„Kóvíd setti næstum draum hennar um Tabernacle Choir út af sporinu,“ Líahóna, sept. 2025.
Kóvíd setti næstum draum hennar um Tabernacle Choir út af sporinu
Einangrun og sóttkví kenndu djúpstæða lexíu: Kristilegan kærleika gagnvart hinum einmana.
Haustið 2024, ekki löngu eftir að hún var kölluð sem ráðgjafi svæðissamtaka fyrir Mið-Evrópusvæðið, ferðaðist Laura Echarri Hermoso meira en 8.047 km frá heimili sínu í Pamplona á Spáni, til að syngja sem gestameðlimur með Tabernacle Choir at Temple Square.
Hún hafði verið í Salt Lake City, Utah, Bandaríkjunum, í einungis þrjá daga þegar hún greindist jákvæð með Kóvid-19 og fór sjálf í sóttkví. Tækifæri hennar til að syngja með kórnum fyrir komandi aðalráðstefnu virtist utan seilingar.
Í einmanaleika og einangrun hótelherbergis síns, kraup hún og baðst fyrir. Hún vonaðist eftir lækningu. Hún þráði að geta sungið. Hún hélt trú sinni.
Ári áður
Á erfiðum tíma fósturmissis, þegar frjósemismeðferðir reyndust árangurslausar og móðir hennar þjáðist af Alzheimer, fann systir Echarri ekki löngun til að syngja jafn mikið og hún hafði áður gert. Það var erfitt, því tónlist hafði alltaf verið mikilvægur hluti í lífi hennar. „Það er þörf sem ég hef alltaf haft síðan ég var telpa,“ sagði hún.
Systir Echarri (til vinstri) með móður sinni, Maríu.
Á meðan hún baðst fyrir, kom sú hugsun upp að hún þyrfti að syngja með fleirum. Viku síðar hafði kirkjuvaldhafi samband við hana og tók viðtal við hana. „Hann talaði um tónlistarverkefni sem kirkjan væri að fara af stað með og að verið væri að leita að söngvurum,“ sagði systir Echarri.
Hann nefndi ekki sérstakan tilgang, en eftir annað viðtal greindi valdhafinn mér frá því að kirkjan vildi fá gestasöngvara til að syngja með Tabernacle Choir í alþjóðlegri þátttakendadagskrá á aðalráðstefnu.
„Og ég byrjaði að gráta, því ég vissi ekki hvað myndi gerast, en ég fann að Drottinn var þarna og að Drottinn var meðvitaður um mig og þetta var nokkuð sem ég átti aldrei von á,“ sagði hún.
Leiðin að aðalráðstefnu
Viðtalið var aðeins fyrsta viðtal og því var fylgt eftir með öðru viðtali við aðra. Systir Echarri þurfti einnig að taka sig sjálf upp syngja og senda inn nokkrar upptökur. Því næst átti hún endanlegt rafrænt viðtal við Ryan Murphy, aðstoðarsöngstjórnanda Tabernacle Choir. „Ég var rosalega stressuð,“ sagði hún.
Hún var valin, ásamt 13 öðrum víða um heim, til að syngja á aðalráðstefnu og í september 2024 fór hún um borð í flugvél til Bandaríkjanna. Eftir komuna greindist hún með Kóvíd-19 og þá hófst sóttkvíin.
Einangrun langt að heiman kenndi mikilvæga lexíu: Frelsarinn hughreysti á þeim stundum sem voru einmanalegastar (sjá Jóhannes 14:26–27). „Ég hélt að ég myndi ná að taka þátt,“ sagði hún. „Ég var mjög niðurdreginn en ég hafði trú. Á sama tíma leið mér ekki vel. Eitt meginmarkmið mitt nú er að leita að þeim sem kunna að finnast þeir vera einir og reyna að veita þeim líkn.“
Eftir átta daga einangrun skánaði heilsa hennar og rödd og hún æfði með kórnum. Hún tók undir með hundruðum manna á pallinum í Ráðstefnuhöllinni og söng á aðalráðstefnunni í október 2024.
„Guð lifir. Hann er meðvitaður um okkur, hvert og eitt okkar,“ sagði hún. „Tónlist er heilandi, hefur lækningarmátt og við þurfum að fylla líf okkar af tónlist. Hún er afar mikilvæg. Mér finnst það vera nokkuð sem Drottinn er að reyna að segja við mig: Fylltu líf þitt af tónlist.“