„Himneskur faðir þráir að tala við ykkur,“ Líahóna, mars 2025.
Himneskur faðir þráir að tala við ykkur
Látið trú ykkar á himneskan föður og ástkæran son hans hjálpa ykkur að svipta frá hulunni og taka á móti rödd föðurins.
Við erum synir og dætur Guðs og deilum jörðinni saman langt frá okkar himnesku heimkynnum. Þetta er jarðlíf okkar, tími til að meðtaka líkama okkar, velja gott fram yfir illt, „bragða hið beiska, svo að [við metum] hið góða“ (HDP Móse 6:55), efla trú okkar á frelsara okkar Jesú Krist og heilaga friðþægingu hans og taka á móti sæluáætlun föður okkar. Við erum hér til að líkjast meira okkar himneska föður.
Án minninga um fortilveru okkar, erum við stundum einmana vegna heimsins sem við sögðum skilið við. Faðir okkar hefur gefið okkur andlega gjöf til að vera tengd honum og hljóta leiðbeiningar, leiðsögn og huggun frá honum. Við þekkjum þessa gjöf afar vel; hún kallast bæn.
Biðjið til himnesks föður ykkar
Engill bauð Adam og Evu, og öllum sem þeim fylgdu: „Þú skalt iðrast og ákalla Guð í nafni sonarins að eilífu“ (HDP Móse 5:8).
Jesús kenndi: „Biðjið og yður mun gefast, leitið og þér munuð finna, knýið á og fyrir yður mun upp lokið verða“ (Matteus 7:7). „Þegar þú biðst fyrir skaltu … biðja föður þinn sem er í leynum“ (Matteus 6:6). „En þannig skuluð þér biðja: Faðir vor, þú sem ert á himnum. Helgist þitt nafn“(Matteus 6:9).
Jesús baðst stöðuglega fyrir til föður síns. „[Hann] fór til fjalls að biðjast fyrir og var alla nóttina á bæn til Guðs“ (Lúkas 6:12). „Og … hann [fór] til fjalls að biðjast fyrir“ (Markús 6:46). Þeir koma til staðar, er heitir Getsemane, og Jesús segir við lærisveina sína: „Setjist hér, meðan ég biðst fyrir“(Markús 14:32). Þegar Jesús var á krossinum bað hann fyrir hermönnunum sem krossfestu hann: „Faðir, fyrirgef þeim. Því að þeir vita ekki, hvað þeir gjöra“ (Lúkas 23:34).
Ritningarnar ráðleggja okkur að „biðja án afláts“ (Lúkas 21:36; 2. Nefí 32:9; 3. Nefí 18:15; Kenning og sáttmálar 10:5; 19:38; 20:33; 31:12). Alma kenndi líka: „Ráðgastu við Drottin um allt, sem þú tekur þér fyrir hendur, og hann mun leiðbeina þér til góðs“ (Alma 37:37). Auk þess „[beinum við] öllu því þakklæti og lofi, sem öll sála [okkar] orkar að rúma“ (Mósía 2:20) og berum kennsl á allt, sem faðirinn gerir fyrir okkur.
Russell M. Nelson forseti útskýrði: „Andlegt sjálfstraust hefst með þeim skilningi að hver nýr morgun er gjöf frá Guði. … Hann viðheldur lífi okkur dag fyrir dag og styður okkur frá einni stundu til annarar (sjá Mósía 2:21).”
Nefí sagði: „Því að ef þér hlustið á andann, sem kennir manninum að biðja, þá munuð þér vita, að þér verðið að biðja, því að hinn illi andi kennir ekki manninum að biðja, heldur kennir honum að hann skuli ekki biðja” (2. Nefí 32:8).
Hluti af Kristur reisir dóttur Jaírusar upp frá dauðum, eftir Greg K. Olsen
Með fordæmi frelsara okkar og leiðsögn engla og spámanna í gegnum aldirnar, vitum við greinilega að við ættum að biðja daglega til að tjá þakklæti fyrir blessanir okkar og hafa stöðuga bæn í hjarta. Við berum ábyrgð á að eiga samskipti við föður okkar.
Það sem jafnvel er enn dýrðlegra, er að faðir okkar á himnum svarar bænum okkar. Íhugul spurning í þessum jarðneska heimi er: Hvernig getum við betur meðtekið og skilið svörin, leiðsögnina og huggunina sem kemur frá föður okkar?
