Si Kristo nga Bata Natawo alang Kanimo

Unsa kita kaswerte nga makasinati nianang matahom nga musika? Salamat kaayo niini nga choir, sa orchestra, ug sa mga tig-conduct. Dili mo nako makita luyo niini nga mga kahoy, apan nakahibalo ko nga anaa kamo diha.

Ang “Infant Holy, Infant Lowly” usa sa akong paborito nga daygon sa Pasko.

Panon natulog, Magbalantay nagpadayon

Pagtukaw hangtod sa buntag;

Nakitang himaya, istorya nadungog

Maayong balita sa ebanghelyo.

Nagmaya, wala nay kaguol,

Nagdayeg, nagtimbaya,

Si Kristo nga Bata natawo alang nimo.

Si Kristo nga bata natawo alang nimo!

Sa bata pa ko, ang angga sa akong mga ginikanan nako kay “Tammy nga Nati,” mao nga sa dihang ang mga kasulatan nag-istorya mahitungod sa usa ka magbalantay ug sa iyang mga nating karnero, ako kanunay nga mobati nga sila nakig-istorya kanako.

Kini tinuod alang sa istorya sa Pasko ug sa mga anghel nga nagpakita sa mga magbalantay sa karnero, nga nagbantay sa ilang mga panon, ilang mga nati, sa gabii. Akong gihulagway ang akong kaugalingon didto ug naghanduraw kon unsa kaha ang bation nga moduol sa bata sa pasongan. Ganahan gihapon ko niini nga mga imahe matag tuig samtang ako naghinuklog sa Iyang pagkatawo.

Lain nga paborito nga imahe naggikan sa istorya nga gisaysay ni Elder John R. Lasater.

Daghang tuig ang milabay, si Elder Lasater mibisita sa usa ka nasod sa Africa isip kabahin sa opisyal nga delegasyon sa gobyerno.

Usa ka adlaw, samtang sila nagbiyahe sa disyerto diha sa nagsunod nga itom nga mga limousine, usa ka aksidente ang nahitabo. Ang sakyanan diin siya nagsakay misaka sa bungtod, ug iyang nabantayan nga ang nag-una nga sakyanan mipadaplin. Siya miingon, “Ang eksena diha sa among atubangan dili gayod nako makalimtan sulod sa daghan niining katuigan.”

Usa ka tigulang nga magbalantay sa karnero, nga nagsul-ob og taas, sangyad nga kupo sama sa kapanahonan sa Manluluwas, nagtindog duol sa limousine nga nakig-istorya sa drayber. Sa duol nagbarog ang gamay nga panon sa mga 15 ka karnero.

Ang nag-una nga sakyanan nakaigo ug nakasamad sa usa sa mga karnero, mipasabot ang drayber ni Elder Lasater. Ug tungod kay kini sakyanan man sa hari, ang magbalantay sa karnero adunay katungod nga makadawat og 100 ka pilo sa kantidad sa gamayng nati nga karnero kon kini modako na. Apan ubos sa sama nga balaod, ang nati nga karnero kinahanglan nga ihawon ug ang karne bahin-bahinon sa mga tawo.

Dayon ang drayber miingon, “Apan bantayi, ang tigulang nga magbalantay sa karnero dili modawat sa kwarta; dili gayod sila modawat.” Sa dihang gipangutana og ngano, siya midugang, “Tungod sa iyang gugma sa matag usa sa iyang karnero.”

Sila nagtan-aw samtang ang tigulang nga magbalantay sa karnero miduko, gialsa ang nasamdan nga nating karnero sa iyang mga bukton, ug gibutang kini sa gipilo nga mga bahin sa iyang kupo. Padayon niya nga gihapuhap ang nating karnero, gibalik-balik ang parehas nga pulong, ug sa dihang si Elder Lasater nangutana sa kahulogan sa pulong, siya giingnan, “Ah, iyang gisulti ang ngalan niini. Ang tanan niyang karnero adunay ngalan, tungod kay siya man ang ilang magbalantay, ug ang maayo nga magbalantay nasayod sa ngalan sa matag usa sa iyang karnero.”

Diha sa Isaias kita gisaaran, “Iyang tigomon ang mga nating karnero diha sa iyang mga bukton, ug kugoson sila diha sa iyang dughan.”

