ពរជ័យទាំងឡាយនៃ សិទ្ធិអំណាច និង អំណាចបព្វជិតភាព

ដោយអែលឌើរ ឌី ថត គ្រីស្តូហ្វឺសិន

ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់

បព្វជិតភាពរបស់ព្រះត្រូវបានស្ដារឡើងវិញនៅជំនាន់របស់យើងដើម្បីប្រទានពរជ័យដល់បុត្រាបុត្រីទាំងអស់របស់ព្រះ ។

យុវវ័យជាញឹកញាប់សួរសំណួរអំពីបព្វជិតភាព ។ ទាក់ទងនឹងបព្វជិតភាព សក្ខីភាពរបស់យើងទៅកាន់ពិភពលោកគឺ ៖

បព្វជិតភាពដ៏បរិសុទ្ធនៃព្រះគឺចំាបាច់សម្រាប់ការសម្រេចបាននូវកិច្ចការនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះ និងភាពតម្កើងឡើងរបស់ទ្រង់ ។
ព្រះបានស្ដារបព្វជិតភាពឡើងវិញនៅលើផែនដី ។
បព្វជិតភាពត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយសាសនាចក្រនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៃពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយ ។

មូលហេតុដែលយើងត្រូវការសិទ្ធិអំណាច និងអំណាចបព្វជិតភាព

ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាសិរសានៃសាសនាចក្រ ។ សាសនាចក្រគឺជាឧបករណ៍ដែលទ្រង់បានបង្កើតឡើងដើម្បីសម្រេចបាននូវកិច្ចការចាំបាច់សម្រាប់ការប្រោសលោះមនុស្សលោក ។ តាមរយៈសាសនាចក្រ ទ្រង់អាច ៖

ប្រកាសដំណឹងល្អរបស់ទ្រង់នៅទូទាំងពិភពលោក ។
ប្រទាននូវពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក និងសេចក្ដីសញ្ញាផ្សេងៗទាំងអស់—សូម្បីតែផ្លូវនៃសេចក្ដីសញ្ញាទៅកាន់នរគរសេឡេស្ទាលរបស់ទ្រង់ ។
ការបង្រួបបង្រួមក្រុមគ្រួសារសម្រាប់ភាពអស់កល្បជានិច្ច ។
ប្រទាននូវអំណោយទាននៃសេចក្ដីសង្គ្រោះ សូម្បីតែចំពោះអស់អ្នកដែលបានស្លាប់ដោយគ្មានការសង្គ្រោះក្ដី ។
ការផ្ដល់ការងារបម្រើដល់តម្រូវការខាងសាច់ឈាមរបស់បុត្រាបុត្រីនៃព្រះនៅក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន ។

ដើម្បីសម្រេចនូវគោលបំណងដ៏រុងរឿងទាំងនេះ និងដើម្បីរៀបចំសម្រាប់ការយាងមកវិញរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ សាសនាចក្រត្រូវការការដឹកនាំ សិទ្ធិអំណាច និងអំណាចជាបន្ដបន្ទាប់ ។ សាសនាចក្រគឺជា « សាសនាចក្រដែលពិត ហើយសកម្ម » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ១:៣០ ) ព្រោះព្រះគ្រីស្ទប្រទានដល់សាសនាចក្រនេះនូវភាពជាអ្នកដឹកនាំ និងអំណាចរបស់ទ្រង់ តាមរយៈបព្វជិតភាពរបស់ទ្រង់ ។

បើគ្មានបព្វជិតភាពដ៏បរិសុទ្ធនេះទេ សាសនាចក្រនឹងក្លាយជាអង្គភាពខាងលោកិយដូចអង្គភាពផ្សេងៗទៀតដែរ ដែលធ្វើការណ៍ល្អនៅក្នុងពិភពលោក ប៉ុន្ដែមិនមានអំណាចដើម្បីសម្រេចបាននូវគោលបំណងនៃការរៀបចំបុត្រាបុត្រីរបស់ព្រះសម្រាប់សេចក្ដីអំណរនៃជីវិតដ៏អស់កល្បជានិច្ចនៅក្នុងទីវត្ដមានរបស់ទ្រង់ឡើយ ។ ជាមួយបព្វជិតភាពនេះ និងកូនសោទាំងឡាយដើម្បីដឹកនាំកិច្ចការនៃបព្វជិតភាព នៅក្នុងសាសនាចក្រមានទាំងសិទ្ធិអំណាច និងរបៀបរបប ។

« នៅក្នុងសាសនាចក្រ សិទ្ធិអំណាចបព្វជិតភាពទាំងអស់ត្រូវបានអនុវត្តនៅក្រោមការដឹកនាំរបស់អ្នកទាំងឡាយណា ដែលកាន់កូនសោទាំងឡាយនៃបព្វជិតភាព ។

« បុរសជាសមាជិកនៃសាសនាចក្រដែលមានភាពស័ក្តិសមទទួលសិទ្ធិអំណាចបព្វជិតភាព តាមរយៈការប្រគល់ និងការតែងតាំងបព្វជិតភាពទៅក្នុងតំណែងបព្វជិតភាព ។ សមាជិកសាសនាចក្រទាំងអស់អាចអនុវត្តសិទ្ធិអំណាចដែលផ្តល់ឲ្យពួកគេបាន នៅពេលពួកគេត្រូវបានញែកចេញ ឬបានចាត់តាំងឲ្យជួយសម្រេចកិច្ចការរបស់ព្រះ » ។

បានស្ដារឡើងវិញនៅក្នុងជំនាន់របស់យើង

នៅពេលដែលព្រះគម្ពីរមរមនត្រូវបានបកប្រែក្នុងឆ្នាំ១៨២៩ ព្រះអម្ចាស់បានចាប់ផ្ដើមរៀបចំទុកដាក់រចនាសម្ព័ន្ធនៃបព្វជិតភាពរបស់ទ្រង់ ។ ជាការឆ្លើយតបទៅនឹងការអធិស្ឋានរបស់យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ និង អូលីវើរ ខៅឌើរី ទាក់ទងនឹងពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក យ៉ូហាន បាទីស្ទ ដែលបានរស់ឡើងវិញ បានលេចមក ហើយផ្ដល់នូវបព្វជិតភាពអើរ៉ុនដល់ពួកលោកដែល « កាន់កូនសោទាំងឡាយអំពីការបម្រើនៃពួកទេវតា និងអំពីដំណឹងល្អនៃការប្រែចិត្ដ និងអំពីបុណ្យជ្រមុជទឹក ដោយការពន្លិចសម្រាប់ការផ្ដាច់បាប » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ១៣:១ ) ។ ដោយមាននូវសិទ្ធិអំណាចនោះ យ៉ូសែប និង អូលីវើរ បានជ្រមុជទឹកឲ្យគ្នាទៅវិញទៅមក កាលដែលសាសនាចក្របានរៀបចំជាផ្លូវការ ។

មិនយូរប៉ុន្មានក្រោយមក ពួកសាវកពីបុរាណ ពេត្រុស យ៉ាកុប និងយ៉ូហាន បានលេចមក ហើយប្រគល់បព្វជិតភាពជាន់ខ្ពស់ម៉ិលគីស្សាដែករួមទាំង « កូនសោទាំងឡាយនៃនគររបស់យើង និងនៃការកាន់កាប់ត្រួតត្រានៃដំណឹងល្អសម្រាប់ … កាលកំណត់ដ៏ពោរពេញ ! » ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ២៧:១២–១៣; ១២៨:២០ ) ។

សិទ្ធិអំណាចបព្វជិតភាពបន្ថែមទៀតបានមក នៅពេលដែលព្យាការីពីបុរាណ ម៉ូសេ អេលីយ៉ាស និងអេលីយ៉ា បានលេចមកឯយ៉ូសែប និងអូលីវើរ នៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធខឺតឡង់ ហើយប្រគល់ដល់ពួកលោកនូវកូនសោទាំងឡាយនៃការប្រមូលផ្ដុំអ៊ីស្រាអែល និងនៃកិច្ចការព្រះវិហារបរិសុទ្ធនៃព្រះអម្ចាស់ ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ១១០:១១–១៦ ) ។