Í rúmlega sjö áratugi lífs míns veit ég að faðir okkar talar til okkar. Við erum ekki ein. Himneskar verur vaka yfir okkur og hjálpa okkur þegar við leitumst við að fylgja frelsaranum.
Að hljóta svör við bænum okkar, hefst á trú á himneskan föður og son hans, Jesú Krist. Jesús sagði: „Óttast ekki, trú þú aðeins“ (Markús 5:36). Við treystum á hann, gerum okkar besta til að halda boðorðin og leitum að hönd hans í öllu. „Í engu misbýður maðurinn Guði … nema [þau], sem ekki játa hönd hans í öllu og ekki hlýða boðorðum hans“ (Kenning og sáttmálar 59:21).
Hönd Guðs í lífi okkar þýðir ekki að hann valdi því illa eða þeim hræðilegu hörmungum sem eru í heimi okkar. Það þýðir hins vegar að hann mun standa með ykkur á tímum erfiðleika og ósanngirni, styrkja getu ykkar, hugga ykkur og „helga þrengingar [ykkar, ykkur til góðs]“ (2. Nefí 2:2).
Heyrið rödd hans
Þegar við trúum á hann og höldum boðorð hans, lærum við á eðlilegan hátt að heyra betur rödd hans.
Í september 1993, á fyrsta ári mínu sem aðalvaldhafi, bauð James E. Faust forseti (1920–2007), sem þá var í Tólfpostulasveitinni, mér og eiginkonu minni, Kathy, að sækja með sér trúarsamkomu Brigham Young háskólans. Munið að árið 1993 var fyrir tíma snjallsíma, samfélagsmiðla og Alnetsins.
Í ræðu sinni, sem bar yfirskriftina „Rödd andans,“ aðvaraði Faust forseti: „Meðal ykkar kynslóðar mun fjöldi radda herja á ykkur sem munu segja ykkur hvernig þið eigið að lifa, hvernig þið getið fullnægt ástríðum ykkar og hvernig þið getið eignast allt. Þið munuð hafa allt að fimm hundruð sjónvarpsrásir innan seilingar. Það verður alls konar hugbúnaður, gagnvirk tölvumótöld, gagnagrunnar og tilkynningatöflur; efni verður gefið út og birt á skjáborðum, gervihnattamóttakarar og fjarskiptanet sem munu kaffæra ykkur með upplýsingum. … Röddin sem þið verðið að læra að gefa gaum er rödd andans.“
Boyd K. Packer forseti (1924–2015), forseti Tólfpostulasveitarinnar, sagði frá hinni hljóðu og kyrrlátu rödd andans er hann sagði frá reynslu sinni af John Burroughs, náttúrufræðingi, þar sem hann gekk með vinum sínum gegnum almenningsgarð þar sem fjöldi fólks var. Þetta eru orð Packers forseta:
„Í gegnum klið borgarlífsins heyrði [Hr. Burroughs] fuglasöng.
„Hann stoppaði og hlustaði! Þeir sem með honum voru höfðu ekki heyrt hann. Hann horfði í kringum sig. Enginn annar hafði tekið eftir því.
Það angraði hann að allir skyldu missa af einhverju svona fallegu.
Hann tók mynt úr vasanum og henti henni upp í loftið. Hún lenti á gangstéttinni og peningahljóð heyrðist, ekki hærra en söngur fuglsins. Allir litu við; þau gátu heyrt þetta!
Það er erfitt að aðskilja söng fuglsins frá öllum hljóðum borgarumferðarinnar. En þið getið heyrt í honum. Þið heyrið hljóðið skýrt ef þið þjálfið ykkur í að hlusta eftir því.“
Orð Packers forseta um heilagan anda voru sett fram árið 1979, á tíma þegar lífið var mun rólegra og skarkali heimsins var mun minni en nú.
