Luajtën së Bashku

Nga Xhejn Mek‑Brajdi

Një ngjarje e vërtetë nga SHBA‑ja.

Diegoja ishte i vetmuar. Familja e tij ishte shpërngulur në një vend të ri. Atë e kishte marrë malli për shokët në shtëpinë e vjetër.

Djalë që duket i mërzitur ndërsa luan me motrën e tij më të vogël

Tani Diegoja luante me motrën e tij të vogël, Kerën. Por donte edhe një shok të ri.

Një burrë dhe një grua duke i njohur bijtë e tyre me njëri‑tjetrin

Shpejt një familje u shpërngul ngjitur me shtëpinë e tyre. Ata kishin një djalë të vogël, njësoj si ai! Ai e kishte emrin Semi.

Diegoja dhe Semi luanin së bashku çdo ditë.

Djalë duke luajtur me trena lodër; një djalë duke ngushëlluar motrën e tij më të vogël që po qan

Një ditë ndërsa po luanin, Diegoja pa se Kera ishte e trishtuar. Mbase edhe ajo ishte e vetmuar.

Djalë i buzëqeshur dhe një vajzë e lumtur duke hapur krahët

“A dëshiron të luash me ne?” – e pyeti Diegoja.

Kera buzëqeshi fort. “Luajmë!”

Dy djem dhe një vajzë duke luajtur së bashku me trena lodër

Diegoja, Semi dhe Kera luajtën së bashku me trena. Ata i shtynin vagonët dhe lokomotivat e trenave lodër para dhe mbrapa. “Çaf-çuf!” Diegoja buzëqeshi. Ai po kënaqej, po ashtu edhe Kera!