Ang Pasko ni Keola

“Pagdali, Pae!” Miingon si Keola ngadto sa iyang manghod nga lalaki. “Makahimo ka niana!”

Si Keola ug ang iyang pamilya anaa sa balay ni Lola ug ni Lolo. Nagdula sila og Candy Grab kauban sa ilang mga ig-agaw—ang ilang paboritong dula sa Adlaw sa Pasko. Si Pae nagpurong sa mata. Naningkamot siya sa pagsandok sa mga kendi gamit ang luwag ug ibutang kini sa usa ka sudlanan.

“Lima na lang ka segundo ang nahibilin nimo!” miingon ang ilang magulang nga lalaki, si Tauinaola. Naggunit siya sa timer.

“Lisora ani!” Si Pae mikatawa ug iyang gisandok ang iyang luwag, nagkatag ang mga kendi sa tibuok salog.

“Oras na!” Miingon si Tauinaola.

Gitangtang ni Pae ang iyang taptap sa mata. “Maayo na lang kay nakakuha ko og diyotay! Magdula kita karon og Ring Toss.”

Si Pae, si Tauinaola, ug ang ilang mga ig-agaw miadto sa laing lawak. Si Keola mosunod na unta nila, apan iyang nadungog ang tingog ni Lola.

“Kumusta ang imong Pasko, Keola?” Milakang si Lola sa mga kendi ug pangputos nga papel nga anaa sa salog ug migakos ni Keola.

“Nindot kaayo!” Miingon si Keola.

Sa sayong bahin niana, ang lola, lola sa tuhod, ug mga iyaan ni Keola naghimo og lamian nga Pilipino nga pagkaon alang sa panihapon. Ang paborito ni Keola gitawag og pansit, hinimo sa humay nga noodles, manok, ug mga utanon nga gigisa sa kawali.

Human sa panihapon, ang tanan nagpundok aron magbasa sa Lucas 2. Si Keola ug si Pae migamit sa ilang Talan-awon sa Pagkatawo ni Jesus sa pagtabang sa pagsaysay sa istorya. Nindot kaayo nga magdungan sa paghinumdom sa pagkatawo ni Jesukristo.

Apan karon ang panahon sa Pasko hapit na mahuman. Mimug-ot ang nawong ni Keola. “Unta dili kini matapos.”

“Ako sab. Apan malipayon ko nga nagkauban kita niining nga adlaw.” Si Lola migakos na usab og hugot ni Keola. “Molakaw ko aron motabang sa pagpanglimpyo. Anaa ra ko sa kusina kon magkinahanglan ka nako.”

Samtang nagtan-aw si Keola sa iyang paglakaw, nakita niya ang iyang mga ginikanan nga mitabang sa iyang mga iyaan ug mga uyoan sa pagpanglimpyo sa kusina. Sila nanghugas ug nagpauga sa mga plato ug uban pang gamit sa kusina. Si Keola dili kaayo ganahan manglimpyo, apan kahibalo siya nga adunay daghan pang buhatonon sa balay.

Tingali kinahanglan ko nga motabang, naghunahuna siya sa iyang kaugalingon.

Aduna pay mga putos sa kendi ug pangputos nga papel nga naa sa salog. Si Keola mikuha og basurahan gikan sa kusina. Iyang gisulod ang tanang papel ngadto sa basurahan. Dayon milakaw siya sa palibot ug gipunit ang hugaw nga mga tisyu ug ubang basura. Human sa pipila ka minuto, ang lawak mas limpyo na tan-awon!

Naghunahuna si Keola kon unsa pa ang iyang sunod nga buhaton. Ang iyang mga ig-agaw nga gagmayng mga bata nagdula og mga libro ug mga dulaan nga anaa pa gihapon sa salog. Gipundok niya kini ug gihipos. Dayon iyang gilimpyohan ang mga dulaan nga gibiyaan.

Usa ka mainiton nga pagbati ang mipuno sa kasingkasing ni Keola. Siya nasayod nga ang Espiritu Santo misulti niya nga naghimo siya og butang nga maayo. Nalipay siya nga nakatabang!

Ang nindot nga pagbati nagpabilin kaniya samtang nagbitbit siya sa mga plato ug mga baso paingon sa lababo sa kusina. Si Mama mipahiyom niya samtang nanghugas sa mga plato ug ubang mga gamit sa kusina.

“Salamat sa imong tabang, Keola,” miingon siya.

Mipahiyom usab si Keola. “Walay sapayan!”

Sunod, mitabang siya sa iyang uyoan sa pag-mop sa salog sa kusina ug sa paghipos sa sobra nga mga pagkaon. Human niana, ang balay sa pagkatinuod mikidlap!

Sa wala madugay oras na sa pagpauli.

Si Keola mikaway sa pagpanamilit ni Lola ug ni Lolo, dayon milakaw paingon sa kalsada kuyog ni Papa, Mama, ug sa iyang mga igsoong lalaki. Ang mga timos naningog, ug nakita ni Keola ang mga bituon nga nagdan-ag sa langit. Mipahiyom siya. Nindot kini nga Pasko. Nalipay siya nga nakatabang sa iyang pamilya sa pagpanglimpyo. Ug siya nasayod nga si Jesukristo nalipay usab.

Ablihan ang PDF

Mga paghulagway pinaagi ni Mattia Lo Russo