Nelson forseti kenndi: „Ef þið beinið athyglinni meira að samfélagsmiðlum en rödd andans, þá eruð þið að setja ykkur sjálf í andlega hættu.“
Faust forseti sagði: „Ef við viljum hlýða á rödd andans, verðum við einnig að opna eyru okkar, beina augum trúarinnar að uppsprettu raddarinnar og horfa staðföst til himins.“
Þessi rödd andans nær bæði til vitsmuna okkar og tilfinninga. „Ég mun segja þér í huga þínum og hjarta, með heilögum anda, sem koma mun yfir þig og dvelja í hjarta þínu“ (Kenning og sáttmálar 8:2). Hlustið á samvisku ykkar – opinberun á sér oft stað þar.
Í heimsókn sinni í Home Boys Town samstæðu stúlkna í Markina-borg á Filippseyjum í febrúar 2024, kenndi öldungur Andersen unga fólkinu að þau væru börn Guðs: „Hann elskar ykkur. Og þið getið skotið máli ykkar til hans. Hann mun heyra bænir ykkar.“
Biðja með trúföstu hjarta
Svör og hughrif verða ekki þvinguð. Við biðjum og við bíðum með trúfast hjarta. Sum svör munu ekki hlotnast í þessu lífi, en Drottinn mun ætíð senda frið sinn til hinna réttlátu (sjá Jóhannes 14:27). Við hljótum oft svör þegar við biðjum þess að hjálpa þeim sem eru í kringum okkur. Stundum berast þau „orð á orð ofan og setning á setning ofan“ (Kenning og sáttmálar 98:12).
Rödd himins getur borist okkur á óvæntum stundum og á óvæntum stöðum, en við finnum mest áberandi tækifærin okkar á hljóðum og helgum stöðum. Í kyrrð morgunbæna minna og íhugunar árla morguns, finn ég óvenjulegar blessanir. Daglegur, persónulegur og ótruflaður lestur í ritningunum, þó venjubundinn sé, færir rödd andans í hjörtu okkar eins og eldur á öðrum stundum.
Stundum koma hughrifin eingöngu frá því sem við lesum og á öðrum tímum veitir það sem við erum að íhuga svar við afar ólíkum áhyggjumálum. Munið eftir orðum öldungs Roberts D. Hales: „Þegar við viljum tala við Guð, biðjum við. Þegar við viljum að hann tali við okkur, leitum við í ritningunum.“
Eftir því sem skarkali og truflanir heimsins þyrlast kringum okkur, hefur Drottinn leiðbeint spámanni sínum að byggja stöðugt fleiri musteri. Þegar við skiljum áskoranir okkar eftir úti, en göngum inn með bænir okkar og áhyggjur, er okkur kenndur sannleikur eilífðar.
Fyrir ári síðan gaf Nelson forseti okkur þetta merkilega loforð: „Kæru bræður og systur, hér er loforð mitt. Ekkert hjálpar ykkur meira við að halda fast í járnstöngina en að tilbiðja í musterinu, eins reglubundið og aðstæður ykkar leyfa. Ekkert veitir ykkur meiri vernd er þið horfist í augu við heimsins niðdimmu þoku. Ekkert getur styrkt meira vitnisburð ykkar um Drottin Jesú Krist og friðþægingu hans eða hjálpað ykkur að skilja betur hina undursamlegu áætlun Guðs. Ekkert mun sefa anda ykkar meira á tíma sársauka. Ekkert mun ljúka meira upp himninum. Alls ekkert!“
Hver aðalráðstefna færir fleiri ríkulegar blessanir. Í komandi aprílmánuði munum við enn og aftur koma saman á aðalráðstefnu til að hlýða á rödd Drottins. Við komum á aðalráðstefnu eftir að hafa beðist fyrir og undirbúið okkur. Sérhvert okkar hefur knýjandi áhyggjuefni og einlægar spurningar. Við endurnýjum trú okkar á frelsara okkar, Jesú Krist, og styrkjum getu okkar til að standast freistingar. Við komum til að hljóta kennslu frá upphæðum. Ég lofa ykkur því að er þið undirbúið ykkur og komið í bænarhug á aðalráðstefnu, munið þið finna svör við áhyggjum ykkar og þið munuð vita að „hönd himins“ er yfir ykkur.
Hafið þá trú að himneskur faðir sé að tala til ykkar. Hann er að því! Látið trú ykkar á hann og ástkæran son hans hjálpa ykkur að svipta frá hulunni og heyra rödd föður ykkar. Ég ber vitni um að hann er til staðar og elskar ykkur meira en orð fá lýst.