Pagsaulog sa Pasko

Akong minahal nga kaigsoonan, napanalanginan kita karon sa talagsaong mga mensahe nga nadungog nato gikan ni Sister Runia, Elder Palmer, ug Elder Cook. Aduna koy pribilihiyo sa pagtudlo sa pipila ka butang nga gipasabot na nila.

Ang Pasko usa ka mahimayaong panahon sa tuig. Samtang saulogan nato ang pagkatawo sa atong Manluluwas, ang atong mga kasingkasing mobati sa unsay labing importante sa atong kinabuhi. Ang Pasko makapahimo nato nga mas mabatyagan ug mas mapasalamaton sa mga sakripisyo nga gihimo alang nato.

I.

Ang Pasko nagpahinumdom nato sa paghunahuna sa usag usa. Mas mapasalamaton kita sa atong mga pamilya. Bag-ohon nato ang relasyon sa karaang mga higala. Dili kita motugot nga makontrol sa mga babag nga magbulag kanato sa ubang panahon sa tuig. Ang mga dayo motimbaya sa usag usa nga dili maulaw. Ang kamatinabangon ug konsiderasyon mobalik na pag-usab. Ang diwa sa Pasko nag-awhag sa atong labing maayong mga hiyas ug kinaiya.

Ang kainit ug kahayag sa Pasko mao ang Kahayag ni Kristo. Sa atong mabasa sa moderno nga mga kasulatan, ang Manluluwas mao “ang tinuod nga kahayag nga nagdan-ag sa matag tawo nga moanhi sa kalibotan.” Ang tanan nga mosaulog sa pagkatawo ni Kristo—ang tanan nga aduna niining atong gitawag nga “Diwa sa Pasko”—adunay porsiyon niana nga kahayag.

Sobra sa usa ka bilyon ka tawo ang mosaulog sa pagkatawo ni Jesukristo atol niining panahon sa Pasko. Ang tibuok kalibotan kinahanglang mosaulog usab. Bisan sa kalibotan nga mga termino, si Jesus sa Nazaret mao ang labing importante nga tawo nga nabuhi sukad. Siya ang nag-unang hilisgotan sa mga propeta ug mga magbabalak sulod sa sobra sa 6,000 ka tuig. Siya ang hilisgotan sa labing bantogang musika ug art sa kalibotan. Siya ang labing bantogang magtutudlo nga nabuhi sukad. Labing importante, Siya ang Bugtong Anak sa Dios ang Amahan sa Kahangtoran. Siya ang Dios nga ang matag tuhod moluhod, ug matag dila mokumpisal nga Siya ang atong Tiglalang ug Manunubos, ang Manluluwas ug Dios niini nga kalibotan.

“Panagdait sa mga tawo” mao ang mensahe sa Pasko. Mao kini ang nag-unang tema sa mga magbabalak ug mga musikero nga mihatag nato sa mahimayaong musika sa Pasko. Ganahan kita sa mga panaygon nga mipahayag pag-usab niini nga tema.

Sa layong patag sa Judea,

Nadunggan awit sa himaya:

Daygon ang Dios, Daygon ang Dios,

Daygon ang Dios sa kahitas-an;

Ug kalinaw sa yuta;

Pagdait ipakita!

Ang maong mga pulong, gikanta sa dili maihap nga mga higayon sa atong mga kalihokan sa holiday, nagpahinumdom nato nga walay bag-o sa kasaulogan ug mga kanta sa Pasko. Ang mensahe karaan ug pamilyar. Kini gisangyaw ngadto ni Adan. Kini gisangyaw ngadto sa mga anak ni Israel. Kini gisangyaw ngadto sa kaliwatan ni Amahang Lehi. Balik-balik, ang mga propeta mipahayag sa importante nga mga kamatuoran sa mga pagtulon-an sa Pag-ula ni Jesukristo. Balik-balik, gipahayag nila ang Iyang sugo nga kinahanglan higugmaon ug alagaran nato Siya ug higugmaon ug alagaran ang usag usa. Ug midugang Siya, “Kon nahigugma kamo kanako, tumana ninyo ag akong mga sugo.” Gisubli sa tanang panahon, kini nga mga pamahayag mao ang labing importante nga mensahe sa tibuok kahangtoran. Alang kini kanato, alang sa atong kaayohan.

