“Ang Tradisyon sa Talan-awon sa Pagkatawo ni Jesus,” Higala, Disyembre 2025, 4–5.

Ang Tradisyon sa Talan-awon sa Pagkatawo ni Jesus

Ni Savannah L. Tanner

“Ang Manluluwas wala magkinahanglan og mahalon og hitsura nga mga gasa—ang ato lamang nga gugma ug labing maayong mga paningkamot.”

Tinuod nga istorya gikan sa Peru.

Gigunitan ni Spencer ang kamot ni Papá samtang naglakaw sila sa sagbot. Ang iyang magulang nga babaye nag-una, nagtigom og mga bato ug gagmayng mga sanga.

“Papá, nganong mogamit man ta og mga butang nga anaa sa gawas para sa paghulagway sa Talan-awon sa Pagkatawo ni Jesus?” Nangutana si Spencer.

Mipunit si Papá sa usa ka piraso nga lumot. “Usa kini ka butang nga ginahimo sa mga pamilya dinhi sa dugay nang panahon. Magpundok ta og mga butang nga gihatag kanato sa Langitnong Amahan nga anaa sa kinaiyahan aron maghimo og dapit alang sa batang Jesus. Motabang kini nato sa paghinumdom nga natawo siya sa usa ka uyamot nga dapit.”

Gitan-aw ni Spencer ang lumot nga anaa sa kamot ni Papá. Dili kadto mahalon og hitsura, apan humok kadto.

Usa ka pamilya nga naglingkod atubangan sa lamesa naghimo og Talan-awon sa Pagkatawo ni Jesus gamit ang mga butang gikan sa kinaiyahan

Dihang miabot sila sa balay, nagpundok sila libot sa kahoy nga lamesa didto sa sala. Mibutang si Papá og gamay nga clay ni Maria ug Jose diha sa lamesa. Karon gamiton na nila ang ilang napalgan sa gawas aron maghimo og kwadra ug pasongan. Dayon, inigka-Bisperas sa Pasko idugang nila ang batang Jesus ngadto sa Talan-awon sa Pagkatawo ni Jesus.

Nagtan-aw si Spencer samtang nagtrabaho ang iyang igsoong babaye. Gidugangan nila og daghang kolor nga mga buwak ug gilubid ang gagmayng mga sanga aron mahimong gamay nga koral. Gihimo nila kining nindot kaayo nga tan-awon.

Si Spencer hinay-hinay nga mibutang og pipila ka lumot sa pikas nga kilid sa kwadra ug mibutang og dugang mga bato. Apan sa dihang gitan-aw niya ang iyang gihimo, dili kadto sama kaanindot sa gibuhat sa iyang mga igsoong babaye. Ang iyang dalan dili tul-id. Ang iyang lumot dili hamis.

Nanghupaw siya. “Dili nindot nga tan-awon ang akong gihimo,” hinay siya nga misulti.

Migakos niya si Mamá. “Nganong nakahunahuna man ka niana?”

“Dili kini sama kaanindot sa ilaha”

Mibalhin si Papá aron motupad niya og lingkod. “Spencer, nahibalo ka ba nganong gihimo nato kining Talan-awon sa Pagkatawo ni Jesus?”

Milingo-lingo si Spencer.

“Aron matabangan kita nga mobati nga duol ni Jesus,” miingon si Papa. “Ang Manluluwas mao ang labing espesyal nga bahin sa Pasko. “Ang Manluluwas wala magkinahanglan og mahalon og hitsura nga mga gasa—ang ato lamang nga gugma ug labing maayong mga paningkamot.”

Mitando si Spencer. Gitan-aw nila og usab ang iyang gagmay nga patong sa mga bato ug lumot. Tingali dili kadto hingpit, apan iyang gihimo ang iyang labing maayo.

Sa milabay nga pipila ka adlaw, nagpundok sila sa lamesa aron mopasiga og kandila ug mokanta og mga awit sa Pasko. Si Spencer giganahan nagtan-aw nga ang pasongan alang sa batang Jesus nagpabiling walay sulod. Nagpahinumdom kini kaniya nga naghulat sila og butang nga espesyal—sama gayod sa gihimo sa mga tigbalantay sa karnero ug sa Maalamon nga mga Tawo.

Sa kataposan, miabot na ang Bisperas sa Pasko. Gihatag ni Mama ngadto ni Spencer ang gamay kaayong clay nga ang batang Jesus, ug hinay-hinay kini niyang gibutang sulod sa pasongan.

Samtang nagtan-aw si Spencer sa Talan-awon sa Pagkatawo ni Jesus, wala siya mabalaka kon nindot ba kining tan-awon. Naghunahuna siya mahitungod ni Jesukristo.

Mipahiyom si Spencer. Niining tuiga, nakahatag siya og butang ngadto ni Jesus pinaagi sa paghimo sa iyang labing maayo, bisan kon dili kadto perpekto. Ug ganahan siya nga magpadayon sa paghatag—pinaagi sa pagbinuotan, paghigugma sa uban, pagpaningkamot nga mahimong mas sama Kaniya.