„Guð veitti mér frið,“ Líahóna, sept. 2025.
Frá Síðari daga heilögum
Guð veitti mér frið
Sambandið sem ég naut við himneskan föður, hjálpaði mér í gegnum mjög erfiðan tíma.
Þegar við bjuggum okkur undir að syngja á vígsluathöfn Concepción-musterisins í Síle árið 2018, höfðu allir meðlimir kórs unga fullorðna fólksins sem ég stjórnaði sama markmið: að leggja á okkur þá tónlistarlegu og andlegu vinnu sem nauðsynlegt er til að bjóða Guði upp á okkar allra besta.
Ég helgaði mig því að vera eins hrein og mögulegt var, ásamt kórfélögum frá tveimur stikum í borginni Chillán. Mig langaði að endurspegla ljós Krists í lífi mínu. Ég vildi að framlag okkar til Guðs, í hans heilaga húsi, yrði eins fullkomið og mögulegt væri. Ég vissi að ef við legðum okkur fram, þá myndi himneskur faðir hjálpa okkur og við myndum syngja eins vel og hann vildi að við syngjum.
Á vígsluathöfninni sungum við með röddum okkar og hjarta. Ég held að englar hafi sungið með okkur. Hljómur kórsins var fullkominn. Við fundum að náð Guðs var með okkur og að hann var ánægður með framlag okkar. Ég upplifði þessa tilfinningu í langan tíma.
Eftir musterisvígsluna fannst mér ég andlega nærð og sameinuð himneskum föður. Ég fann sterkari tengingu við hann en ég hafði nokkru sinni upplifað. Sú tenging var svo sterk að ég fann fyrir andlegri leiðsögn varðandi það hvers ég skyldi biðja, þegar ég baðst fyrir (sjá 3. Nefí 19:24).
Á þeim tíma þegar musterisvígslan átti að fara fram, var ég komin fimm vikur á leið. Nokkrum mánuðum síðar missti ég fóstrið. Það var hræðilegur tími. Ég var afar sorgmædd, sérstaklega þegar ég komst að því að mögulega gæti ég ekki eignast fleiri börn.
En þessi erfiða reynsla kom upp á tíma þegar mér fannst ég vera hvað sterkust andlega. Ég skildi að ég hafði verið undirbúin fyrir þessa stund með framlaginu sem við höfðum fært í musterinu. Sá andlegi styrkur sem ég hafði upplifað, hjálpaði mér að sigrast á þessari raun, því himneskur faðir var með mér og gaf mér frið.
Stuttu síðar blessaði Guð mig og eiginmann minn með kraftaverki. Við vorum afar glöð þegar Arturo sonur okkar eignaðist litla systur, Danielu.
Ég hefði ekki getað staðið af mér þá reynslu án þessa nána sambands sem ég naut þess að eiga við himneskan föður. Ég vissi að allt myndi fara vel og í samræmi við vilja hans. Að minnast þessara hluta, fyllir hjarta mitt enn af gleði og þakklæti.