Ang labing importanteng mga butang sa kinabuhi balik-balik. Dili gayod kita pul-an nga maminaw sa sagradong ngalan sa atong Manluluwas. Dili gayod kita pul-an sa pagpakig-uban sa mga minahal. Dili gayod kita pul-an nga maminaw sa “Gimahal ko ikaw.”

Mao nga ang gibalikbalik nga mensahe sa Pasko dili usa ka mensahe nga usbon, apan usa ka mensahe nga bag-ohon sa atong mga kinabuhi.

II.

Gikan sa panahon sa atong pagkabata, matag usa kanato nakahibalo nga ang pasko mao ang panahon sa paghatag og regalo sa mga pamilya ug mga higala. Panahon kini sa espesyal nga pagkamabination niadtong atong gimahal. Apan ang diwa sa pagpanghatag sa Pasko kinahanglan nga molapas sa atong sirkulo sa pamilya ug mga higala. Karon, daghan sa atong kabatan-onan adunay halandomon nga mga kasinatian samtang ang mga korum ug mga klase ug sa ubang mga grupo sa Simbahan mobisita ug magdala og mga regalo ngadto niadtong kinsa kinahanglan nga hinumdoman sa Pasko, sa mga ospital ug mga nursing home, sa dili makabiya sa ilang mga balay, ug sa uban pa. Sa dili maihap nga mga Bisperas sa Pasko, ang buotan nga mga lalaki ug babaye, nga nakahibalo sa kalisod sa nagbangotan nga mga ginikanan, boluntaryong nagtuman dala ang mga dulaan ug pagkaon ug kendi aron nga ang inosente, masaligon nga mga bata mobati og kalipay nga nahinumdoman sa buntag sa Pasko. Liboan sa talagsaong mga lalaki ug mga babaye naghiusa sa ilang mga paningkamot sa mga charity sa Pasko aron mahupay ang gigutom, masininaan ang gision og mga sinina, mahatagan og kapuy-an ang walay balay, maduaw ang masakiton ug nakalimtan, ug mohatag og kalipay ngadto sa mga bata. Ang Dios mopanalangin niining matinabangon nga mga kamot! Kinahanglang kitang tanan mosuporta kanila. Kadtong kinsa moserbisyo sa mahigugmaon ug sa dili hinakog nga paagi mao ang tinuod nga mga sulugoon sa Prinsipe sa Kalinaw.

III.

Unsa ang kahulogan sa “dalaygon ang Dios sa kahitas-an, panagdait sa mga tawo nga iyang gikahimut-an”? “Higugmaa … ang imong isigkatawo ingon sa paghigugma mo sa imong kaugalingon,” unang gitudlo sa Manluluwas. Gani mitudlo Siya nga “higugmaon ang [atong] mga kaaway, panalanginan sila nga nagtunglo [kanato], magbuhat og maayo ngadto kanila nga nasilag [kanato], ug mag-ampo alang kanila nga nagpasipala [kanato] ug nanglutos [kanato].”

Samtang buhaton nato ang tumong nga gipadayag niadtong mga pagtulun-an, ang Pasko kinahanglan nga usa ka panahon sa pagpasaylo, usa ka panahon nga mamaayo ang karaang mga samad ug mapahiuli ang mga relasyon nga naguba.

Kutlo: “Busa, Ako moingon nganha kaninyo, nga kamo kinahanglan gayod nga mopasaylo sa usag usa; kay siya nga dili mopasaylo sa iyang igsoon ang iyang mga kalapasan magpabilin nga gipanghimaraot sa atubangan sa Ginoo; kay magpabilin diha kaniya ang dakong sala.

