Përgjigjja për Pyetjen Madhore: Çfarë Mendoni Ju për Krishtin?

Vegimi i përshkruar te Doktrina e Besëlidhje 76 thekson të vërteta kyçe rreth Jezu Krishtit:

• “Zoti është Perëndi dhe përveç tij nuk ka Shpëtimtar” (vargu 1).

• Ai është i “mëshirshëm dhe i hirshëm për ata që [e] kanë frikë dhe gëzohe[t] t’i nderoj[ë] ata që [i] shërbejnë në drejtësi dhe në të vërtetë deri në fund” (vargu 5).

• “Ai erdhi në botë … të merrte mëkatet e botës, dhe ta shenjtëronte botën, dhe ta pastronte atë nga gjithë padrejtësia; [s]e nëpërmjet tij të gjithë mund të shpëtohen, të cilët Ati i kishte vënë nën fuqinë e tij dhe i kishte bërë prej atij” (vargjet 41–42).

• Dhe Jezu Krishti përfundimisht “e kreu këtë shlyerje të përsosur nëpërmjet derdhjes së vetë gjakut të tij” (vargu 69).

Jozefi dhe Sidni dëshmuan me guxim për realitetin dhe rëndësinë e Jezu Krishtit:

“Ai jeton!

Sepse ne e pamë atë, madje në të djathtën e Perëndisë; dhe ne e dëgjuam zërin duke dhënë dëshmi se ai është i Vetëmlinduri i Atit –

Se nëpërmjet tij dhe prej tij, dhe përmes tij, botët janë e u krijuan dhe banorët e tyre janë bij e bija të lindura të Perëndisë” (vargjet 22–24).

Jezu Krishti do të shpëtojë “të tërë, përveç [bijve të humbjes]” (Doktrina e Besëlidhje 76:44). Ata i janë përgjigjur plotësisht pyetjes: “Çfarë mendoni ju për Krishtin?” duke hedhur poshtë Shpirtin e Shenjtë, duke e mohuar dhe kundërshtuar haptazi Jezu Krishtin dhe fuqinë e Tij pasi Ai iu zbulua atyre (shihni vargun 43). Duke e bërë këtë, ata e kanë “kryqëzuar vetë dhe … e [kanë] poshtëruar hapur atë” (vargu 35).

Si i përgjigjen ata që janë në mbretërinë telestiale pyetjes: “Çfarë mendoni ju për Krishtin?” Ata zgjodhën të mos e pranonin ungjillin dhe “dëshminë e Jezusit” (Doktrina e Besëlidhje 76:82, 101) dhe ata nuk i pranuan urdhërimet e Tij, duke qenë “gënjeshtarë dhe magjistarë, dhe kurorëshkelës, dhe kurvërues” (vargu 103).

Megjithatë, ata marrin një ringjallje dhe një shkallë lavdie që ia “tejkalon çdo zgjuarsi[e]” (vargu 89). Ata i binden të paktën një ligji në mbretërinë telestiale (shihni te Doktrina e Besëlidhje 88:36) që iu kërkon të gjithëve që të “përkulin gjunjët dhe çdo gjuhë do t’i rrëfejë atij që ulet në fron përherë e përgjithmonë” (Doktrina e Besëlidhje 76:110).

Si i përgjigjen ata që janë në mbretërinë terrestiale pyetjes: “Çfarë mendoni ju për Krishtin?” Ndërkohë që kanë një “dëshmi [për] Jezusi[n]”, ata “nuk janë të guximshëm” për të, “prandaj, ata nuk e marrin kurorën mbi mbretërinë e Perëndisë sonë” (vargu 79). Ata janë të bekuar të “marrin nga prania e Birit, por jo nga plotësia e Atit” (vargu 77).

