„Hvar eru fyrirheitnar blessanir mínar af tíundargreiðslu?“ Líahóna, sept. 2025.
Hvar eru fyrirheitnar blessanir mínar af tíundargreiðslu?
Himneskur faðir veitir oft „markverðar en óljósar“ blessanir í stað tafarlausra kraftaverka þegar við greiðum tíund.
Myndskreyting: Dilleen Marsh
Malakí spáði, að ef við erum heiðarleg í tíund okkar til Guðs, mun hann ljúka upp flóðgáttum himins og úthella yfir okkur „yfirgnæfanlegri blessun“ (Malakí 3:10).
Hvað varðar þetta loforð, þá heyrum við oft sögur um kraftaverk og tafarlausar blessanir sem þau hlutu sem heiðruðu boðorðið um að greiða tíund sína. Hvað gerist ef við hljótum ekki álíka blessanir á tíma mikillar stundlegrar neyðar? Það getur valdið vonbrigðum að sjá ekki álíka blessanir verða að veruleika í lífi okkar. Við gætum jafnvel spurt: „Nýt ég ekki blessana?“
Öldungur Neil L. Andersen í Tólfpostulasveitinni minnir okkur á að „flóðgáttir himins ljúkast upp á marga vegu. Sumar eru veraldlegar en margar andlegar. Sumar eru lúmskar og auðvelt að líta fram hjá þeim. Treystið á tímasetningu Drottins, blessanirnar munu ávallt skila sér.“
Kenningar öldungs David A. Bednar, í Tólfpostulasveitinni, geta líka hjálpað okkur að sjá að blessanirnar sem við hljótum geta borist með margvíslegum hætti, sem við hugsum ekki um. Hann sagði: „Sumar af þeim fjölbreyttu blessunum sem við hljótum með því að lifa samkvæmt þessu boðorði [tíundarlögmálinu] eru markverðar en þó óljósar. Slíkar blessanir er einungis hægt að bera kennsl á, ef við erum bæði andlega eftirtektarsöm og athugul (sjá 1. Korintubréf 2:14).“
Að leita að og bera kennsl á hinar mikilvægu en óljósu blessanir sem fylgja því að greiða fulla tíund, getur hjálpað okkur að skilja að Guð er meðvitaður um okkur og er að blessa okkur.
Markverðar en óljósar blessanir
Vilji Guðs er ekki alltaf sá sami og okkar (sjá Jesaja 55:8–9). Af þeim sökum, munu blessanir Guðs ekki alltaf berast okkur á þann hátt sem við þráum eða væntum. Öldungur Bednar nefndi til dæmis nokkur dæmi um óvæntar blessanir sem geta hlotist af því að greiða tíund: „Stundum biðjum við Guð um brautargengi og hann veitir okkur líkamlegan og huglægan þrótt. Við sárbiðjum kannski um velgengni, en hljótum betri yfirsýn og aukna þolinmæði, eða við biðjum um vöxt og erum blessuð með gjöf náðar. Hann veitir okkur ef til vill sannfæringu og sjálfstraust er við kappkostum að ná verðugum markmiðum okkar. Og þegar við sárbiðjum um lausn frá líkamlegum, sálrænum eða andlegum erfiðleikum, eykur hann kannski staðfestu okkar og seiglu.“
Öldungur Bednar benti líka á að stundum getur „blessunin sem berst okkur í gegnum flóðgáttir himins verið aukin geta til að bregðast við og breyta okkar eigin aðstæðum, frekar en að búast við að einhver eða eitthvað breyti þeim.“ Sjáið til að mynda hvernig eiginmaður og eiginkona frá Argentínu upplifðu þetta í lífi sínu í sögunni „Why Do You Still Pay Tithing?“ (Liahona, mars 2013, 37).
Tímasetning Guðs
Við getum einnig lært að treysta því að blessanirnar hljótist á hans tíma og á hans hátt.
Öldungur Michael John U. Teh, af hinum Sjötíu, sagði: „Þegar við hlýðum tíundarlögmálinu, … ætti ekki að setja Drottni tímamörk. Sumir hafa tilhneigingu til að búast við að efnislegar blessanir hljótist á ákveðnum tíma að eigin mati. Þannig missa flestir tiltrú á loforð hans. Þeir eru trúfastir í upphafi, en hætta svo að hlýða eftir nokkurn tíma þegar væntingar þeirra eru ekki uppfylltar. Við verðum að viðurkenna að allt er gert samkvæmt vilja og tímaáætlun Drottins, en ekki okkar.“
Að skilja að tímaáætlun Guðs er önnur en okkar, getur hjálpað okkur að skilja, að þótt við höfum ekki hlotið kraftaverk þegar í stað, merkir það ekki að við séum ekki blessuð.