“Ako, ang Ginoo, mopasaylo kinsa Ako mopasaylo, apan kamo gikinahanglan nga mopasaylo sa tanan nga mga tawo.”

Mao nga, ang Pasko mao ang usa ka panahon sa paglugway sa atong mga kaugalingon lapas sa atong normal nga relasyon sa gugma ug panaghigala. Ang “Kalinaw, panagdait sa mga tawo” dili lang usa ka mensahe alang niadtong kita aduna nay mga pagbati sa gugma ug pagmahal, sama sa isig ka miyembro sa atong Simbahan o nasod, mga residente sa atong natawhan nga lungsod o kasilinganan, o sa mga tawo sa komon nga kultura. Ang langitnong mga panon mipahayag og panagdait ngadto sa tanang tawo—ngadto sa kaswal nga mga higala, ngadto sa mga dayo, gani ngadto sa mga kaaway. Ang Pasko mao ang panahon nga hinumdoman nga kitang tanan mga anak sa usa ka Amahan sa Langit, kinsa mihatag sa Iyang Bugtong Anak aron ang tanan matubos gikan sa kamatayon. Ang atong Amahan sa Langit mitanyag usab og mga panalangin sa kaluwasan ug kahimayaan ngadto sa tanang tawo sa samang mga kondisyon: hugot nga pagtuo diha ni Ginoong Jesukristo, paghinulsol, bunyag, ug pagsunod sa mga balaod ug mga ordinansa sa ebanghelyo.

IV.

Ang Diwa sa Pasko nag-awhag nato sa paggamit niini nga panahon sa paglakang tabok sa mga babag ug pagpasiugda sa pagsabot ug gugma uban sa mga tawo sa tanang kaliwat, mga pagtuo, ug nasyonal nga mga gigikanan. Bisan kon ang mga Santos sa Ulahing mga Adlaw mao ang mayoriya, sama nato sa Utah, o minoriya, sama sa bisan asa, kinahanglan nga kita motabang sa tanang mga anak nga mga lalaki ug mga babaye sa Dios. Kinahanglan natong ipaabot ang sinsero pakigdait ngadto sa tanan tawo, kadtong sakop ug kadtong dili sakop sa atong tinuohan. Kinahanglan natong sundon ang sugo sa Dios nga gipahatag ni Moises ngadto sa mga anak ni Israel:

“Kon ang usa ka langyaw motipon pagpuyo kaninyo sa inyong yuta, ayaw ninyo siya pasipad-i. Isipa hinuon siya nga usa ka lumad. Higugmaa siya sama sa inyong paghigugma sa inyong kaugalingon.”

Kinahanglan nga atong tudloan ang atong mga anak nga magmabination ug magmasinaboton sa tanan. Nasubo ko kon makadungog og dili Santos nga Ulahing mga Adlaw nga mga ginikanan niini nga komunidad nga naguol tungod kay nagtuo sila nga ang ilang mga anak nga lalaki ug mga anak nga babaye wala gipaapil o gibaliwala sa atong kabataan ug kabatan-onan nga miyembro. Manghinaot ko nga ang mao nga mga sitwasyon talagsa ra ug nagkawala. Kita unta ang labing mahigalaon ug labing masinaboton sa tanang tawo bisan asa.

Kinahanglan nga kita, dayag lang, maglikay sa mga matang sa mga asosasyon nga makadaot sa atong pamatasan o makapahuyang sa atong hugot nga pagtuo ug pagsimba. Apan kana nga matang sa pagka-eklusibo dili makahatag nato og rason nga dili ikonsiderar ang uban. Ni kini mopalahi nato gikan niadtong daghang asosasyon nga naglakip og hiniusang mga paningkamot sa daghang mga dapit sa kinabuhi diin ang mga tawo nag-ambit og samang mga kabalaka.