Jezu Krishti dhe ungjilli i Tij i përjetshëm na sfidojnë jo vetëm të dimë, por edhe të bëjmë dhe të bëhemi. Për të marrë plotësinë e Atit dhe të Birit, një person duhet të marrë ordinancat e tempullit dhe të jetë besnik ndaj atyre besëlidhjeve. Profeti Jozef Smith sqaroi: “Nëse një njeri merr plotësinë [e bekimeve të] priftërisë së Perëndisë, ai duhet ta marrë atë në të njëjtën mënyrë si e mori atë Jezu Krishti dhe kjo nga mbajtja e gjithë urdhërimeve e duke iu bindur gjithë ordinancave të shtëpisë së Zotit”. Qeniet terrestriale nuk janë të gatshme ta marrin plotësinë e Atit.

Si i përgjigjen ata që janë në mbretërinë çelestiale pyetjes: “Çfarë mendoni ju për Krishtin?” Ata e pranojnë “dëshminë e Jezusit”, besojnë “në emër të tij”, “pagëz[ohen] sipas mënyrës së varrimit të tij, duke u varrosur në ujë në emër të tij” (vargu 51). Ata i zbatojnë “urdhërime[t që] ata [të] mund të lahen e pastrohen nga gjithë mëkatet e tyre dhe [të] mund të marrin Shpirtin e Shenjtë me anë të vënies së duarve prej atij që shugurohet dhe vuloset në këtë fuqi” (vargu 52). Ata “kanë sukses nëpërmjet besimit [te Zoti Jezu Krisht] dhe vulosen me anë të Shpirtit të Shenjtë të premtimit” (vargu 53). Ata janë “bërë të përsosur nëpërmjet Jezusit, ndërmjetësit të besëlidhjes së re, i cili e kreu këtë shlyerje të përsosur nëpërmjet derdhjes së vetë gjakut të tij” (vargu 69).

Jezu Krishti e kupton rolin e Tij në planin e Atit Qiellor për lumturinë: “Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek Ati përveçse nëpërmjet meje” (Gjoni 14:6). Askush nuk e merr lavdinë çelestiale ose plotësinë e Atit pa pranuar gjithçka që ofron Shpëtimtari nëpërmjet Shlyerjes së Tij (shihni te Doktrina e Besëlidhje 84:37–38): dashurinë, fuqinë, mëshirën, mirësinë, shërbëtorët, drejtësinë, urdhërimet, ordinancat dhe besëlidhjet e Tij.

Presidenti Rasëll M. Nelson e theksoi rolin e Kishës së Jezu Krishtit për të ndihmuar bijtë e Perëndisë që të marrin jetën e përjetshme: “Qëllimi afatgjatë i Kishës është t’u japë ndihmesë të gjithë anëtarëve që ta rritin besimin e tyre te Zoti ynë Jezu Krishti dhe te Shlyerja e Tij, t’u japë ndihmesë atyre për t’i bërë dhe mbajtur besëlidhjet e tyre me Perëndinë, si dhe për t’i forcuar dhe vulosur familjet e tyre”.

Presidenti Nelson na ka nxitur që ta bëjmë mbretërinë çelestiale synimin tonë të përjetshëm, duke “m[arrë] parasysh me kujdes se ku do t[ë na] vendos[in] në botën tjetër secili nga vendimet t[ona] ndërsa je[m]i këtu në tokë”. Duke iu përgjigjur kësaj ftese, ne do të jemi të përgatitur t’i përgjigjemi pyetjes madhore: “Çfarë mendoni ju për Krishtin?”

Vegimi i shkallëve të lavdisë na siguron se jo vetëm që liria e zgjedhjes është reale, por edhe që zgjedhjet kanë vërtet rëndësi. Na kujton gjithashtu se për shkak të Jezu Krishtit, ne “j[emi] shëlbuar nga rënia” dhe “j[emi] bërë të lirë përgjithmonë, … të zgjedhi[m] lirinë dhe jetën e përjetshme, nëpërmjet Ndërmjetësit të madh të të gjithë njerëzve, ose të zgjedhi[m] robërinë dhe vdekjen” (2 Nefi 2:26–27). Çfarë do të zgjedhim? E ardhmja jonë në këtë jetë dhe fati ynë i përjetshëm janë po aq të shndritshëm sa edhe besimi ynë te Jezu Krishti.