod diha sa ngalan ni Jesukristo, amen.