Ang diwa sa atong pagdawat sa mensahe sa “kalinaw, panagdait sa mga tawo” mao ang diwa sa paghatag sa atong kaugalingon diha sa pagserbisyo sa uban. Sama nga ang Pasko nagsaulog sa pagkatawo Kaniya nga mihatag sa Iyang kinabuhi alang kanatong tanan, mao nga ang matag usa nato kinahanglang mogamit sa Pasko nga usa ka panahon sa pagpalambo sa mga paagi sa atong paghatag ngadto sa atong isig ka tawo.

Kon buhaton nato—sama nga ang paghatag sa diwa sa Pasko motuhop sa atong mga hunahuna ug sa atong mga aksiyon—matag usa nato maghimo sa atong kaugalingon nga kontribusyon sa mahangtorong tumong sa “panagdait sa mga tawo nga iyang gikahimut-an.” Panahon na kini alang natong tanan sa pagbuhat sa ingon, kay sa matag adlaw mas mapaduol kita og usa ka adlaw sa pag-anhi sa Ginoo. Sama sa gitudlo ni Presidente Russell M. Nelson kanato sa miaging komperensiya sa Oktubre, kutlo, “Ang labing maayo moabot pa tungod kay ang Ginoo nagpadali sa Iyang buhat. Ang labing maayo moabot pa samtang kita hingpit nga motugyan sa atong mga kasingkasing ug sa atong mga kinabuhi ngadto ni Jesukristo.” Kataposan sa kinutlo.

Kutloon nako karon ang gikan sa “Ang Buhi nga Kristo: Ang Pagpamatuod sa Apostoles.” Kini namahayag, kutlo:

“Samtang kita magsaulog sa pagkatawo ni Jesukristo duha ka libo ka tuig na ang milabay, kami mohalad sa among pagpamatuod sa pagkatinuod sa Iyang dili hitupngan nga kinabuhi ug sa walay kataposan nga gahom sa Iyang labing dako nga sakripisyo sa pag-ula. Walay lain nga adunay labaw ka mahinungdanon nga impluwensya sa tanan kinsa nakapuyo ug magpuyo pa dinhi sa yuta.”

Padayon sa kinutlo, “Kami sa maligdong nga paagi mopamatuod nga ang Iyang kinabuhi, diin mao ang mahinungdanon sa tibuok kasaysayan sa tawo, wala magsugod sa Betlehem ni natapos sa Kalbaryo. Siya mao ang Unang Natawo sa Amahan, ang Bugtong Anak diha sa unod, ang Manunubos sa kalibotan. …

“Kami mopahayag pinaagi sa ligdong nga mga pulong nga ang Iyang pagkapari ug ang Iyang Simbahan gipahiuli dinhi sa yuta—“tinukod ibabaw sa patukoranan sa … apostoles ug mga propeta. Si Jesukristo mao ang ulohang bato sa pamag-ang.’

Padayon sa kinutlo, “Kami mopamatuod nga Siya sa umaabot nga adlaw mobalik nganhi sa yuta. ‘Ug ang himaya ni Jehova igapadayag, ug ang tanang tawo makakita niini; kay ang baba sa Ginoo nagsulti niini.’” Kataposan sa kinutlo. “Siya momando isip Hari sa mga Hari ug mohari isip Ginoo sa mga Ginoo, ug ang tanang tuhod magaluhod, ug ang tanang dila magdayeg, sa pagsimba diha sa Iyang atubangan.

“Kami mopamatuod, ingon nga sa husto nga paagi Iyang gi-orden nga mga Apostol—nga si Jesus mao ang Buhi nga Kristo, ang imortal nga Anak sa Dios. Siya mao ang gamhanan nga Hari Immanuel, kinsa nagbarog karon diha sa tuo nga kamot sa Iyang Amahan.” Mokutlo ako pag-usab, “Siya mao ang kahayag, ang kinabuhi, ug ang paglaom sa kalibotan. Ang iyang paagi mao ang dalan nga paingon ngadto sa kalipay dinhi niini nga kinabuhi ug sa kinabuhing dayon sa kalibotan nga moabot. Salamat ngadto sa Dios sa dili hitupngan nga gasa sa Iyang balaan nga Anak.”

Sa ngalan ni Jesukristo, amen.