Կիսվել ուրախությունով Քենիայում

Բնականաբար, Ռոբերտը ցանկանում էր կիսվել մարդկանց հետ իր նոր օրհնություններով։ Նա չէր կարող հովանավորել որևէ մեկի կրթությունը: Բայց նա, անշուշտ, կարող էր ուսուցանել նրանց ավետարանը:

Նա սկսեց տասնյակ մարդկանց հրավիրել եկեղեցի` հարևաններին, համադասարանցիներին, երեխաներին, որոնց հետ սպորտով է զբաղվում՝ բոլորին, ում ճանաչում էր: «Մի կիրակի ես եկել էի հինգ հոգու հետ, իսկ հաջորդ կիրակի՝ 10 հոգու»,- ասում է նա: «Այնուհետև ես ուղարկեցի միսիոներներին նրանց մոտ, որպեսզի նրանք կարողանան հասկանալ և իմանալ, որ այս Եկեղեցին ճշմարիտ է, և նրանք կարող են զգալ այն, ինչ ես եմ զգում»։

Շատ չանցած Ռոբերտի որոշ ընկերներ որոշեցին մկրտվել և խնդրեցին նրան կատարել արարողությունը:

Եկեղեցին արագ աճում է Աֆրիկայում, մասամբ Ռոբերտի նման աշակերտների շնորհիվ: Նա մեկ շաբաթում մկրտեց 10 հոգու, հաջորդ շաբաթ՝ 11, իսկ երրորդ շաբաթ՝ «միայն» 4-ի:

Այդ նոր մկրտված ընկերներից ավելի քան մեկ տասնյակը նրա հետ էին անցյալ դեկտեմբերին Քենիայում անցկացված ԵԶՀ համաժողովում, այդ թվում՝ ընկերներից մեկը, ով արդեն մկրտել էր իր ընկերոջը:

Տեսնո՞ւմ եք, թե ինչպես է թափ առնում գործը: Այն բազմապատկվում է։

17-ամյա Ֆրեդրիկ Ա.-ն ասում է, որ երբ իր ընկերը՝ Ռոբերտը հրավիրեց իրեն Եկեղեցի, նա այնքան ուժեղ զգաց Հոգին, որ չէր կարող հերքել այն:

«Երբ ես հասա եկեղեցի, Աստծո Հոգին ուղարկվեց ինձ վրա», - ասում է Ֆրեդրիկը: «Երբ ինձ տվեցին Մորմոնի Գիրքը, ես սկսեցի կարդալ այն: Եթե ինչ-որ բան չեմ հասկանում, ես միշտ հարցնում եմ իմ ճյուղի նախագահին և աղոթում»:

18-ամյա Գիֆթ Մ.-ն Ռոբերտի մկրտած ընկերներից է։ «Ես երջանիկ եմ, որ ճշմարիտ Եկեղեցու մասն եմ՝ տիեզերքի միակ ճշմարիտ Եկեղեցու»,- ասում է Գիֆթը ժպտալով:

Ռոբերտը ծրագրում է ծառայել լիաժամկետ միսիայում, դպրոցն ավարտելուց անմիջապես հետո (ինչպես Գիֆթը և Ֆրեդրիկը): Ինչո՞ւ է նա ցանկանում դա անել, երբ արդեն լավ գիտի, թե ինչպես կիսվել ավետարանով:

«Ես պետք է միսիա գնամ, որպեսզի ավելի մեծ փորձառություն ունենամ և ավելին սովորեմ»,- ասում է Ռոբերտը: «Դա կամրապնդի իմ հավատքը և կփոխի իմ վերաբերմունքը: Դա այն է, ինչ Աստված ուզում է, որ ես անեմ»: