Leiðir til guðlegra samskipta

Vita hvenær Guð talar krefst trúar og trausts. Trú er alltaf grundvölluð í Jesú Kristi. Við þurfum líka að treysta honum. Hann hefur sagt:

„Já, sjá, ég mun segja þér í huga þínum og hjarta, með heilögum anda, sem koma mun yfir þig og dvelja í hjarta þínu.

Sjá, þetta er andi opinberunar“ (Kenning og sáttmálar 8:2–3).

En opinberun og guðleg leiðsögn hljótast ekki bara af því að bíða eftir andlegri opinberun. Við verðum að framkvæma. Rétt eins og eiginkona mín sagði mér að gera varðandi ráðstefnuræðuna mína, þurfum við stundum einfaldlega að „hefjast handa.“

Þegar ég og Ísabella þjónuðum sem trúboðsleiðtogar í Lyon trúboðinu í Frakklandi, þurfti ég að ákveða hvert hver trúboði ætti að fara innan trúboðsins og hvenær honum skyldi úthlutað verkefninu. Ég komst að því að andinn myndi leiðbeina mér ef ég bæði um hjálp og notaði síðan mína bestu dómgreind. Staðfestingin kæmi síðan þegar allt væri komið á sinn stað.

Í núverandi köllun minni er ég sendur í stikur víða í kirkjunni til að endurskipuleggja forsætisráð stiku. Þegar ég og félagi minn tökum viðtöl við einstaklinga, fáum við hugsanir, tilfinningar og hughrif. Við ráðum síðan ráðum okkar og biðjum saman. Að lokum kemur opinberun og Drottinn staðfestir fyrir okkur hverja hann hefur kallað til að þjóna.

Það er aðferð til að bera kennsl á það þegar Guð talar og uppgötva vilja hans. Við þurfum að sýna að við séum fús til að breyta í trú og trausti.

Ein mikilvæg leið Guðs til að tala til barna sinna er fyrir tilstilli spámanna. Að hafa spámann á jörðu í dag eru frábærar fréttir! Hann hlýtur opinberun frá Guði til að leiðbeina og leiða kirkjuna (sjá Amos 3:7). Við getum líka hlotið leiðsögn og vernd með því að fylgja kenningum hans. Það er ekki alltaf auðvelt, en Drottinn hefur leiðbeint okkur að fylgja spámanninum „af fullkominni þolinmæði og trú“ (Kenning og sáttmálar 21:5).

„Fjölskyldan: Yfirlýsing til heimsins“ hefur til dæmis reynst spámannleg allt frá því að hún var kynnt fyrir 30 árum. Hún tekur á mörgum áhyggjumálum sem við vissum ekki að við myndum hafa og veitir leiðsögn sem við vissum ekki endilega að við þyrftum – en við gerum það núna. Leiðsögn spámannsins er ekki alltaf það sem við viljum heyra. Hún samræmist kannski ekki núverandi gildum samfélagsins. Hvað sem því líður, þá munum við njóta leiðsagnar og verndar þegar við fylgjum spámanninum.

Spyrjið spurninga og leitið svara

Á fyrstu dögum endurreisnarinnar talaði Guð oft til að svara einlægum spurningum spámannsins Josephs Smith og annarra. Á meðan Joseph og Oliver Cowdery unnu við þýðingu Mormónsbókar, komu þeir að kennslu frelsarans um kenningu skírnar (sjá 3. Nefí 11:23–33). Þeir þráðu að læra meira og fóru út í skóg til að biðjast fyrir. Fljótlega birtist Jóhannes skírari og endurreisti valdið til að skíra með niðurdýfingu til fyrirgefningar synda.

Við annað tilefni lét Emma, eiginkona Josephs, í ljós áhyggjur af óreiðunni sem menn skildu eftir sig sem reyktu pípur og tuggðu tóbak á samkomum. Joseph fór með málið til Drottins og hlaut opinberun – „Vísdómsorð“ (Kenning og sáttmálar 89:1) – um heilbrigða breytni börnum Guðs til líkamlegs og andlegs gagns.

Þessi tilvik – og mörg önnur – minna okkur á að í lagi er að hafa spurningar, svo framarlega sem við leitum svara í rétta átt. Ef við leggjum spurningar okkar til Drottins, munum við finna svör. Stundum kemur svarið samstundis. Oftar koma svörin þó „orð á orð ofan og setning á setning ofan, örlítið hér, örlítið þar“ (2. Nefí 28:30). Við gætum þurft að bíða eftir svörum til að hjálpa okkur að læra og vaxa, en Guð mun svara okkur í samræmi við eigin vilja, hátt og tíma.

Þegar við þurfum að bíða eftir því að Guð tali til okkar, er mikilvægt að við höldum í það sem við vitum og höfum upplifað. Annars gætum við tapað því. Við viljum ekki efast um fyrri upplifanir með andanum, bara vegna þess að við gætum átt erfitt núna. Á þeim stundum ættum við að leita aftur í huga okkar og minnast þess hvernig okkur leið þegar við fundum nálægð Guðs.

Alma spurði eitt sinn fólkið í Sarahemla þessara sjálfsskoðandi spurninga:

„Hafið þér fæðst andlega af Guði? Hefur mynd hans greypst í svip yðar? Hefur þessi gjörbreyting orðið í hjörtum yðar? …

„Og sjáið nú, ég segi yður, … ef þér hafið fundið umbreytingu í hjörtum yðar og hafi yður langað til að syngja söng hinnar endurleysandi elsku, þá spyr ég: Finnið þér slíkt nú?“ (Alma 5:14, 26.)

Við ættum að gæta þess að muna eftir andlegum upplifunum og ýta þeim ekki til hliðar. Við ættum að spyrja okkur sjálf reglulega: „Finn ég slíkt nú?“ Þetta styrkir okkur á tímum þegar Guð virðist hljóður. Við eigum líka auðveldar með að bera kennsl á þau skipti sem hann talar til okkar.

Samskipti við himneskan föður eru lifandi hlutur. Við gerum okkar til að halda því lifandi með því að leita stöðugt að og skapa tækifæri fyrir guðleg samskipti. Við getum reglulega og heitt beðið til Guðs um frið, huggun og leiðsögn. Við getum lesið orð hans í ritningunum og skynjað áhrif andans. Við getum einnig fylgt spámannlegri leiðsögn.

Þegar við höldum sambandi við okkar kærleiksríka föður á himnum, getum við verið verkfæri í höndum hans við að aðstoða hann í hans dásamlega verki. Með því að hlíta þeim skilningi og hughrifum sem við hljótum, getum við hjálpað öðrum að finna að Guð þekkir og elskar þau og þráir að tala við þau.

Fullvissan um að Guð heyrir og talar til barna sinna er gríðarleg blessun. Regluleg guðleg samskipti við hann veita leiðsögnina sem við þurfum á að halda til að stýra ferð lífsins.