Kon kita adunay usa ka butang nga hinumdoman o bation karong panahon sa Pasko, kana mao nga kita Iyaha. Hinumdomi sa dihang si Kristo misulti ni Pedro, “Pakan-a ang akong mga nating karnero …akong mga karnero”?

“Kay alang kaninyo natawo sa lungsod ni David ang inyong Manluluwas, ang Kristo nga Ginoo.”

“Kay alang kanato ang usa ka bata natawo, alang kanato ang usa ka anak nga lalaki gihatag.”

Siya natawo aron ibayaw ang usag usa kanato sa personal. Ug kon Siya alang kang bisan kinsa, Siya segurado kaayo nga imoha. Si Kristo nga bata natawo alang kanimo.

Apan si Isaias mipasidaan usab, “Kitang tanan sama sa mga karnero nga nasalaag.” Tingali ang matag usa kanato nakaadto sa usa ka dapit diin atong gibati nga sama sa usa ka naglatagaw nga nati o gani nawala nga karnero. Karong gabhiona, ako mokonsiderar nga kitang tanan nasamdan nga mga nating karnero nga nagkinahanglan sa Maayong Magbalantay, kinsa mosapnay kanato diha sa mga bukton sa Iyang gugma. Tungod kay ang pagkahimong mortal nagpasabot nga kita adunay mga butang diha kanato nga mabati nga naguba, nga kinahanglang ayohon.

Ug wala ko makahibalo kon aduna bay higayon sa akong semana nga akong gibati ang panginahanglan kaayo sa usa ka Manunubos kay sa Dominggo atol sa sakramento. Akong dad-on ang akong masulub-on nga kasingkasing ug mamalandong sa mga pulong ug sa mga timaan atol niining “panahon sa espirituwal nga pagbag-o.” Apan usahay adunay moabot nga mubong higayon sa kaguol kon, maghunahuna mahitungod sa nangaging semana, akong mabantayan nga kini mao ra gihapon nga mga sala, mao ra nga kahuyang nga akong gihunahuna sa miaging Dominggo. Ug tinud-anay kong mobati nga nagbasol o nahugno.

Pamilyar ba mo niini nga higayon?

Karon ako modapit kaninyo nga mosulay og bag-ong butang. Niadtong labing sagrado nga mga minuto sa inyong tibuok semana, kon kamo mobati nga nahugno, hunahunaa Siya nga nagtawag ninyo sa ngalan, ug adto Kaniya. Tan-awa ang inyong Manluluwas diha sa inyong hunahuna, nga ang Iyang mga bukton ug hayag nga panagway gitanyag kaninyo, nag-ingon, “Nakahibalo ko nga mobati kamo og ingon niini! Mao nga mianhi ko sa kalibotan ug miantos sa unsay akong naagian.” Ang Iyang tabang, Iyang grasya anaa alang kaninyo karon dayon, dili sa tumoy sa dalan kon inyo na nga bation nga mura og nabuntog na ninyo ang inyong mga kahuyang. Tungod kay kinsa man ang mobati og ingon niana? Walay usa nga akong nailhan.

Hinumdomi, moadto kita sa simbahan, sa sakramento sa Panihapon sa Ginoo, aron maayo, apan usab aron mobati nga limpyo.

Mga tuig ang milabay, samtang nagserbisyo ko sa Primary, nag-istorya ko kabahin sa usa ka tawo nga bag-ohay lang nabunyagan. Akong gipasabot nga kini nga higala tingali usa sa labing putli ug limpyo nga miyembro sa Simbahan. Dayon, diha sa atubangan nga laray, usa ka kamot ang miisa ug usa ka mas magulang nga batang lalaki ang mideklarar, “Ako mahimong sama ra ka limpyo niya tungod kay nabunyagan ko ug miambit sa sakramento.” Bakikaw ko nga mitubag, “Oo, mao kana ang akong buot ipasabot—ang iyang gisulti.”

Akong mga higala, ato ba gayod nga nahinumdoman ug nadawat kining labing makapahingangha nga doktrina? Kon kita naghimo sa buluhaton sa pagtuman sa atong mga pakigsaad sa Dios— padayon nga nagbalik, nag-report, ug naghinulsol, kita mahimong malimpyo kada adlaw. Ug pinaagi sa ordinansa sa sakramento, atong mabati nga sama ka limpyo sa adlaw nga kita gibunyagan.