អំណាចដើម្បីប្រទានពរ

និយាយឲ្យខ្លី គោលបំណងនៃសិទ្ធិអំណាច និងអំណាចបព្វជិតភាពដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានស្ដារឡើងវិញគឺដើម្បីប្រទានពរ ។ សិទ្ធិអំណាច និងអំណាចនេះអនុញ្ញាតឲ្យសមាជិកសាសនាចក្រទាំងអស់ ប្រើអំណាចរបស់ព្រះក្នុងការបម្រើ និងប្រទានពរដល់អ្នកដទៃនៅក្នុងសាសនាចក្រ នៅផ្ទះ និងនៅទូទាំងពិភពលោក ។ សមាជិកទាំងឡាយចូលរួមនឹងព្រះអង្គសង្គ្រោះក្នុងការសម្រេចកិច្ចការនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះ និងភាពតម្កើងឡើងរបស់ទ្រង់ ដោយប្រើប្រាស់អំណោយទាន និងអំណាចដ៏ទេវភាពដែលលើសពីអំណាចរបស់ពួកគេផ្ទាល់ដើម្បីជួយនរគរបស់ព្រះឲ្យរីកចម្រើនពាសពេញផែនដី ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៦៥:២, ៥–៦ ) ។

ព្រះអម្ចាស់បានពន្យល់ថា« បព្វជិតភាពដ៏ធំជាងនេះ [ ម៉ិលគីស្សាដែក ] ចាត់ចែងដំណឹងល្អ ហើយកាន់កូនសោនៃសេចក្ដីអាថ៌កំបាំងទាំងឡាយនៃនគរ គឺជាកូនសោនៃចំណេះវិជ្ជាពីព្រះ ។

« ហេតុដូច្នេះហើយ នៅក្នុងពិធីបរិសុទ្ធទាំងឡាយ នៃបព្វជិតភាពដ៏ធំជាងនេះ នោះអំណាចនៃព្រះត្រូវបានសម្ដែងឲ្យឃើញ » ( គោលលទ្ធិ និងសេចក្តីសញ្ញា ៨៤:១៩–២០ ) ។

ពិធីបរិសុទ្ធទាំងឡាយគឺជាពិធីដែលត្រូវចាត់ចែងដោយបព្វជិតភាព តាមរយៈការដែលយើងធ្វើសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយព្រះ ដោយចាប់ផ្ដើមពីពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក ហើយបន្ដតាមរយៈសេចក្ដីសញ្ញាដែលបានទទួលនៅក្នុងដំណាក់នៃព្រះអម្ចាស់ ។ វាគឺដោយការរក្សាសេចក្ដីសញ្ញាទាំងនេះ ដែលយើងអាចប្ដូរពីមនុស្ស « ខាងសាច់ឈាម » ទៅជាពួកបរិសុទ្ធ ( សូមមើល ម៉ូសាយ ៣:១៩ ) ដោយព្រះគុណដ៏ធួននៃព្រះគ្រីស្ទ ហើយបានរាប់ជាសុចរិត និងបរិសុទ្ធ—គ្មានកំហុស និងគ្មានអំពើបាប—នៅចំពោះព្រះ ( សូមមើល គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ២០:២៩–៣១; នីហ្វៃទី៣ ២៧:១៦–២០ ) ។

« ការស្ដារឡើងវិញនៃភាពពេញលេញនៃដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ៖ ការប្រកាសដល់ពិភពលោកនៃខួបលើកទីពីររយឆ្នាំ » ដោយគណៈប្រធានទីមួយ និងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់ ថ្លែងដោយសង្ខេបថា ៖

« យើងសូមប្រកាសថា សាសនាចក្រនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៃពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយបានរៀបចំឡើងនៅថ្ងៃទី៦ ខែមេសា ឆ្នាំ១៨៣០ គឺជាសាសនាចក្រសញ្ញាថ្មីរបស់ព្រះគ្រីស្ទដែលបានស្ដារឡើងវិញ ។ សាសនាចក្រនេះគឺជាយុថ្កានៅក្នុងជីវិតដ៏ឥតខ្ចោះនៃថ្មជ្រុងយ៉ាងឯក គឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងនៅក្នុងដង្វាយធួនដ៏និរន្ដរ៍ និងការរស់ឡើងវិញដ៏ពិតរបស់ទ្រង់ ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានហៅពួកសាវកជាថ្មីម្ដងទៀត ហើយបានប្រគល់សិទ្ធិអំណាចបព្វជិតភាពដល់ពួកគេ ។ ទ្រង់អញ្ជើញយើងទាំងអស់គ្នាឲ្យមករកទ្រង់ និងសាសនាចក្ររបស់ទ្រង់ ដើម្បីទទួលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ពិធីបរិសុទ្ធនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះ និងដើម្បីទទួលបានអំណរដ៏ខ្ជាប់ខ្ជួន » ។