Viska Guðs
Dallin H. Oaks forseti, fyrsti ráðgjafi í Æðsta forsætisráðinu, kenndi: „Einhver hefur sagt að lífið sé það sem gerist hjá okkur á meðan við gerum aðrar áætlanir. Vegna þess sem við höfum enga stjórn á, getum við ekki skipulagt og gert allt sem við þráum í lífi okkar. Margt mikilvægt mun gerast í lífi okkar sem við höfum ekki skipulagt og það er ekki allt velkomið.“
Jafnvel þau sem eru hlýðin tíundarlögmálinu, geta í hinu jarðneska lífi okkar upplifað fjárhagserfiðleika eins og atvinnuleysi, óvænt neyðarástand, óstjórn í fjármálum eða stöðnun í launum. Vitneskjan um að Guð sé við stjórnvölinn, getur hjálpað okkur að vaxa í trú og þolinmæði er við leitum að hinum markverðu og óljósu blessunum tíundar. Eitthvað af þessum erfiðleikum gætu í raun verið blessanir sem munu hjálpa okkur að vaxa gegnum sjálfa erfiðleikana.
Öldungur Hugh B. Brown, í Tólfpostulasveitinni (1883–1975), miðlaði eitt sinn slíkri lexíu, sem hann lærði þegar hann var að sniðla rifsberjarunna á býli í Kanada.
Þegar hann gekk um til að hreinsa upp og gera við eign sína, rakst hann á rifsberjarunna sem hafði vaxið yfir sex fet á hæð og gaf engin ber. Hann sniðlaði hann því harkalega og skildi aðeins eftir litla tárdropalaga stubba. Við þá sýn virtist sem rifsberjarunninn gréti og öldungi Brown fannst hann heyra runnann segja:
„Hvernig gastu gert mér þetta? Ég óx svo dásamlega. … Og nú hefur þú höggvið mig niður. … Ég hélt að þú værir garðyrkjumaðurinn hér.“
Öldungur Brown svaraði: „Sjáðu til, litli rifsberjarunni. Ég er garðyrkjumaðurinn hér og ég veit hvað ég vil að þú verðir. Ef ég leyfi þér að vaxa óhindrað, verður þú einskis virði. En einhvern daginn, þegar þú ert hlaðinn ávöxtum, muntu hugsa til baka og segja: ‚Þakka þér fyrir, herra garðyrkjumaður, að höggva mig niður, fyrir að elska mig nóg til að særa mig.‘“
Þegar við eigum í fjárhagserfiðleikum og sjáum ekki fyrirheitnar blessanir þess að greiða tíund, gætum við spurt Guð tárvot á svipaðan hátt: „Hvernig gastu gert mér þetta? Ég geri allt sem þú hefur beðið um. Og nú hefur þú höggvið mig niður.“
Á slíkum tímum getum við hugleitt um stund hvort raunirnar sem við upplifum muni í raun færa okkur miklar blessanir, af þeim lexíum sem við lærum á ferðalaginu. Við getum lært að treysta garðyrkjumanninum betur og þeim blessunum sem hann geymir okkur, er við erum í nálægð hans.
Áframhaldandi von og bænir
Hinar óljósu en markverðu blessanir sem Guð veitir okkur af því að greiða tíund, geta hjálpað okkur að rísa ofar hinum miklu erfiðleikum heimsins. Okkar kærleiksríki himneski faðir mun fullkomlega klæðskerasníða þessar blessanir til að hjálpa okkur að vaxa og verða líkari honum. Þegar við iðkum trú með því að bera kennsl á og meðtaka allar blessanir sem koma, getum við séð uppfyllingu loforðs Malakís.
Þegar efi og örvænting koma vegna fjárhagserfiðleika, ef við efumst innilega um að við séum blessuð, gefum við ekki upp vonina! Þess í stað getum við beðið um að sjá hinar óljósu og markverðu blessanir sem Drottinn hefur veitt okkur og haft trú á áætlun himnesks föður fyrir okkur.
Eins og öldungur Andersen hefur borið vitni um: „Ég lofa ykkur að er þið treystið á Drottin munu blessanir himna fylgja.“