Alang nako, kana mao ang rason nga ang Igpapahulay nahimong adlaw sa pagpahulay. Dili lang pisikal nga pahulay, apan pahulay gikan sa kasal-anan ug kahadlok, gikan sa akong mga kakulangan, ug akong kahuyang. Bisan sa usa lang ka adlaw!

Usa sa labing malumo nga asoy sa tanang kasulatan naghatag kanato og pasiplat niini nga pahulay. Diha sa Basahon ni Mormon, samtang ang nabanhaw nga Manluluwas mibisita sa Iyang “lain nga karnero” sa Amerika, ug human makabantay sa ilang panginahanglan bisan sila wala mangayo, Siya midapit sa tanan nga naguba sa pisikal nga paagi—ang bakol, ang buta, ang bungol, o kadtong “gisakit sa bisan unsa nga matang”—sa pag-adto sa atubangan.

Akong gihunahuna kadtong mga naglinya kansang pisikal nga panginahanglan sa pagkaayo klaro kaayo. Apan usab diha sa larawan sa akong hunahuna, akong nakita ang katawhan sama sa akong kaugalingon ug sa uban nga akong gihigugma diha sa linya nga gisakit sa mga paagi nga dili makita sa tawhanong mata. Siya nagtawag alang niadtong gisakit sa bisan unsa nga matang, “ug miayo siya kanila sa matag usa.”

Bantayi kon giunsa, niini nga higayon, kini wala mag-ingon nga Siya mipahiuli kanila gikan sa ilang gibati. Ganahan ko niini nga ideya nga adunay kalainan tali sa pagkaayo ug naulian gikan sa gibati. Ang naulian gikan sa gibati kasagaran mopabalik nato sa kanhi nga kahimtang sa kabaskog, nga maoy atong gipangandoy, di ba? Apan ang pagkaayo lahi. Ang pagkaayo nag-apil nianang karaan nga samad, naghimo nato nga mausab.

Bisan ang Manluluwas sa kalibotan, isip nabanhaw nga nilalang, mipabilin sa mga samad sa Iyang mga kamot, mga tiil, ug kilid—ebidensya nga Siya dili gayod makalimot nato ug nga pinaagi sa Iyang mga labod kita naayo. Ug tingali, niana nga adlaw sa dihang ang Manluluwas miayo kanila, Siya usab migunit kanila, mihatag sa matag usa sa mapinanggaon nga gakos.

Karong gabii, tingali kamo mobati nga naguba ug dili segurado nga kamo makasinati sa Iyang pag-ayo. Apan tinuod ba kana? Matag Dominggo atol sa sakramento, Siya moalsa kaninyo gikan sa abogon nga dalan ug mobutang kaninyo sa mga pilo sa Iyang kupo, ug mosapnay kaninyo sa Iyang dagko nga mga bukton.

Nianang balaan nga gabii sa Pasko, usa ka anghel ang mipakigbahin sa maayo nga balita, ang maayong balita sa dakong kalipay. “Siya Mismo nga labaw sa tanan nagpakaubos—ang Langitnong Magbalantay nahimong Kordero.” “Ang Hari sa mga hari naghigda sa pasongan. Sa tanan natong mga pagsulay, natawo aron mahimo natong higala.” Nagtuo ko nga ang anghel nag-ingon, “Ang imong higala, imong labing suod nga higala bag-o lang gyod nga miabot. Ug kon ikaw nakahibalo kon giunsa ka Niya pagbantay og maayo, unsa ka dako ang pagtan-aw nimo Kaniya sa dihang ikaw nagpuyo uban Kaniya kaniadto, kon ikaw nakasabot kon unsa ang Iyang isakripisyo alang kanimo ug unsa kadako ang Iyang andam nga buhaton aron matabangan ka nga makabalik sa panimalay, ikaw magdali sa pagtimbaya Kaniya didto sa pasongan.”

Ako mohatag sa akong pagsaksi nga ang Bata sa pasongan, ang Usa nga atong gisimba ug tingali atong gihunahuna kon unsa kaha ang bation nga atong mahikap, mianhi aron sa pagbuhat niana alang kanato.

Oo, si Kristo nga bata natawo alang kanimo!

Sa ngalan ni Jesukristo, amen.